Trage Tocht Treekerduinen (ingekort)

Bij Den Treek kun je geweldig wandelen. We deden een route langs spannende kronkelpaadjes, statige lanen, heidevelden, een moerasachtig gebied en door het bos.

De beste datum om een heidewandeling te doen

Hoe vroeg de heide ook bloeit. Ieder jaar is de heide het mooist op 23 augustus. Ook dit jaar weer en daarom reden we naar Den Treek om de Trage Tocht Treekerduinen te wandelen. Op Instagram zag ik al vele mooie heidefoto’s langskomen van dit gebied en daarom wilden we zelf even een kijkje nemen. Uiteraard is dit gebied ook prachtig als de heide niet bloeit.

Hoed vergeten

Ken je dat gevoel, dat je weet dat je iets vergeet, maar je weet niet wat? Pas na een half uur in de auto weet ik wat het is. Ik ben weer eens mijn hoed vergeten en dit keer heb ik ook geen zonnebril bij me. Het is maar te hopen, dat het niet al te zonnig wordt vandaag.

Ik opper nog om ergens onderweg een hoed te gaan kopen, maar Adriaan vind dat niet zo’n goed idee en dat is het natuurlijk ook niet. Waar kun je in hemelsnaam een hoed kopen langs de snelweg?

Alle begin is moeilijk

In de omschrijving van de wandelroute had ik gelezen dat het Treekerpunt op zondag druk kan zijn. Daarom heeft Adriaan de route omgedraaid en hebben we ook voor een andere parkeerplaats gekozen. Daarnaast hebben we de route ingekort, want vijftien kilometer vinden wij net even te ver.

Bij het beginpunt liggen echter zoveel paadjes door elkaar dat Adriaan niet helemaal doorheeft welke we moeten nemen en Juf Komoot weet het ook niet. Ik hou mijn mond, maar als het aan mij ligt wandelen we gewoon meteen naar de trap en pakken we daar de route op.

Ik ben dan ook verbaasd wanneer Adriaan als eerste een heel andere kant oploopt, maar gelukkig draait hij na een paar stappen alweer om. Na nog een paar verkeerde paadjes heeft hij de goede gevonden, en inderdaad: het is één van de paden die richting de trap loopt.

Paarse en bruine heide

De heide is hier paarser dan in Belgisch-Limburg. Het is daar veel warmer geweest en nog droger, maar ook hier zien we bruine heide. Gelukkig overheerst het paars en als al die bloemetjes weer voor nieuwe plantjes zorgen komt het vast weer helemaal goed met de heide volgend jaar. Ik hoop het zo.

We wandelen de trap op en hebben vanaf daar een geweldig uitzicht. Er staan meerdere bankjes, maar daar hebben we nu nog geen behoefte aan. Wedden dat als we straks willen lunchen, dat er weer geen bankje te vinden is.

Adriaan is heel galant vandaag

Vanaf het uitkijkpunt wandelen we naar rechts waar we uitkomen bij een zandverstuiving. We hadden eigenlijk een pad eerder moeten afslaan, maar de paadjes zijn zo smal, dat we twijfelen of het wel een pad is. Met een klein omweggetje komen we weer op het juiste pad uit. Daarna mogen we gelukkig een stukje rechtdoor, hoeft Adriaan niet steeds op zijn telefoon te kijken, of we nog wel goed gaan. Naast het wandelpad slingert een mountainbikepad; die zie je hier overal op de Utrechtse Heuvelrug. Gelukkig hoeven we de route niet te delen met fietsers. Heel soms steken we een MTB‑pad over en dan kijken we goed uit.

We wandelen heerlijk, staan veel stil en maken heel veel heidefoto’s. Op een gegeven moment wandelen we het bos in langs graspaden, smalle kruip door sluip door paadjes, heuveltje op en heuveltje af. Dit is echt een afwisselende leuke route. Ik moet alleen onthouden, dat Adriaan niet voor mag lopen langs smalle paadjes tussen takken door, want  als ik te dichtbij hem loop zwiept er zo een tak in mijn gezicht. Na een tijdje ga ik maar weer voorop lopen om geen tak in mijn oog te krijgen.

Is deze route geschikt voor blote voeten

Als je schrijft over wandelen, dan denken heel veel mensen, dat je overal verstand van hebt. Dat is dus niet zo. Ik krijg vragen als: ”Kun je daar op blote voeten wandelen?”, “Mag de hond mee” en is de route ook geschikt voor een rolstoel, of een Scootmobiel?  Meestal weet ik het antwoord niet, maar dit keer is het antwoord op alle drie de vragen: “Nee!” Daar is deze route echt niet geschikt voor.

Huize Den Treek

Officieel gaat deze wandeling niet helemaal langs Huize Den Treek, maar wij zijn nieuwsgierig en wandelen even door naar het kruispunt met de Treekerweg. We komen uit bij de gebouwen van de buitenplaats. De één nog mooier dan de andere.

We vragen ons af welke het landhuis is. Deze blijkt een eindje verderop te staan en daarom bewaren we het landhuis voor een andere keer. We hebben ons voorgenomen niet te veel om te lopen vandaag. Ik neem plaats op een bankje en Adriaan maakt foto’s van een leuk huisje, dat omheind wordt door een hele hoge heg en van de Ossenstal, dat er helemaal niet uitziet als een stal. Ook maakt hij een foto van het jachthuis en een roodborst in de heg. Daarna komt hij bij mij op het bankje zitten en eten we een tussendoortje.

Na een tijdje wandelen we weer terug naar de route en vervolgen we onze weg over de lange statige Houtlaan naar het volgende stuk heide. Aan het einde van het pad komen we weer een bankje tegen. Dit keer lopen we door het blijft geen feest.

Hebben jullie de kruisbek al gezien?

Bij het kruispunt waar we staan te bedenken welk pad we moeten volgen, worden we aangesproken: “Hebben jullie de kruisbek al gezien?” We wisten niet eens dat er een kruisbek zat en nee, die hebben we nog niet gezien. Wel heel veel leuke, gewone vogels, maar daar zijn de heren duidelijk niet in geïnteresseerd. Blijkbaar zien we eruit als vogelaars met onze verrekijker en camera’s. Natuurlijk fotograferen we wel eens een vogel, maar meestal toch landschappen.

Heidebijen

We slaan een zanderig pad in waar aan beide kanten heide bloeit. Inmiddels is de zon gaan schijnen en tussen de hei ontdekken we allemaal bijen. De hei zoemt ervan. Ik probeer de bijen te filmen en Adriaan wil een vliegende bij op de foto. Dus zijn we weer even zoet. Wat fijn dat er nog paarse hei is waar de bijen van kunnen profiteren. We worden er helemaal blij van. Na een hele tijd wandelen we, ondanks dat we allebei niet helemaal tevreden zijn met het resultaat, toch maar verder. Anders komen we nooit bij het eindpunt.

Aan het einde van het pad is een kruispunt. Wij moeten naar rechts, maar aan de linkerkant zien we een kale dode boom. Ik zie daar mensen langs wandelen, of fietsen en van een afstand is het net of ze midden tussen de hei staan. Daar wil ik een foto van. Dus wandel ik een stukje door terwijl Adriaan blijft wachten zodat hij de foto kan maken. We waren weer even vergeten dat we geen omweggetjes zouden doen.

Op sommige plekken lijkt het wel herfst, maar dat is het nog lang niet. Veel bomen laten door de droogte al bladeren vallen. Ik hoop dat de zomer volgend jaar wat natter word met koele regenachtige nachten en zonnige dagen. Dan is iedereen blij.

Een rondje om het Vogelwater

Inmiddels is het lunchtijd en zijn we aangekomen bij het Vogelwater. Natuurlijk is het eerste bankje dat we tegenkomen bezet dus wandelen we nog even door. Als we bijna een heel rondje langs het water hebben gelopen komen we uit bij een bankje waar we onze broodjes opeten en genieten van het mooie uitzicht op het water. We zitten heerlijk uit de wind onder de schaduw van een boom. Soms is het niet erg dat er een bankje bezet is, als je verderop een beter bankje ontdekt. Het water spiegelt ook prachtig dus lassen we weer een fotomomentje in.

Als de lunch op is wandelen we verder over weer een smal paadje. Eerst ben ik bang dat het een mountainbikepad is, maar dat is gelukkig niet het geval.

Geen kruisbek maar wel roodborsttapuiten

We komen weer langs mooie paarse heide met bomen en natuurlijk maken we fotootjes. Van heidefoto’s heb je nooit genoeg. Eigenlijk zijn we een beetje te laat met dit blog, want de heide zal nu in september een stuk minder paars zijn, maar ik wil deze route toch delen. Zoals ik al eerder zei het is prachtig hier en ook in andere jaargetijden is het een mooie wandeling.

We komen uit bij een weggetje met twee bankjes met uitzicht op een veldje. Het gebied heet ’t Waschwater en wij kunnen inderdaad geen water ontdekken. Dat is echt een wesphilwandelt grapje: “”Het was water”. Wel zien we twee vogeltjes in een struik zitten. Met de verrekijker ontdekken we dat het roodborsttapuiten zijn.

Verderop zien we een boerderij. Adriaan vraagt: “Zitten er ook ooievaars op het ooievaarsnest?” Maar het is helemaal geen ooievaarsnest. Het is zo’n paal waar zwaluwen in kunnen nesten. Adriaan zegt: “Dat heb ik nog nooit gezien.” Toevallig hebben ze bij het kantoor van recreatie Noord-Holland ook zo’n paal staan en toen we daar waren zei hij precies hetzelfde.

We vervolgen onze weg en komen weer langs mooie paarse heide.

Sterrenbos

Daarna volgt er een stuk door het bos langs een moerasachtig gebied waar we niet mogen komen. Het is afgezet met paaltjes en schrikdraad. Er vliegt wel van alles, maar we kunnen het jammer genoeg niet goed zien. Wel horen we het geluid van een zwarte specht. Toch genieten we ook van dit stuk door het bos met hoge bomen waardoor we onszelf erg klein voelen. Vooral ik natuurlijk.

Daarna wandelen we door het sterrenbos. Het is jammer dat we hier niet mogen dronen, want eigenlijk zie je zo’n stervorm alleen vanuit de lucht. Je kunt ook een kijkje nemen op Google Maps daar is de Zevensprong goed te zien. Ik neem even plaats op één van de bankjes, die in het midden zijn geplaatst.

Nog meer heide

Na een tijdje wandelen we het bos uit en komen we weer bij een mooi stuk heide. Het is inmiddels warm geworden, en ik ben veel te warm gekleed. Het is ook altijd wat met dat sweatshirt: of te warm, of te koud. Ik hou het nog wel even vol, want ik denk dat we bijna bij het beginpunt zijn, maar dat valt een beetje tegen. En als we even later ook nog door het mulle zand van een zandverstuiving moeten, heb ik spijt dat ik niet iets luchtigers heb aangetrokken of meegenomen.

De zandverstuiving is wel hartstikke mooi, de combinatie van zand en paarse heide. Wij houden ervan.

Geen paardenfoto’s

Het is vandaag de dag van het gemiste paard. Iedere keer als we een paard zien, rijdt de ruiter net de andere kant op als Adriaan een foto wil maken. We hebben wel vijf paarden gezien, maar geen één foto. Volgende keer maar weer.

Als we bijna terug zijn bij de auto horen en zien we een drone vliegen. Adriaan zegt: “Ik ben zeker weer te braaf of zo, want toen ik vanochtend keek zag ik dat je hier niet mag vliegen vanwege een militair oefenterrein naast Den Treek.” Sommigen mensen doen ook maar wat en de regels zijn niet altijd even duidelijk. Misschien mag het op zondag wel.

Geen wolf tegengekomen

Een tijdje was een gedeelte van Den Treek afgesloten vanwege een probleem wolf, maar die is er niet meer. Wij zijn ook dit keer geen wolf tegengekomen, maar we zagen wel afgekloven pootjes van een ree. Het bewijs dat ze er toch zijn, of zijn er ook andere dieren die reeën eten? Dit is trouwens ook één van de vaste vragen die aan ons gesteld worden: “Zijn jullie nog wolven tegengekomen?”

Voordat we het weten zijn we weer terug bij het parkeerterrein. Het was weer een fantastische route.

De heide begint zijn kleur te verliezen, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

🅿️ Treekerpunt: Treekerweg, 3832 RV Leusden

➡️ Afstand: 15 kilometer, maar wij hebben de route ingekort naar 11,5 kilometer

⚠️ De route is niet bewegwijzerd.

💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot

🐕 Honden zijn niet toegestaan.

Bewegwijzering: Geen! Wij wandelden via komoot. Deze route vonden we op de wandelzoekpagina en hebben hem ietsje ingekort. Als er een afsluiting is of de route verandert, vind je op de wandelzoekpagina de actuele informatie. Je kunt er ook een beschrijving van de wandeling downloaden. Het lidmaatschap kost € 13,49 per jaar.

Wandelingen in de buurt

Klik op de onderstaande foto voor meer routes in dezelfde regio.