Deel2: Ebeltoft, Grenaa, Rugaard, Mariager en Kasteelruïne Kalø
Nog meer Denemarken Djursland ondekken. Deel2: Ebeltoft, Grenaa, Rugaard, Mariager en Kasteelruïne Kalø is een blog over onze tweede week van de vakantie. We deden twee prachtige wandelingen en bezochten mooie plekken in Djursland vanaf ons huis in Thorsager.
Een bezoek aan Ebeltoft
Waar kunnen we parkeren?
We zijn al meerdere keren richting Ebeltoft gereden, maar dit keer gaan we het stadje ook echt bezoeken. Op de parkeerplaats, die we vooraf hebben uitgezocht mogen we niet langer dan 1½ uur parkeren en dat is te kort voor Westphil-treuzelt. Gelukkig vinden we een andere plek waar we langer mogen staan. We kijken onze ogen uit, want Ebeltoft is veel toeristischer en drukker dan Thorsager. Er wonen veel meer mensen, er komen veel meer toeristen en er zijn hele grote supermarkten.
Wij parkeren de auto bij het busstation en belanden via een tunneltje aan de overkant van de weg. Na een klein stukje lopen komen we in het centrum uit.
Overal gekleurde huizen
In Møllestien in Aarhus keken we onze ogen al uit, maar hier zijn nog meer gekleurde oude huizen. Wat een leuke straatjes! We kiezen eerst voor rechtsaf en wandelen al snel een poortje onderdoor, waardoor we op het erf van een museum belanden (Østjylland Farvergården). We zien een prachtig vakwerkhuis met bijgebouwen en een mooi erf waar het wasgoed van weleer nog te drogen hangt. Met ons zijn er nog meer mensen onder het poortje doorgelopen en dat maakt het fotograferen een uitdaging.
Det Gamle Rådhus
Na iedereen weggekeken te hebben, dat niet gelukt is, wandelen we verder. Langs restaurantjes, winkels en galerieën. Ook hier staan veel stokrozen voor de huizen en deze beginnen al een beetje te bloeien. Het fototoestel maakt weer overuren.
We zijn opzoek naar het oude raadhuis, maar vinden het niet. Dus lopen we terug richting de haven. Als we in plaats van rechts naar links waren gegaan hadden we het raadhuis meteen gevonden, maar dan hadden we het museum gemist. Het raadhuis is een prachtig gebouw en er is net een trouwerij, of een ander feestje, aan de gang. We blijven even staan om te kijken en wandelen verder.
Fregatten Jylland
Nadat we alle gekleurde huizen op de foto hebben gezet lopen we richting de haven. Daar ligt Fregatten Jylland. Een replica van een zeilschip, die in 1864 deelnam aan de Slag om Helgoland. Het is een museum voor jong en oud, maar wij hebben genoeg mensen gezien en maken alleen wat foto’s van de buitenkant van het schip.
We wandelen een stukje door de haven en nemen plaats op een bankje waar we uitzicht hebben op binnenkomende en uitvarende bootjes. Er is ook een speeltuin en een bar/restaurant.
Daarna lopen we via een omweg weer terug naar de auto en komen nog langs prachtige straatjes met vakwerkhuizen. Onderweg komen we overal bordjes tegen van de Mols Bjerge-stien. Een lange afstand pad dat blijkbaar niet alleen door de natuur, maar ook door het centrum van Ebeltoft loopt.
Fornæs fyr en Fornæs skibsvrag
Vuurtoren van Fornæs
Vandaag rijden we richting Grenaa naar de Vuurtoren van Fornæs. Onderweg zien we in een korenveld een ree staan. Hij schrikt van de auto en rent er vandoor. Natuurlijk is het niet gelukt om een foto te maken, maar we hebben hem toch gezien.
Tomtom is weer in een gekke bui en stuurt ons naar een plek waar geen parkeerplaats is. Wel een wandelpad met losse stenen. Wellicht dat er mensen zijn, die met hun auto over het pad rijden, maar wij niet. Toch zijn we blij met deze actie, want daardoor zien we het scheepswrak liggen dat op Adriaans Pinbord staat. We zouden vandaag alleen even naar de vuurtoren rijden en boodschappen doen in Grenaa, maar het is toch weer een uitstapje geworden.
We keren om en rijden naar de vuurtoren waar een grote parkeerplaats is met picknicktafels.
Koeien in zee
Natuurlijk moet de vuurtoren van alle kanten op de foto en laat Adriaan de drone even vliegen. Vlakbij het parkeerterrein staan er koeien in het water. Ik heb nog nooit koeien gezien in zee en moet er een beetje om lachen, zo’n grappig gezicht.
In ons wandelgidsje Denemarken – Jutland staat ook een wandeling die begint bij deze vuurtoren, maar wij hebben niet zo’n zin in een kiezelstrandwandeling. Ook lezen we iets over een afdaling met een touw en dat zie ik helemaal niet zitten. We gaan morgen wel weer wandelen. Vandaag lopen we alleen naar het scheepswrak heen en terug.
Fornæs skibsvrag
Het is maar 900 meter naar het scheepswrak, maar toch zijn we blij dat we niet over de kiezelstenen hoeven. Er is een mooi wandelpad dat omzoomd is met wilde bloemen. Pas als we bijna bij het scheepswrak zijn verlaten we het wandelpad en klauteren we over de stenen.
Op deze plek schijnen meer scheepswrakken te liggen. Het is een gevaarlijke hoek voor de scheepvaart. Wij zien er echter maar eentje bovenwater en we hebben onze duikspullen niet mee.
We moeten wel even onze neus dichtknijpen, want het ruikt niet zo lekker op deze plek. Adriaan is daar beter in dan ik en neemt de tijd om het wrak te fotograferen en om de drone-te laten vliegen, maar na een tijdje zijn alle foto’s gemaakt en wandelen we weer terug naar de vuurtoren. Kan ik eindelijk weer ademhalen.
Waar is het wandelpad?
Op de terugweg kunnen we het wandelpad niet meer vinden. Blijkbaar zijn we verder afgedwaald dan we dachten. We wandelen tussen de mooie wilde bloemen door en doen onze best deze niet te vertrappen. Ik zeg tegen Adriaan: “Gelukkig loop ik altijd heel lichtvoetig, zweef ik over het wandelpad en struikel ik nooit.” We moeten er beide erg om lachen, want ik ben degene die altijd valt. Volgende keer toch maar broodkruimels strooien zodat we het pad terug kunnen vinden.
We zien allemaal boten varen op zee, zelfs een onderzeeër. Er varen ook grote en kleinere veerboten langs. De Stena Line waarmee je van Grenaa naar Halmstad in Zweden kan varen en een veerboot naar Anholt een eilandje in het Kattegat met een prachtige vuurtoren.
Al snel zien we de vuurtoren alweer uit de verte. Vanaf deze kant kun je mooie foto’s maken van de toren. Bij de parkeerplaats zien we allerlei leuke vogels in de bosjes. Ik neem nog even plaats bij één van de picknicktafels en Adriaan gaat achter de vogels aan met zijn camera.
Daarna rijden we naar de Kvickly, een grote supermarkt, met net iets meer keuze dan de DagliBrugsen waar wij normaal onze boodschappen doen.
Langs Rugaard en Nørresø
Door het bos
Het is vandaag maandag en dat is toch wel het allerfijnst dat je dan mag wandelen op een dag dat je normaal moet werken. Onderweg opzoek naar de parkeerplaats passeren we Rugaard het landhuis waar we straks langs wandelen. Hebben we dat alvast gezien. Natuurlijk rijden we weer voorbij de parkeerplaats, want deze is zo klein en onopvallend dat het me verbaast dat we de plek überhaupt hebben gevonden.
Het eerste stuk wandelen we door een bos langs de Nørresø, waar we niet veel van zien. Af en toe is er een doorkijkje en zien we een glimp van het meer en het landhuis. Het is een prachtig bos met oude bomen en diepe afgronden. Het bladerdek laat bijna geen zon door en daarom is het er koud en donker. Lekker fris om te wandelen, maar wel een beetje koud aan de blote armen en te donker om te fotograferen.
In het begin vinden we de wandeling niet zo leuk, want er vliegt steeds een helikopter over het bos. Eerst maken we nog grapjes dat ze ons zoeken, maar de helikopter blijft boven onze hoofden cirkelen en wij houden niet van herrie. Tot overmaat van ramp proberen de kraaien boven het geluid uit te komen. “Volgende keer oordoppen mee.” Grappen we tegen elkaar. Elk nadeel heeft zijn voordeel, want als een roofvogel opschrikt van het lawaai en voor ons uit vliegt zijn we even blij met de herrie.
Nørresø
Na een hele tijd wandelen we het bos uit, om op een gegeven moment weer richting het meer te wandelen. Er loopt een man met een loslopende golden retriever. Als hij ons ziet doet hij snel de hond aan de lijn. Hij heeft ons zeker “hund i snor” horen zeggen, want dat zeggen wij vaak omdat het zo leuk klinkt.
Ik zeg tegen Adriaan: “Pas je op met je ontbijtkoek? Straks eet hij de koek op met zakje en al.” Sinds dat ons een keer is overkomen maak ik dat grapje vaker. Adriaan zegt: “Dat lukt hem toch niet, want de ontbijtkoek is goed opgeborgen in mijn tas. Ik zie de hond nog niet koekhappen met hindernissen.”
We komen uit aan de andere kant van het meer. Het riet staat heel hoog, maar we ontdekken een provisorisch paadje naar een steiger. Iedere keer als ik een stap doe richting het meer vliegen er honderden azuur juffertjes voor me uit.
Zo’n leuk en mooi gezicht. Bij de steiger zien we aan de overkant het landhuis Rugaard en er zwemmen zwanen met jongen. Boven ons vliegt een wauw. Het donkere bos en de lawaaiige helikopter zijn we alweer vergeten Wat een mooie plek.
Bankje met uitzicht
We vragen ons al een tijdje af of we nog een bankje gaan tegenkomen, want wij willen altijd zitten en eten. Als we over een mooi paadje richting zee wandelen ontdekken we een bankje met uitzicht over zee.
Wat een mooi plekje, overal staat het Engels gras te bloeien en er vliegen hommels van bloem naar bloem. We proberen het te filmen, maar die hommels zijn best vlug en het waait erg hard. We blijven nog even zitten om te genieten van deze plek en we eten een tussendoortje. Meer heeft een mens niet nodig.
Camping Rugaard
We vervolgen onze weg over een graspad. Het is een privéweg (privatskov) en alles is er verboden, maar je mag er wel wandelen en de hond mag ook aangelijnd mee.
We komen uit bij een huis en een stroompje dat uitmondt in de zee. We zien er pleviertjes over de kiezelstenen wandelen. Ook weer zo’n mooie plek, die natuurlijk aan alle kanten op de foto moet.
Daarna vervolgen we onze weg richting camping Rugaard, langs het water over de kiezels. Voor ons uit trippelen de pleviertjes langs de kustlijn en af en toe vliegen ze op. Adriaan probeert ze op de foto te zetten, of we niet genoeg plevieren-foto’s hebben.
Als je gebruik maakt van de faciliteiten van de camping moet je 20 kronen betalen. Ik denk dat er net te veel wandelaars, strandgangers en vissers gebruik maken van het toiletgebouw. Ze kunnen beter ijsjes, of koud drinken verkopen, dan verdienen ze meer en ik heb wel zin in een ijsje.
Het gras staat hier wel erg hoog
Zonder ijsje, of toiletbezoek vervolgen we onze weg. Soms kun je beter in het weekend wandelen, want dan wordt er niet zoveel gewerkt. Er staat iemand zoveel herrie te maken met een kantjesmaaier, dat we elkaar niet meer verstaan. Natuurlijk is het goed dat de paden gemaaid worden, want door het hoge gras lopen is niet echt aan te raden. Op een eerdere wandeling heb ik daardoor een tekenbeet opgelopen.
We vervolgen onze route langs een glooiend weggetje en een maisveld. Adriaan zegt: “Ik voel me net een reetje” waarop ik vraag: “waarom?” Hij antwoordt: “Omdat ik net boven het gras uitkom.” “Oh” zeg ik “Dan moet je even dooreten, dan kun je weer wat zien.”
Aan onze rechterhand is de zee en een meer: De Sondersø. Ook hier barst het weer van de azuur juffertjes. Ze zijn een beetje de richting kwijt door de wind, want zo dicht lopen we niet langs het meer.
Landhuis Rugaard
Aan het einde van de weg wandelen we het bos weer in. Daarna is het niet ver meer en komen we uit bij Landhuis Rugaard. Het is een prachtig gebouw met vele bijgebouwen. Verder is het uitgestorven en is het niet te bezoeken. Er staat wel een picknicktafel waar wij nog even plaats nemen, voordat we verder gaan met onze wandeling.
Vanaf het landhuis is het nog een klein stukje langs de weg. We komen een andere wandelaar tegen, die ons in het Nederlands groet. Ik vraag: “Zien we er zo Nederlands uit dan?” Waarop de man antwoordt dat hij net langs een auto was gekomen met een Nederlands nummerbord. En ik maar denken dat we geen types zijn voor een SUV.
Als we terugkomen bij de auto besluiten we naar ons huisje te rijden. Eigenlijk wilden we nog een stukje wandelen bij Jernhatten, maar we vinden het genoeg voor vandaag. Verderop zien we weer reeën langs de weg. Dit keer een reegeit met twee kleine Bambi’s. Gelukkig kunnen we even langzaam rijden en ze goed bekijken, maar we balen allebei. Ik kan niet bij de verrekijker, die op de achterbank ligt en Adriaan kan niet bij z’n fototoestel, want die ligt in de kofferbak.
Mariager ontdekken
De rozentuin
De volgende dag wandelen we niet, maar rijden we naar de Infinite Bridge in Aarhus. Hier kun je alles over lezen in ons vorige blog. Daarna rijden we richting Mariager dat aan het mooiste fjord van Denemarken ligt. Tenminste dat zeggen ze. Wij hebben nog niet heel Denemarken gezien dus wij kunnen het niet beoordelen.
Ik heb gelezen dat er een rozentuin is en daar ben ik dol op. Een bezoek aan de rozentuin is gratis, maar de tuin is ook niet zo groot. Er is een leuke overdekte plek met picknickbanken en in de tuin staan ook veel bankjes. We zijn al snel uitgekeken en ontdekken een park achter de tuin met mooie vijvers.
Trol gemist
Eerst wandelen we een rondje door het mooie Munkholmanlægget park. Er zijn twee grote vijvers waarvan één met een fontein.
We lopen een rondje om de tweede vijver en ondanks dat we er vlak langs lopen missen we één van de trollen van Thomas Dambo: “Ivan Evigvår.” We hadden na de eerste vijver linksaf moeten slaan, maar wij wisten niet dat er een trol in de buurt was.
Het park is niet zo groot, maar Adriaan wil nog even blijven, want er zitten heel wat libellen bij de vijver, die hij vliegend probeert vast te leggen. Ik wandel daarom in mijn eentje een rondje om de vijver en als ik terug ben is hij natuurlijk nog niet klaar. Na een tijdje is hij tevreden en wandelen we terug naar de auto om de rest van Mariager te bekijken.
Het historisch centrum van Mariager
Je kunt ook vanaf de rozentuin, of vanaf de haven een geel gemarkeerde route volgen. De Mariager Rundt Ruten is 11 km en dan kom je langs de meeste hoogtepunten van Mariager, maar wij zijn lui vandaag en pakken de auto naar het centrum.
Als eerste wandelen we langs het museum, dat wij bewonderen vanaf de buitenkant. Het museum is elke middag open van 15 mei t/m 15 september, behalve op maandag. Toch wandelen we niet naar binnen.
We lopen een rondje langs de vakwerkhuizen en maken overal foto’s van. Er staat een rode fiat 500 op een plein geparkeerd. Wat een leuk autootje en wat kleurt de auto leuk bij de geel met witte huizen. Toch zijn we hier ook snel uitgekeken en daarom wandelen we terug naar de auto voor een bezoek aan de haven.
Mariager Lystbådehavn
We hadden ook onze auto kunnen laten staan, want het is maar 500 meter naar de haven.
Als eerste wandelen we naar het station van de toeristische stoomtram (Mariager Handest Veteranjernbane). We zien wel wagonnetjes staan, maar er rijdt niets. In mei en juni rijdt de stoomtrein alleen in het weekend. In juli ook op dinsdag, donderdag en zondag.
Daarna wandelen we richting de haven waar we een radarboot zien liggen, waarmee je een cruise kunt maken over het fjord. Wij wandelen door en bekijken leuke bootjes in de haven.
Als we uitgekeken zijn rijden we weer terug naar ons fijne huisje. Morgen maar weer echt wandelen.
Een wandeling naar de Kalø Slotsruin en omgeving
Kalø Slotsruin
We zijn deze vakantie meerdere keren langs het parkeerterrein bij de Kalø Slotsruin gereden en iedere keer was het daar druk. Toch wilden we er graag een keer wandelen, want het is wel een hele bijzondere plek. De Kalø Slotsruin is het overblijfsel van een dwangburcht uit 1313. De ruïne ligt op een eilandje, waar dwangarbeiders een weg hebben aangelegd, zodat er een schiereiland is ontstaan.
Het voordeel van een toeristische plek is dat er een groot parkeerterrein bij is met allerlei faciliteiten, zoals een toilet en een restaurant. Toch treffen we ook hier weer geen laadpaal voor onze hybride auto.
Kip zonder kop
We trekken snel onze wandelschoenen aan en gaan op weg. Je kunt hier niet verdwalen, het is een weggetje heen, een rondje om de ruïne en volgens dezelfde weg terug.
Het prachtige middeleeuwse met kasseien geplaveide paadje loopt niet zo lekker. Zelfs niet met wandelschoenen, maar met pumps lijkt het me helemaal een uitdaging. Gelukkig kunnen we in het begin over een olifantenpaadje lopen, maar op een gegeven moment houdt dat ook op en moeten we er toch aan geloven.
Onderweg hebben we uitzicht op de prachtige baaien van de Egens Vig en de Slotsvig. Natuurlijk schieten we weer niks op, want niet alleen de weg en de ruïne zijn mooi, ook het landschap mag er zijn.
Langzaam komen we steeds dichterbij de ruïne. Er staan koeien te grazen en ondanks dat Adriaan voor ons een ander weggetje heeft gepland, lopen we als een kip zonder kop achter de andere toeristen aan. Je hoeft niet tussen de koeien door als je dat niet durft er is ook een andere weg. Het laatste stuk moeten we klimmen. Omhoog is dat geen probleem, maar geen haar op mijn hoofd, die er aan denkt om langs deze weg terug te gaan veel te steil.
Wat een uitzicht
De ruïne is erg mooi en prachtig gerestaureerd. Er is een moderne trap aangebracht, met uitzichtpunten waar je over de baai kunt kijken en ook de resten van de burcht kunt bewonderen.
Zoals de hele vakantie waait het ook hier behoorlijk en moet ik mijn hoed vasthouden, want anders waait hij weg. Ondertussen probeer ik in de burcht te filmen, maar er staan steeds andere mensen in de weg. Toch lukt het Adriaan de ruïne zo op de foto te zetten dat het net is of er geen mensen zijn. Een kwestie van heel veel geduld.
Na een tijdje wandelen we weer terug en dit keer kiezen we het weggetje langs de baai. Het loopt een stukje om, maar je hoeft niet tussen de koeien door en niet langs een steile weg naar beneden.
Verderop zien we allemaal grote stenen liggen, we controleren even of het zeehonden zijn, maar ook door de verrekijker zijn het grote stenen.
Al snel wandelen we weer terug over de middeleeuwse kasseien. We lopen nog steeds te waggelen, maar het is wel bijzonder om over de oudste weg van Denemarken te wandelen. In de baai zien we kitesurfers capriolen uitvoeren en natuurlijk maakt Adriaan er foto’s van.
Een bezoekerscentrum met picknicktafels
Als we weer terug zijn bij het parkeerterrein gaat voor ons de echte wandeling beginnen. Het stukje naar de ruïne was een uitstapje. Eerst maken we gebruik van het toilet en daarna gaan we op weg.
Als we nog maar een paar stappen gelopen hebben ontdekken we een tuin met picknicktafels bij een bezoekerscentrum. We besluiten toch maar te beginnen met zitten en het eten van een tussendoortje, want je weet nooit wanneer je weer een bankje tegenkomt. Daarbij is het een geweldig plek met een leuk huis en prachtige stokrozen.
Daarna begint de wandeling echt. We wandelen over een glooiend pad langs de baai met af en toe een doorkijkje over het water en de ruïne. Tussen de bomen staat er zomaar een huisje, Thyra hytten staat erop.
Waarschijnlijk een rustpunt voor als je de Mols Bjerge Stien van 80 kilometer loopt. Het stikt er van de zwaluwen, die nestjes hebben gebouwd in de nok van het dak.
Vogelenpoep
Na een stukje lopen komen we uit bij een heel leuk strandje met uitzicht op de ruïne van Kalø. Nou ja strandje het is een beetje zand en een hoop keien. Vlak voor de kust zien we drie zaagbekken, die elkaar verzuipen. We besluiten om hier onze lunch op te eten. Het is een beetje vroeg, maar dit is zo’n plek waar je even wil blijven.
Als we verder wandelen heb ik helemaal niet door dat er allemaal vogelenpoep op mijn jurk zit. Adriaan ziet ook niks, maar op alle foto’s en filmpjes kun je het goed zien. Waarschijnlijk ben ik op een steen gaan zitten waar meeuwenpoep opzat.
Als we verder wandelen komen we over een pad met allemaal kronkelige bomen. We zijn blij dat we ze tegenkomen, want bij de vorige wandeling hebben we het stuk bij Jernhatten met kronkelige bomen overgeslagen. Achteraf hadden we daar toch wel een beetje spijt van.
De uitkijkhut en de shrubbery
Na het kronkelbos maken we niet zoveel foto’s meer, niet dat het er niet mooi is, maar af en toe moet je even doorlopen. We passeren een picknicktafel en even later zien we een bordje naar een uitkijktoren. Het is een klein stukje om, maar wij houden van uitzicht.
De onderste twee treden van de uitkijktoren zijn stuk en daarom is er afzetlint voor het trappetje gespannen. We zijn niet voor niks omgelopen dus stappen we er gewoon overheen. We hebben een prachtig uitzicht en zien zelfs een rode wouw vliegen.
Pas als Adriaan een foto wil maken van mij op het uitkijkplateau ziet hij de vogelenpoep op mijn jurk. Op de grond ligt een tak met dorre blaadjes, die ik de shrubbery noem en daarmee lukt het de poep weg te poetsen.
Natuurlijk lopen we niet via het zelfde pad terug, want we houden van wandelen, maar niet van omlopen. We zoeken onze weg door de wildernis, om verderop weer op het pad terecht te komen.
Bregnet kirke
Na een hele tijd lopen komen we uit bij een parkeerterrein Hestehave skov parkering. Hier zou je ook de wandeling kunnen beginnen en dan kom je halverwege langs het Kalø Slotscafé en de ruïne.
Als we verder lopen komen we uit bij de Molsvej, die we oversteken. We wandelen de Kirkebakken in en komen uit bij de Bregnet kirke. Eén van de mooie witte kerkjes, die we vaak vanuit de auto zien. Eindelijk kunnen we een paar foto’s van zo’n kerkje en het kerkhof maken.
Grafheuvels
Daarna wandelen we het bos weer in. Een prachtig bos met heel veel grafheuvels. We hebben er wel foto’s van, maar je kunt ze beter met je eigen ogen bekijken. In het begin volgen we de bordjes naar de historische plekken, maar op een gegeven moment kiezen we ervoor om door te lopen. We zijn al een beetje moe en we moeten nog een heel eind.
Als we bijna het bos uitlopen wandelen we langs een vervallen en dichtgespijkerd huis.
Nappedam Lystbådehavn
Het laatste stuk terug naar de parkeerplaats wandelen we over het fietspad langs de Molsvej, maar wij maken eerst een uitstapje naar de haven. Ook hier waaien we weer uit onze verschoning, maar bootjes kijken blijft leuk.
We bekijken nog of we echt niet beneden langs het water kunnen lopen. Dat is niet het geval, dus steken we weer over. Het is niet ver langs het fietspad, maar we zijn toch blij als we weer terug zijn bij het parkeerterrein.
We halen nog een ijsje bij het Kalø Slotscafé en ontdekken waarom iedereen Denemarken een duur land vindt. Die ijsjes zijn echt duur, maar ook heel groot!
Bijna naar huis
Op vrijdag vertrekken we weer heel vroeg naar huis, daarom doen we op donderdag nog een laatste autotochtje en niet meer een lange wandeling. We rijden naar de Egå Engsø waar een vogeluitkijktoren (Fugletår) is. Bij ons huisje zitten we beschut en de zon schijnt. Het is helemaal niet koud, maar aangekomen bij het meer blijkt er een wind te waaien, die rechtstreeks van de Noordpool komt. Mijn kleren flapperen om mij heen.
De toren staat net even te ver van het meer en daarom kun je de vogels niet goed zien. Er schijnt weleens een zeearend te zitten, maar die was die dag niet thuis.
Daarna rijden we nog even naar een haventje, Kaløvig Bådehavn, om bootjes te kijken en foto’s te maken, want je hebt nooit genoeg foto’s.
Het was een geweldige vakantie in een fantastisch huis. We komen vast een keer terug in Denemarken. Nog lang niet uitgekeken.
Ook de tweede week van onze vakantie is al een tijdje voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.
Meer over ons en informatie over de wandelingen
Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?
Klik op de foto voor onze andere blogs in Denemarken:
Een bezoek aan Ebeltoft
Start: Wij parkeerden bij het busstation: 8400 Ebeltoft, Denemarken
Provincie: Midden-Jutland
Afstand: 3,86 km
Bewegwijzering: Je kunt er de pijlen volgen van de Mols Bjerge-Stien, maar deze is 80 kilometer. Wij deden de wandeling via Komoot.
Link naar het GPX-bestand, of Komoot
Fornæs fyr en Fornæs skibsvrag
Parkeren: Fornæsvej, 8500 Grenaa, Denemarken
Afstand: 1,8 kilometer
Langs Rugaard en Nørresø
Start: Kleine parkeerplaats ter hoogte van Rugårdsvej 9, 8400 Ebeltoft.
Provincie: Midden-Jutland
Afstand: 7,48 km
Bewegwijzering: geen
Link naar het GPX-bestand, of Komoot
Mariager ontdekken
Rozentuin en Munkholmanlægget park: Klostergade 15, 9550 Mariager
Parkeren in het centrum: t.h.v. Egepladsen 1, 9550 Mariager
Informatie over de stoomtrein vind je hier
Je kunt ook en cruise met de radarboot over de Mariagerfjord maken.
Een wandeling naar de Kalø ruïne en omgeving
Start: Molsvej 31, 8410 Rønde
Provincie: Midden-Jutland
Afstand: 12,4
Bewegwijzering: geen
Link naar het GPX-bestand, of Komoot
Overige adressen en tips
Egå Engsø: Parking South, 8240 Risskov, Denemarken
Kaløvig Bådehavn: Åstrup Strandvej, 8541 Skødstrup, Denemarken
Voordat je op stap gaat controleer of er een trol in de buurt is op de trollenmap
Wij boekten dit huis via Novasol.
