Boswachterspad Roerdomp

Wandelen door De Driehoek bij de Oostvaardersplassen is een blog over een prachtige wandeling langs de Oostvaardersplassen. Je komt langs vijf vogelkijkhutten en uitkijktoren de Roerdomp. We zagen veel vogels met als hoogtepunt de zeearend.

Wanneer gaat dat hek weer open?

In de winter wordt De Driehoek afgesloten door Staatsbosbeheer, zodat de runderen daar in alle rust kunnen grazen. Dat is niet altijd zo geweest, vroeger wandelden wij er ook in de winter en kwamen dan konikpaarden en edelherten tegen. Sinds een aantal jaren hebben de mensen pech en gaat het hek dicht.

Sinds vorig jaar is er een nieuwe uitkijktoren en deze wilden we graag bekijken en beklimmen. Voordat ik plannen kon maken om daar te gaan wandelen ging het hek dicht voor de wintersluiting. Tegen de tijd dat het voorjaar was, was ik natuurlijk al lang vergeten dat ik De Driehoek wilde bezoeken, maar ergens begin juli was het eindelijk zover en reden we naar Lelystad om het boswachterspad Roerdomp te ontdekken.

Vogelkijkhut De Kluut

Adriaan heeft natuurlijk zijn eigen variatie op de route gemaakt, want het boswachterspad gaat niet langs vogelkijkhut de Kluut, maar wij wel. Je weet namelijk nooit wat er te zien valt en daarom nemen wij altijd even een kijkje.

Behalve een paar zwaluwen, die de hut in en uit vliegen valt er niet zoveel te zien. Op naar de volgende hut, maar eerst wandelen we langs het bezoekerscentrum over een bruggetje bij de vijver. De vijver zit vol met hele grote karpers, die regelmatig even boven komen kijken of er wat te eten valt.

Adriaan vraagt zich af, waarom de zeearend hier niet op het bruggetje gaat zitten vissen. Veel makkelijker dan jagen op een prooi. Ik wijs naar de brugleuning, die plaatselijk een beetje wittig is en zeg: “Hij heeft hier vannacht wel zitten schijten.”

Kijkwand De Blauwborst

Als we onze weg vervolgen richting het volgende uitkijkpunt komen we over een vlonderpad dat omzoomd is door riet en wilde bloemen, of zoals sommige mensen zeggen onkruid.

Na de vlonder komen we uit bij vogelkijkwand De Blauwborst. Dit keer zien we er niet veel, maar we hebben er weleens een blauwborst gezien in de lente.

Als we uitgekeken zijn wandelen we verder richting De Schollevaar. Adriaan staat stil en zegt: “Stop ik hoor een baardmannetje.”. En inderdaad er zit een baardvrouwtje boven in een stengel. Adriaan is helemaal blij. Hij heeft nog nooit een baardmannetje gezien in de Oostvaardersplassen.

Vogelkijkhut De Schollevaar

Behalve de baardmannetjes horen we rietzangers. Af en toe vliegt er eentje boven het riet uit, of gaat er eentje één tel bovenin een rietstengel zitten. Als ze het fototoestel zien verstoppen ze zich snel weer in het gewas. Je snapt het al, we komen weer erg langzaam vooruit. En natuurlijk hebben we geen foto van een rietzanger, maar wel van overvliegende lepelaars.

Verderop zien we een lepelaar vissen in een plas en ook bij de Schollevaar zien we veel lepelaars staan.

Om de vogelkijkhut te bereiken wandel je door een houten tunnel. Zo verstoor je de natuur niet, maar kun je wel heel dichtbij het water komen.

Er is daar veel te zien. Natuurlijk weer zwaluwen en door de verrekijker zien we casarca eenden. We willen al bijna weggaan als een man ons vertelt dat er een zeearend verderop in een boom zit en ja hoor daar zit hij. Statig rechtop. We hopen dat hij onze kant op vliegt, maar dat is niet het geval.

Dus wandelen we weer terug naar de route voor het volgende hoogtepunt.

Pontje de Bever

We zijn natuurlijk gekomen voor uitkijktoren De Roerdomp, maar om deze te bereiken moeten we over het water naar de overkant. Gelukkig hoeven we niet te zwemmen, omdat er sinds kort een pontje ligt.

Dankzij De Bever, zoals het pontje heet, wordt de Schollevaarkant verbonden met De Driehoek. Bezoekers hoeven niet meer helemaal om te lopen, maar kunnen met het pontje naar de overkant. Er kunnen maximaal zes personen op het bootje, maar die moeten dan wel zelf met een handlier het bootje naar de overkant trekken.

Langzaam maar gestaag varen we over. Adriaan moet heel hard aan de lier draaien en veel kracht zetten, want dat lieren gaat niet zo makkelijk. Ik wacht ongeduldig wanneer ik aan de beurt ben, maar ik krijg er geeneens beweging in. Dus neemt Adriaan het weer van mij over. Ondertussen geniet ik van het uitzicht. In de verte zien we de uitkijktoren al en een kudde konikpaarden.

Voor mijn gevoel duurt het een eeuw voordat we bij de overkant zijn. Toch even aan Staatsbosbeheer doorgeven, dat ze de ketting moeten smeren en dat er een bankje aan beide kanten van het water moet staan. Zodat je kan uitpuffen.

Uitkijktoren De Roerdomp

Het is nu niet ver meer naar de uitkijktoren, maar eerst moeten de konikpaarden nog op de foto. Er zijn ook veulentjes bij. Zo schattig!  We blijven op gepaste afstand naar ze staan kijken en vervolgen onze weg als we genoeg foto’s hebben.

De uitkijktoren bestaat uit drie platforms. Vanuit alle verdiepingen heb je een geweldig uitzicht. Wat een sportiviteit weer, want er is geen roltrap. Bovengekomen zien we de paarden staan en bewonderen we het waterrijke gebied.

Opeens merk ik dat iedereen opgewonden ergens naar wijst en ik hoor Adriaan zijn fototoestel klikken. De zeearend is uit zijn boom gekomen en laat even zien waarom een zeearend een vliegende deur wordt genoemd. Wat een gigantische mooie vogel en wat is hij prachtig als hij vliegt.

We zien hem verderop landen ter hoogte van zijn naamgenoot: Vogelkijkhut de Zeearend.

Vogelkijkhut De Zeearend

Als de show is afgelopen wandelen we verder naar de volgende vogelkijkhut. Eigenlijk kunnen we al naar huis. We hebben genoeg gezien, maar we maken toch het rondje maar af.

Onderweg zijn we de zeearend alweer vergeten. We hebben het druk met wijzen naar vogeltjes, het filmen van het paadje en foto’s maken natuurlijk. We horen het geluid van puttertjes en ontdekken ze tussen de vlierbessen. Prachtige en schattige vogeltjes, maar zo vlug. Desondanks lukt het Adriaan er eentje te fotograferen.

Na een stukje wandelen komen we bij vogelkijkhut de Zeearend aan. Ik vind dit echt de mooiste hut. Er staan ook prachtige swarovski verrekijkers, maar ik gebruik liever mijn eigen kijker, want ik kijk liever met twee ogen.

De zeearend, die we net bij De Roerdomp zagen speelt voor schaap in het veld. Trots zit hij voor zich uit te kijken. We hopen dat hij nog een keer gaan vliegen, maar hij heeft geen zin, die karpers die hij vannacht heeft opgepeuzeld zijn zeker zwaar gevallen.

Ik hoop edelherten te zien, maar ondanks dat er 500 rondlopen in het gebied zien we ze niet.

Vogelkijkhut Wigbels Eiland

We wandelen weer terug naar de route en vervolgen onze weg naar de volgende hut. Bij vogelkijkhut Wigbels Eiland zien we baardmannetjes, maar ze zitten te ver weg om te fotograferen. Wat een leuke wandeling en wat hebben we al veel gezien.

Ik word een beetje moe van het gluren door de kijkgaten. Ik ben voor de meeste kijkgaten te klein, maar voor de kinderkijkgaten te groot en daarom ga ik even op een bankje zitten. Vanaf daar kan ik goed naar de zwaluwen te kijken, die weer af en aan vliegen.

Als we bij de vogelhut vandaan komen, lopen we verder over de rechte betonnen paden. Dat is één van de reden waarom Adriaan niet meer zo vaak in de Oostvaardersplassen komt. Hij vindt de paden zo onnatuurlijk, maar hierdoor is het gebied wel toegankelijker voor mindervaliden.

Voor ons uit vliegt een rietzanger. Iedere keer als Adriaans z’n fototoestel richt, vliegt ie weer verder. ik zeg tegen Adriaan: “Hij speelt voor libelle,” Dat doen de libellen ook altijd als we ons rondje dichtbij huis wandelen. Onvermoeid vliegen ze verder als we te dichtbij komen.

Ook hier zien we weer baardvrouwtjes en baardkindertjes. De mannetjes zijn nergens te bekennen, maar dat geeft niet. Misschien zien we die een andere keer.

Voordat we het weten zijn we weer terug bij de auto. De auto is opgeladen en wij ook!

Met de ecokar door de Oostvaardersplassen

We zochten nog een familie-uitje voor Adriaans verjaardag en door een post van Sandra Engels op Instagram ontdekten we een uitje met de ecokar. Met dit voertuig rijd je mee met een boswachter en kom je in het gebied waar je normaal niet mag komen. Wij kozen voor de ecokar vanuit het bezoekerscentrum in Lelystad.

Thuis vraagt Adriaan aan mij: “Gaan we na dat ritje nog wandelen?” Als ik tegen hem zeg dat we daarna gelijk naar huis rijden zegt hij: “Dan doe ik geen riem om.” Ik zeg: “Doe maar wel. Straks zit er een zeearend in een boom en dan stap je uit om een foto te maken en dan zakt je broek af.” Ilse en ik hebben beeld en liggen in een deuk.

We vinden het een geweldig ritje. De ecokar rijdt lekker door en stopt bij plekken waar wat te spotten valt. We zien wat runderen en veel leuke vogels. Zoals een gele kwikstaart, een knobbelzwaan en een witgatje. Verder nog wat buizerds en heel in de verte wat paarden. De zeearenden en ook de edelherten laten zich niet zien.

Als we door de verrekijker turen naar een buizerd in de verte. Horen we een vrouw achter ons in Twents (denk ik) dialect: zeggen: “Zee je ‘m Eef?” en Ilse verstaat zeemeeuw. Ze zegt hardop: “Zeemeeuw?” Adriaan en ik moeten zo lachen dat we bijna uit de ecokar vallen. Ilse heeft dat wel vaker met mensen, die niet Zaans praten.

Veel te snel rijden we weer terug naar het bezoekerscentrum. Volgend voorjaar gaan we weer, maar dan vanuit Almere. Weer eens wat anders dan wandelen en toch lekker buiten.

De leuke wandelling en het uitje zijn alweer verleden tijd, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Start: Buitencentrum Oostvaardersplassen, Kitsweg 1, 8218 AA Lelystad

Provincie: Flevoland

Afstand: 7,16 km zoals wij de route deden, officieel 5,7 km

Bewegwijzering: oranje markeringen

Link naar het GPX-bestand, of Komoot

Link naar de route op de site van Staatsbosbeheer.

In de winter en het vroege voorjaar is het gebied de Driehoek en de uitkijktoren De Roerdomp gesloten. Meer informatie over de afsluiting is hier te lezen.

Kijk ook eens naar de reel van Sandra.

Ook mee met de Ecocar? Zodra het weer kan zal ik de link hier delen.

Meer weten over uitkijktoren De Roerdomp. Dat kan op de site van uitkijktorens

Meer routes in Flevoland

Klik op de onderstaande foto voor meer wandelingen in Flevoland.