Knopenrondje Oudemirdum

Wandelen door de Gaasterlandse bossen is een feest van begin tot eind, langs de vijver in het Fonteinbos en landgoed Kippenburg, over statige lanen met eiken en naaldbomen en door het bijzonder glooiende Lycklamabos.

Wat doe je liever cocoonen, of wandelen?

Inmiddels hebben we een heerlijke week met lenteweer achter de rug, maar voor het weekend van 21 en 22 februari was er slecht weer voorspeld. Ik had me al verzoend met een weekendje cocoonen met tijdschriften op de bank, werken aan een blog, een reel in elkaar flansen. Van dat soort dingen, totdat ik ontdekte, dat weeronline de voorspellingen voor zaterdag had aangepast. In Friesland werd het redelijk weer en laten we daar al een tijdje niet geweest zijn.

Twee zielen, één gedachte

Ondanks dat Oudemirdum best een eind rijden is, staan we toch lekker vroeg op het parkeerterrein. Recht tegenover een snackbar, die uiteraard nog dicht is. Terwijl ik mijn tas inpak, schrik ik even: mijn brood! Ben ik dat vergeten? Met mijn verstrooide hoofd had ik niet eens door dat ik het allang uit de koeltas had gehaald. Ik zeg tegen Adriaan: “Oh jammer, ik heb mijn brood toch niet vergeten… ik had al bedacht dat we straks iets bij de snackbar konden eten.” Waarop hij droog zegt: “Ja, dat had ik ook bedacht.” Twee zielen, één gedachte.

De mensen zijn heel vriendelijk hier. Ze zeggen niet alleen vriendelijk gedag, ze zijn ook erg behulpzaam. Als we naast de auto staan en Adriaan Komoot opstart vanaf zijn telefoon komt er een man naar ons toe, die ons graag de weg wil wijzen naar het mooie bos. Als de man weg is zeg ik tegen Adriaan: “Gauw de telefoon opbergen anders wil er weer iemand helpen.”

Het Fonteinbos

Eindelijk gaan we op pad om alweer stil te staan. We staan geparkeerd naast de Fonteinkerk en die moet natuurlijk eerst op de foto. Daarna kan de wandeling echt beginnen. We volgen eerst de Fonteinweg, maar mogen al snel rechtsaf slaan het bos in. Op de hoek zien we een mooi huis en een boerderij. Ook komen we de eerste kabouter tegen van het Kabouterpad.

Het Fonteinbos is een prachtig bos met schitterende hoge bomen en leuke speelse kronkelende paadjes. Daar houden wij van.

De vijver met het bruggetje

Regelmatig vragen mensen aan mij waar ik toch al die mooie plekjes vandaan haal en waar ik al die wandelingen vindt. Vaak zie ik ergens een foto en google daar een wandeling bij. Een foto van de vijver in het Fonteinbos staat al jaren op de filmrol van mijn Iphone. We waren er in 2016 en de prachtige vijver met het houten bruggetje kan ik me nog goed herinneren.

Adriaan heeft de wandeling zo aangepast, dat we een rondje lopen om de vijver. Er staan mooie bankjes van Staatsbosbeheer omheen en er is ook een mooie picknicktafel. Gelukkig is er nog bijna niemand zodat Adriaan even kan dronen. We zijn nog maar net begonnen met de wandeling en nu al vertraging. Dat dronen duurt altijd een eeuwigheid. Als de drone is opgeborgen fotograferen en filmen we ook nog elke centimeter van de vijver. Ik grap tegen Adriaan: “We kunnen wel naar huis. We hebben foto’s genoeg.”

Rijst of Rijs

We hebben hier al eens een keer in de buurt gewandeld, maar Adriaan weet het niet meer. Ik zeg tegen hem: “Het was in Rijst en we hebben er nog zo’n heerlijk ijsje gegeten.” Ik had het bijna goed. Het plaatsje heet Rijs en we wandelden door het Rijsterbos. Ook een prachtige wandeling, maar het ik heb er geen blog over geschreven, omdat de bomen zo kaal waren. Toen het blog aan de beurt was, was alles al groen. Voortaan overal maar een blog over schrijven, dan vergeten we het niet.

We wandelen over het ene mooie bospaadje na het andere en komen een vrouw tegen met een prachtige rode jas. Ik ben nog steeds opzoek naar eentje zonder bontkraag, maar durf haar niet te vragen waar ze de jas vandaan heeft en nu heb ik spijt.

De Werkschuur van Staatsbosbeheer

We wandelen het bos uit en komen uit bij een parkeerterrein, dat we herkennen van de vorige keer. Er is een picknicktafel, een werkschuur van Staatsbosbeheer, een informatiebord en vanaf hier starten de bewegwijzerde routes.

Sommige stukken van de wandeling zijn niet zo fraai. We wandelen over een soort van paardenpad langs de Sminkefeart. Aan de andere kant van de vaart is de weg waar best veel auto’s rijden. Af en toe lopen we naar het water om te kijken of we ook een ijsvogel zien. We zien alleen een paar eenden, die nog flink moeten oefenen voordat ze op een ijsvogel lijken.

Bij een brug ontdekken we een steiger aan het water. Natuurlijk moet ik daar even op staan voor een spiegelfoto. Nadat we foto’s hebben gemaakt van Laura en van het uitzicht, steken we de brug over.

De oorspronkelijke route gaat na de brug meteen linksaf, over het fietspad langs de weg. De weg is prachtig omzoomd door bomen, maar erlangs wandelen vinden we minder aantrekkelijk. Dus lopen we rechtdoor langs de golfbaan en slaan later linksaf een smal paadje in. Daarmee missen we een stukje van de Luts, het historische riviertje, maar dat nemen we voor lief.

Een kippenbrug, of Kippenburg?

Adriaan kijkt op komoot, of we nu weer terug op de route komen en zegt: “We gaan straks over een kippenbrug.” Ik kijk angstvallig naar de overkant van de brug, dat ziet er namelijk helemaal niet aantrekkelijk uit. Er wordt hard gewerkt met allerlei lawaaiige machines, maar gelukkig heeft Adriaan het verkeerd gelezen. Meestal ben ik het die letters omdraait. Ik zeg altijd pekilaan in plaats van pelikaan en nog veel meer van die dingen. We wandelen namelijk niet over een brug, maar over Landgoed Kippenburg en dat is hartstikke leuk.

Als eerste komen we langs het statige huis, dat natuurlijk op de foto moet. Er heeft weer een of andere onverlaat zijn/haar auto pal naast het huis geparkeerd, maar het lukt om het huis zo te fotograferen dat de auto er niet opstaat. Daarna wandelen we langs een heg met een poortje. Ook dit is weer een fotomomentje waard.

We lopen een brede laan in omzoomd met prachtige loofbomen. Wij houden daar zo van. De grond is op veel plekken nog behoorlijk blubberig; logisch, want nog maar kort geleden lag hier een dik pak sneeuw. Terwijl we door de modder stappen, stel ik me voor hoe deze laan er besneeuwd uitzag. Vast nog sprookjesachtiger als nu.

Paardenkaartjes

Er komen twee vrouwen te paard de laan inrijden en daar moet Adriaan meteen weer foto’s van maken. Zo schieten we natuurlijk nooit op. We raken aan de praat met de twee vrouwen, die nieuwsgierig vragen waar al die foto’s eigenlijk voor zijn. Wij vertellen enthousiast over Westphilwandelt en geven de dames een visitekaartje.

Als we verder wandelen zeg ik tegen Adriaan: “Dat zijn geen visitekaartjes, dat zijn paardenkaartjes.” We geven de visitekaartjes namelijk alleen maar aan mensen die paardrijden.

Aan het einde van de laan is een boerderij, maar daar zijn we nog lang niet. Eerst wandelen we nog een paadje in om te zien, of we de achterkant van de villa Kippenburg kunnen fotograferen, maar dat is niet het geval.

We wandelen weer braaf terug naar de route en komen een man tegen met een hond. De hond wil heel graag door mij geaaid worden en daardoor raken we in gesprek. De man heeft net zes roofvogels zien vliegen bij de boerderij. Wij hebben er wel al een paar gehoord en gezien, maar nog geen zes tegelijk. Dus lopen we snel richting het hek. Natuurlijk zien we geen één roofvogel, maar wel Schotse hooglanders en die zijn ook altijd leuk.

Er is alleen geen beweging in te krijgen. Ze willen niet kijken en niet dichterbij komen. Dan maar een foto met de telelens.

Opzoek naar een bankje

We slaan rechtsaf richting het Lycklamabos. We genieten van dit glooiende bos met de prachtige beken en de vele zingende vogeltjes. Af en toe steken we kleine bruggetjes over. We komen veel bomen tegen, die begroeid zijn met mos. Wat is het hier mooi in Gaasterland.

Ooit ben ik een keer van Koog aan de Zaan naar Gaasterland gefietst toen ik nog op de lagere school zat. We deden wellswaar het stuk Enkhuizen – Stavoren met de boot, maar ik vind het best een eind voor een 11 jarige om te fietsen.

Inmiddels hebben we trek gekregen en zijn we opzoek naar een bankje. Adriaan raadpleegt de bankjesapp.. Volgens hem lopen we recht op een bankje af en het is ook nog zo. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Als we onze lunch op hebben wandelen we weer verder. Dit keer lopen we over een recht en breed zandpad. Dat klinkt misschien saai, maar dat is het niet. Wel kijk ik steeds nieuwsgierig naar de zijpaadjes, die kun je wel nemen, maar uiteindelijk kom je toch weer bij het rechte pad uit. We ontdekken op het zandpad heel veel voetafdrukken van reeën, maar jammer genoeg zien we de gracieuze dieren niet.

Terug naar Oudemirdum

Aan het einde van het pad komen we uit bij de Sminkewei. Het laatste stuk terug naar het dorp is een beetje een afknapper. Langs de weg wandelen is nu eenmaal niet onze hobby. Er is ook geen andere optie dus lopen we flink door en slaan zo snel mogelijk de woonwijk in. Fijn niet langs de weg, huizen en tuinen kijken. Voordat we het weten zijn we weer terug bij de auto.

Waar we ontdekken dat de snackbar nog steeds niet open is. Op de Brink dichtbij het parkeerterrein bevinden zich een aantal horeca gelegenheden voor het geval dat jij wel je lunch bent vergeten.

We rijden terug naar huis door de Flevopolder en daar regent het pijpenstelen. We hadden vandaag echt mazzel met het weer. Naast de snelweg zien we een ree grazen, maar vanuit de auto kunnen we geen foto’s maken.

Jammer dat het avontuur weer voorbij is, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Op Instagram hebben we een Reel van deze wandeling gepost.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

🅿️ Bezoekerscentrum Mar en Klif, De Brink 4, 8567 JD, Oudemirdum

❤️Provincie: Friesland

➡️Afstand: 8,77 kilometer

➡️Bewegwijzering: Geen! Wij wandelden via komoot. Wij hebben de route, die we gevonden hebben op de wandelzoekpagina iets aangepast. Als er een afsluiting is of de route verandert, vind je daar de actuele informatie. Je kunt er ook een beschrijving van de wandeling downloaden. Het lidmaatschap kost € 13,49 per jaar.

💡Link naar het GPX-bestand, of Komoot

🐕Honden zijn aangelijnd welkom.

Bewegwijzerde routes vanaf de Werkschuur van Staatsbosbeheer

🅿️De Houtwâl 2, 8567 HN Oudemirdum

⚪️Wandelroute Elfbergen 6,5 km (wit)

🔵 Blauwe wandelroute 3 km

Voor onderstaande kinderroutes kun je een opdrachtenboekje kopen bij Bezoekerscentrum Mar & Klif.

🧙‍♂️ Kabouterpad 1 km

🐿️ Bosbeestenpad 1,5 km

🪶 Spechtenpad 2,5 km

🦡 Dassenpad 2 km

Meer wandelen in Friesland

Klik op onderstaande foto voor al onze wandelingen in Friesland.