Wandelen in Belgisch-Limburg is altijd fijn. Dit is een blog over ons verblijf bij B&B Haerlekijn in Maasmechelen en twee superleuke wandelroutes. Vanuit het centrum van Leut wandelden we door de prachtige Maasvallei en daarnaast genoten we van een schitterende route over de Mechelse heide.

Met een omweg naar Maasmechelen

Op een hele warme vrijdag pakken we onze spullen in voor een weekendje weg. Adriaan wil altijd zo vroeg mogelijk vertrekken, want in de loop van de dag worden de files alleen maar langer. Ik wil eigenlijk wat later vertrekken zodat we na 16.00 uur bij B&B Haerlekijn aankomen en gelijk kunnen inchecken en uitpuffen in onze kamer met airco. Natuurlijk krijgt Adriaan zijn zin, want hij moet tenslotte rijden. We besluiten eerst naar Maastricht te gaan om het Bonnefanten museum te bezoeken.

Zoals altijd komen we evengoed in een file terecht en moeten we ook nog een heel eind omrijden vanwege een dodelijk ongeval en een afgezette weg. Maar toch hebben we nog tijd over voor het museum. We zijn er nog nooit geweest en het gebouw is prachtig. We vinden het contrast tussen de moderne kunst en de haast kerkelijke vaste collectie wel heel groot, maar over het algemeen vinden het museum heel erg mooi.

Als we alle zalen bekeken hebben, wandelen we nog even de hitte in om wat foto’s van de buitenkant te maken. Het is 38 graden en we smelten zowat, dus wandelen we terug naar onze auto om naar Maasmechelen te rijden.

B&B Haerlekijn

Even na 16.00 uur rijden we het erf van de B&B op. We worden hartelijk ontvangen door Frank terwijl zijn vrouw Annick onze kamer in orde maakt. De kamer is prachtig, schoon en heerlijk koel. Beneden is de douche en boven de slaapkamer met zitje en een toilet. Als Frank ons alles heeft laten zien en als we uitgepraat zijn pak ik onze spullen uit. Bij de B&B is ook een hele grote tuin met heel veel zitjes, maar wij vinden het buiten te warm en blijven op onze kamer bij de airco. Even iets drinken en bijkomen van de reis.

Diner bij Terland

’s-Avonds worden we verwacht bij Terland het restaurant op het vakantiepark Terhills Resort in Maasmechelen. Vooraf hadden we bedacht dat we na het eten even naar de top van de Terril zouden wandelen om daar foto’s te maken van het uitzicht en de zonsondergang. Ik had echter niet verwacht dat het bijna 40 graden zou zijn en dat ik sandalen aan zou hebben.

Als je bij Terland eet kun je gratis parkeren op het Terhills Resort. Je meldt dan bij de slagboom dat je een gast bent van Terland. Wij hadden ons er echter niet in verdiept en de auto op de algemene parkeerplaats gezet. Dat is best een stukje lopen.

Het is wel aan te raden te reserveren en gelukkig hebben we dat gedaan. Het is een hele mooie plek en ondanks de grote van het gebouw is het restaurant gezellig, modern en toch knus. Wij waren vooral gecharmeerd van het uitzicht op de fietsbrug en vonden met name de voorgerechten heel erg lekker.

Na het eten wandelen we nog even langs het aangelegde strandje. We besluiten de terril niet te beklimmen, maar op deze prachtige plek wat foto’s te maken. Er is ook een schommel versierd met bloemen waar we zelfs voor in de rij moeten staan om foto’s te maken.

Als we teruglopen zien we kleine gansjes. Natuurlijk hebben we daar niet op gerekend en daarom heeft Adriaan zijn telelens niet bij zich, maar ik gelukkig wel.

Moe en nieuwsgierig naar wat we nog meer gaan meemaken rijden we terug naar onze B&B. Waar we de airco op silent zetten en eindelijk na maanden weer een keer onder een dekbed slapen in plaats van onder een laken. Wat een genot!

Rivierpark Maasvallei – Leut wandelroute

Ontbijt

Het ontbijt bij de B&B is pas vanaf 8.30 uur, maar omdat het weer een warme dag is en wij vroeg willen starten, mogen we vroeger eten en wat broodjes en fruit meenemen. Zo ontzettend aardig en fijn dat we ook een lunchpakketje mee krijgen, dan hoeven we ’s-middags niet naar een restaurant te zoeken.

Herinrichting dorpsplein Leut.

We rijden met de auto naar Leut en zijn er zo, want het is maar 2,1 kilometer naar het startpunt. Je kunt ook de wandeling starten bij de B&B. Dan kun je het beste de route oppakken bij de Maashofweg. Je loopt dan in totaal maar 1600 meter extra.

Het Dorpsplein van Leut is prachtig met de grote Sint-Pieterskerk en de mooie gebouwen eromheen. Het is wel moeilijk om foto’s te maken, omdat het dorpsplein heringericht wordt en er overal bouwmateriaal ligt. Het doel is om er een groene ontmoetingsplek van te maken, dus er zijn straks nog meer redenen om deze route te wandelen.

Ik wil gelijk het dorpsplein verder ontdekken en ook even achter de kerk kijken, maar volgens Adriaan komen we er straks langs. Dus beginnen we eerst aan de route. Daar waar Adriaan een zijstraatje verwachtte, die naar de achterkant van de kerk leidt, bevindt zich alleen een muur van de begraafplaats en daar kunnen we niet langs. Daarom wandelen we terug om alsnog foto’s van de rest van het dorpsplein te maken.

Het eerste maisveld

We lopen het dorp uit en komen uit bij een landelijk weggetje, maar eerst wordt onze aandacht getrokken door een paar zonnebloemen. Altijd mooi om te fotograferen en zo leuk al die bijen erbij.

Al snel wandelen we langs een maisveld. Er komen er nog veel meer. We hopen dat er een ree uit komt rennen, maar dat is niet het geval. We weten eigenlijk ook niet of hier wel reeën zijn.

De route is echt super aangegeven met oranje cirkels, of zoals wij zeggen sinaasappels. We denken eerst dat we de RivierPark Maasvallei bordjes moeten volgen, maar op een gegeven moment verlaten we deze route en dat is maar goed ook want deze bordjes geven een lange afstand wandeling aan van 160 kilometer.

Maesbempder Greend

We komen uit bij een fietspad en even ben ik bang dat we een lang recht stuk langs het fietspad moeten wandelen, maar gelukkig is dat niet het geval. Wij gaan via een klein paadje en hekjes waar we dit keer wel doorheen passen een natuurgebied in waar je mag struinen. Op een informatiebord zien we dat er konikpaarden grazen, maar die zijn vandaag niet thuis

We zien wel gelijk heel veel vogeltjes. Er zitten putters in kaardebollen en verderop zit een jonge klapekster op een hekje, die zien we ook niet elke dag. Als we dichtbij genoeg zijn vliegen de putters ervandoor, maar het klapekstertje wil wel even poseren.

We passeren een plas waar we eerst van denken dat het de Maas al is, maar het is de Maesbempder Greend een grindplas. Natuurlijk wandelen we even naar het water toe voor een fotootje. Zo komen we wel aan onze extra kilometers, want we doen dit natuurlijk niet één keer maar meerdere keren. Er groeit munt langs de waterkant en dat ruikt heerlijk.

Er zijn veel verschillende planten in het natuurgebied en er staat ook nog wel wat in bloei, maar je kun zien dat de aanhoudende hitte ook hier gezorgd heeft voor droogte. Waardoor al veel bloemen uitgebloeid zijn. Misschien heeft de regen van de afgelopen week daar nog iets aan veranderd.

Daar is de Maas

We komen uit bij de Maas en zien daar twee verschillende ganzen en een aalscholver op een paar stenen in de rivier zitten. Ze spiegelen prachtig in het water, dus maken we een foto. We vinden de stand van het water in de Maas ook opmerkelijk laag, maar wandelen hier voor het eerst en weten niet hoe hoog het waterpeil normaal is.

We wandelen over de Winterdijk en soms door de uiterwaarden. Af en toe lopen we richting de Maas en dan weer er vanaf. Het is een gek idee dat wij in België lopen en dat aan de overkant Nederland ligt.

Ook vraag ik me af of de uiterwaarden langs de Maas in de winter overstromen. Dat lijkt nu zo onwaarschijnlijk.

Mazenhoven

We komen uit in het gehucht Mazenhoven. Een man geeft net zijn schapen een teil met water en natuurlijk stoppen wij even voor een goed gesprek met de schapen. Zo grappig hemelsbreed zijn we heel dicht bij Nederland, maar de schapen zien er erg buitenlands uit.

Er is een laag muurtje langs de weg waar we even op gaan zitten om ons fruit op te eten en een croissant. Op dat moment denken we namelijk dat we voorlopig geen bankjes gaan tegenkomen, maar verderop stikt het ervan. Wij weten dat natuurlijk niet en het muurtje zit best lekker en er is schaduw ook erg belangrijk vandaag. Bovendien komt er een groene specht langs vliegen en die hadden we anders niet gezien.

Als we uitgegeten zijn wandelen we verder en zien twee alpaca’s in een boomgaard. Ze zijn erg moeilijk te fotograferen, omdat ze heel nieuwsgierig zijn en veel te dichtbij staan. Dus klimt Adriaan op het muurtje om van bovenaf een foto te maken.

Verderop zien we parasols staan en ik zeg tegen Adriaan: “Kijk daar is een leuk restaurantje.” Adriaan denkt dat het werk aan de weg is, maar als we dichterbij komen zien we dat er vanaf vanmiddag een dorpsfeestje is om Maria Hemelvaart te vieren.

Naast de plek waar straks het dorpsfeest losbarst ontdekken we een prachtig kapelletje in neoromaanse stijl uit 1894. Op onze tenen lopen we naar binnen om even wat fotootjes te maken. Je kunt hier ook een kaarsje voor iemand branden als je daar behoefte aan hebt.

De herfst is vroeg dit jaar

We laten Mazenhoven achter ons en wandelen verder. Benieuwd wat de route nog meer voor verrassingen in petto heeft. We zien in het struikgewas, of langs de Maas veel vogeltjes. Maar als we dichterbij willen komen vliegen ze snel weg. Adriaan geeft het grindpad de schuld, dat maakt veel te veel lawaai.

Even later wandelen we van de Maas af over een schaduwrijk paadje tussen bomen door. Er liggen allemaal bladeren op de grond. De herfst is erg vroeg dit jaar.

Na het schaduwrijk stukje wandelen we de zon weer in om weer uit te komen bij de Maas.

Kunst aan de Maas

In de Maasvallei wordt sinds 2022 “Kunst aan de Maas” getoond, dit is een groot kunstproject met tijdelijke en blijvende kunstwerken in de open ruimte. De werken tonen hoe mens en natuur het rivierlandschap hebben gevormd.

We weten dat we tijdens deze route twee kunstwerken gaan tegenkomen, maar het eerste werk kunnen we in de eerste instantie niet vinden. Dat komt omdat wij vlak langs de Maas wandelen en het kunstwerk zich op de Winterdijk bevindt.

Bij toeval ontdek ik “Reflection” van Germaine Kruip. Het kunstwerk is tegelijk een sculptuur en een muziek instrument. Het staat op de plek van een verdwenen pontje en als je tegen de messing staaf aan slaat dan hoor je een geluid, dat doet denken aan de bel van de verdwenen veerpont.

Dat moeten we zelf natuurlijk uitproberen. Volgens Adriaan sla ik niet hard genoeg dus probeer ik het opnieuw en sla zo hard dat het stokje uit mijn handen valt. We hebben er een hilarisch filmpje van.

Het laatste stuk langs de Maas

Daarna wandelen we weer terug naar de Maas en proberen fietsers langs de Winterdijk vast te leggen. Adriaan heeft daar duidelijk meer talent voor dan ik. Verderop komen we langs bosjes met bramen met nog meer vogeltjes, die heel snel wegvliegen. Er staan ook vlinderstruikjes met vlinders langs het pad. We zijn niet echt onder de indruk, want voor ons huis staan vlinderstruiken van wel meer dan twee meter hoog.

Ook hier staan mooie stroken met bloemen, al zijn er veel alweer uitgebloeid. Zo’n lange, droge, hete zomer is nergens goed voor. Al zullen veel mensen het niet met me eens zijn.

Op weg naar het kasteel

We kunnen best nog verder langs de Maas wandelen, maar dan wordt de route en dit blog veel te lang. Dus volgen we het pad van de rivier af. We komen uit op een landelijk asfaltweggetje dat aan beide kanten is omzoomd met maisvelden. Sommige velden zien er nog gezond uit, maar er zijn ook stukken die helemaal uitgedroogd zijn.

Net als we geen mais meer kunnen zien, komen we uit bij een ander weggetje en op een gegeven moment langs een veld met hele mooie bomen. Ik vraag me af, of deze bomen vroeger bij het kasteel hoorden en denk dat we er bijna zijn.

Dat is echter niet het geval, want we komen eerst nog uit bij een boerderij waar de koeien in het droge stro, wat vroeger gras was, liggen. Er zijn schattige kalfjes bij, die wij natuurlijk filmen en fotograferen.

Vervolgens komen we uit bij een speeltuin en een loofgang, of een berceau. Voordat we onder de bladeren doorlopen nemen wij even plaats op een bankje in de speeltuin om onze broodjes op te eten.

Ik heb kip op één van de broodjes gedaan en vraag me hardop af of het wel zo verstandig is om vleeswaren op brood te doen met deze hitte. Waarop Adriaan zegt: “Je hebt gewoon een broodje met langzaam gegaarde kip en dat is overheerlijk.”

Als de lunch op is die natuurlijk gewoon nog lekker smaakt, wandelen we door de berceau en dat is altijd leuk en nu extra fijn vanwege de schaduw.

Kasteeldomein Vilain XIIII

Daarna komen we eindelijk bij het kasteel uit. Het kasteel is prachtig, maar ook een beetje vervallen en dat had ik niet verwacht.

Het is genoemd naar Charles Vilain XIIII. Hij werd kasteelheer in 1822, na zijn huwelijk met een plaatselijke barones. Veel later deed het kasteeldomein dienst als ziekenhuis, kraamafdeling, rust- en verzorgingstehuis. Tegenwoordig is het in bezit van Toerisme Vlaanderen.

Ook hier treffen we een kunstwerk aan van “Kunst aan de Maas”: “Womb of Time” van Jennifer Tee. Zij verzamelde bladeren van bomen, die op het domein groeien. Van deze bladeren werden afdrukken gemaakt op bakstenen waarvan sommige bakstenen uit de voormalige kraamafdeling komen. Wij vinden het kunstwerk prachtig en ontdekken steeds wat anders.

Adriaan laat de drone even vliegen en ondertussen probeer ik vanaf het bordes van het voormalige verzorgingstehuis ook een soort dronefoto te maken. Mij niet gezien vliegen met een drone, daar krijg ik plaatsvervangend hoogtevrees van.

Als we verder wandelen zien we wel dertig ooievaars in de lucht cirkelen. Zij weten zeker nog niet dat de kraamafdeling al een tijdje gesloten is.

Een vervallen Hoenderhok en nog meer moois

Adriaan is helemaal in zijn element op het kasteeldomein. Hij ontdekt een ruïne op het terrein: Het voormalige hoenderhok. Al vind ik het huis wat groot voor een paar kippen. Ik ben alvast verder gelopen naar de oprijlaan om filmpjes te maken van de poort, het kasteel aan de voorkant en de binnenplaats.

Er staat een witte tent op de binnenplaats waar een gastrobar voor evenementen in gevestigd is. Als ik klaar ben met fotograferen en filmen moet ik natuurlijk even wachten totdat Adriaan ook foto’s heeft gemaakt voordat we weer verder wandelen.

Een roze molen

We wandelen via de Dreef bij het kasteel vandaan. Af en toe kijken we om naar het kasteel alsof we er geen afscheid van kunnen nemen. We zijn nu dichtbij het centrum van Leut waar onze auto staat, want we zien de Sint-Pieterskerk al in de verte. Maar de wandeling is nog niet afgelopen we doen nog een leuk rondje om de molen

In de auto zijn we al een paar keer langs de molen gereden. Ik kom uit de Zaanstreek en daar zijn de molens groen en niet roze, maar wie zegt dat ze niet allemaal roze horen te zijn?

We zijn blij dat we nu de molen van dichterbij kunnen bekijken. “Wat een geweldige route is dit zeggen we tegen elkaar. Zoveel leuks om te fotograferen.”

De houten windmolen “Nieuw Leven” behoorde tot het domein van de familie Vilain XIIII. Een oudere molen werd in 1800 vernield tijdens een orkaan. Op dezelfde plaats werd in 1801 de huidige standerdmolen gebouwd. Een standerdmolen is een houten windmolen waarvan de hele kast draait op één centrale staak, en vormt daarmee de oervorm van latere molentypen zoals de wipmolen.

Ik neem even plaats op een bankje en Adriaan loopt nog even naar de voorkant van de molen om ook daar een foto van te maken.

Terwijl het een beetje begint te druppelen wandelen we terug naar onze auto. Het was een superleuke route. We zijn benieuwd naar de wandeling van morgen

Diner bij Brasserie De Wissen

Als we terug zijn bij de B&B begint het iets serieuzer te regenen, maar het is nog lang niet genoeg. Adriaan gaat alvast wat foto’s bewerken aan de tafel beneden en ik kijk een paar filmpjes van ons vorige weekend om te bepalen of ze geschikt zijn voor een reel. We hebben het er maar druk mee.

Daarna rijden we naar De Wissen voor het diner. Vanaf het terras heb je uitzicht op Natuurgebied Negenoord-Kerkeweerd en het eten is er ook lekker. Als we terug naar de auto lopen zien we in de verte een paar Schotse Hooglanders in het natuurgebied staan. Ook weer een plek om een keer terug te komen.

Samen ontbijten bij B&B Haerlekijn

Op zondag ontbijten we wel om 8.30 uur. Het is minder warm en voor het ontbijt hebben we alles al ingepakt zodat we meteen kunnen vertrekken. Het ontbijt smaakt weer heerlijk en er is meer dan genoeg. Het is ook erg gezellig aan tafel met de andere wandelaars. Ook al zijn we heel verschillend. Het ene stel wandelt grote afstanden in een hoog tempo zonder foto’s te maken en het andere stel hebben een paar dagen vakantie en wandelen een deel van de Nationaal Park-Trail. En dan heb je ons, wij doen vandaag een korte route van 7,3 kilometer in een heel langzaam tempo en we maken overal foto’s van.

Als je het leuk vindt om een lange afstand wandeling te doen, maar het vervoer maar een gedoe vindt kun je ook een arrangement boeken bij B&B Haerlekijn met ophaal en wegbreng service.

Mechelse Heide

Eerst door een bos

Het is niet ver rijden naar de toegangspoort Mechelse Heide en er zijn ondanks de drukte nog genoeg parkeerplaatsen vrij. Al snel hebben we de schoenen aan en gaan op pad. De drukte achter ons latend. De meeste mensen gaan fietsen en dat hadden wij ook graag willen doen als we meer tijd hadden gehad. De brug “Fietsen door de Heide” bewaren we voor later.

Ik was eerst een beetje bang dat we alleen maar langs heidevelden zouden wandelen in de hitte, maar dat valt heel erg mee. Ten eerste is het koeler dan de voorgaande dagen en in het begin wandelen we door een prachtig bos. Met af en toe een doorkijkje naar kleine heidevelden.

Blijf thuis!

We komen na een stukje lopen uit bij een vlonderpaadje waar wij foto’s maken en filmpjes. Af en toe moeten we even wachten als er andere wandelaars passeren, maar dat geeft niks. We zijn lekker op pad en het treuzelen is alweer begonnen. Net als we verder willen wandelen, fietsen er een aantal mountainbikers over het vlonderpaadje. Dat is verboden natuurlijk, want zij hebben hun eigen pad. Als ik zeg dat ze er niet mogen fietsen. Zegt één van de mannen tegen mij: “Blijf thuis!”  

Dat doen we natuurlijk niet. Ik zeg tegen Adriaan: “Als er eentje zijn sleutelbeen breekt brengen we hem niet naar het ziekenhuis.” Dat hebben we namelijk een keer meegemaakt, maar die man was reuze aardig en heel zielig.

Als we even later een mountainbikepad passeren zeg ik tegen Adriaan: “Kijk uit” en hij zegt “Blijf thuis.” We moeten er erg om lachen.

Een trap met heide

Als we een stukje gelopen hebben gaan we even zitten op een bankje om onze croissant op te eten en iets te drinken. We hebben uitzicht op een heuvel met een trap. Onze route gaat er niet langs, maar we gaan toch even kijken. De trap ziet er namelijk heel mooi uit met paarse heide aan de zijkant. Dus wandelen we even de trap op en af om daarna weer de route met de rode driehoek op te pakken.

Paarse, bruine en grijze heide

Heide is een moeilijk plantje het houdt niet van te nat en ook niet van te droog. Heide houdt van zon, maar heeft natuurlijk ook regen nodig. We komen hele grote stukken met bruine heide tegen.

Dat is de heide, die dit jaar is afgestorven door de droogte en ook wat grijze heide. Dat is de heide, die vorig jaar is dood gegaan. Maar gelukkig treffen we ook nog heel veel paarse struiken aan.

Na het stukje door het bos volgt een stuk over een mooi pad door de heide. Soms worden we er een klein beetje stil van als we langs grote stukken bruine heide lopen. Het is hier zo ontzettend mooi, maar het zou nog mooier zijn als alle heide overal paars was.

Witzandgroeve Berg Zuid

Ik vraag me de hele tijd af wanneer we langs water komen, want dat had ik vooraf gezien op het wandelkaartje. We komen als eerste langs de groeve waar vroeger zand gewonnen werd. Hier staat een hek omheen en kun je niet dichtbij komen vanwege wegzak gevaar.

We hebben wel een heel mooi uitzicht op het water en het is jammer dat het nog geen lunchtijd is, want er staat een picknickbank bij.

We wandelen vervolgens verder de heuvel op en genieten daar nog meer van het uitzicht op het water. Zoals altijd als je omhoog loopt, moet je na een tijdje weer naar beneden. Langs een leuk en spannend kronkelpaadje.

Beneden komen we uit bij een plas. Hier kun je wel bij het water komen er is zelfs een soort strandje bij. Waar ik op een steen voor zeemeermin speel.

Bank met uitzicht

Natuurlijk stijgt het pad daarna weer en dit keer komen we uit bij een hoge bank met uitzicht. Er zit iemand op, maar gelukkig is er nog een bankje zonder uitzicht, maar in de schaduw. We besluiten daar onze lunch op te eten. Terwijl we wachten totdat we plaats kunnen nemen op de hoge bank.

De man maakt eerder plaats voor ons dan gedacht. Dus filmen en fotograferen we de hoge bank terwijl ik mijn brood op het andere bankje laat liggen. Er loopt een hond langs en gelukkig is deze goed opgevoed, want hij blijft gewoon naast zijn baasje lopen en kijkt niet eens naar mijn boterhammen.

Als we ons brood op hebben en nog even genoten hebben van het uitzicht wandelen we verder. Ondertussen genieten we ook tijdens het wandelen van het uitzicht op het water.

Net als we denken dat we een heel rondje om de plas gaan lopen slaan we af naar links en vervolgen we de route door een dennenbos met hele hoge bomen.

We zijn er bijna, of toch nog niet

Daarna komen we weer uit bij paden langs heide en een trap waarlangs we afdalen. Het is echt een prachtige verrassende route. Als we nog ongeveer 1,5 kilometer moeten wandelen hoor ik de weg al en denk ik dat we er bijna zijn, maar dat komt omdat het pad evenwijdig aan de weg loopt.

Gelukkig zie je er helemaal niets van, want de natuur om ons heen is echt schitterend.

Uiteindelijk komen we weer terug bij het parkeerterrein om vanaf daar naar huis te rijden zonder rare omwegen, maar wel met een paar files.

Het weekend was weer veel te kort, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Verblijf

We verbleven bij B&B Haerlekijn, Vlasstraat 6, 3630 Meeswijk-Maasmechelen

Meer informatie en inspiratie

Voor je een bezoek brengt aan Limburg, check de site van Visit Limburg.be. De mooiste wandelroutes in Limburg (BE) vind je hier.

Inspiratie over natuurbeleving in Vlaanderen vind je op de site van Visit Flanders

Geniet je mee met onze reel op Instagram.

Onze wandelingen in Belgisch Limburg

We hebben vaker in Belgisch Limburg gewandeld. Als je deze blogs wil lezen kun je op onderstaande foto klikken.

Over ons

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

informatie over de wandelingen

Rivierpark Maasvallei – Leut wandelroute

🅿️ Dorpsplein Leut (P13): Sint-Pietersstraat, 3630 Maasmechelen

➡️ Afstand: 10,2 kilometer

🟠 De route is gemarkeerd met een oranje cirkel

💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot

💡 Link naar de wandeling op de site van Visit Flanders

Gemarkeerde routes vanaf dit parkeerterrein.

🟢 3,5, 🔵 5, 🟡7 en 🔴 14 kilometer

Meer info over de gemarkeerde routes vind je op de site van wandelen in Limburg

Ook is er een Lange Afstands Wandeling RivierPark Maasvallei van 160,5 kilometer

Mechelse Heide

🅿️ Toegangspoort Mechelse Heide: Joseph Smeetslaan 280, 3630 Maasmechelen

➡️ Afstand: 7,3 kilometer

🔴 De route is gemarkeerd met een rode driehoek

💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot

💡 Link naar de wandeling op de site van wandelen in Limburg

Gemarkeerde routes vanaf dit parkeerterrein:

⚫️ 1,4, 🟢 3,2 en 3,7, 🔵 4,9, 🟡 5,5, 🟠 5,6, 🟣 12,5 kilometer

Kunst aan de Maas

Kunst aan de maas is een groot kunstproject met tijdelijke en blijvende kunstwerken in de open ruimte. Op de website van Kunst aan de Maas vind je meer informatie. Wij kwamen twee kunstwerken tegen tijdens deze route:

Reflection van Germaine Kruip & Womb of Time van Jennifer Tee

Diner

We dineerden bij:

Terland Nationaal Parklaan 1, 3650 Dilsen-Stokkem

Brasserie De Wissen Negenoordlaan 3, 3650 Dilsen-Stokkem