Wandelingen vanuit Waterstate Wellness Hotel Goes

Een Zeeuws weekend vol afwisseling: slapen in Waterstate Wellness Hotel Goes, wandelen door Goes en Veere en omgeving, bijeneters zoeken in Oranjezon en razendsnel door de Reigerstraat in Middelburg.
Lunchen in Zierikzee
Vroeger kwamen we vaak in Zeeland, maar nu zijn we er al vier jaar niet geweest. Als gevraagd wordt of we en keer in Goes bij “Waterstate Wellness Hotel Goes” willen slapen zeggen wij geen nee natuurlijk, want we hebben Zeeland gemist.

Het fijne van in een hotel slapen is dat je niet zoveel mee hoeft te nemen en daarom zitten we al vroeg in de auto. Niet te vroeg natuurlijk, want anders komen we in de woon- werkverkeer files terecht. Toch is het druk op de weg en lukt het niet om tegen lunchtijd in Goes te zijn en daarom maken we een tussenstop in ons geliefde Zierikzee en lunchen heerlijk bij Grand Café de Werf.

Daarna wandelen we nog even Zierikzee in, omdat Adriaan graag een foto wil maken bij de historische vleeshal. De vorige keer stond er één fiets in de weg voor de perfecte foto en nu staan er wel vijftig. Ik moet er erg om lachen en Adriaan iets minder. Het is tijd om terug te gaan naar het parkeerterrein, want vanaf 15.00 uur kunnen we inchecken en ik ben zeer benieuwd naar de hotelkamer.
Waterstate Wellness Hotel Goes
Het hotel is gelegen aan het water en op loopafstand van het leuke centrum van Goes. Na het inchecken wandelen we de trap op om onze kamer te bekijken. De kamer is ruim met een heerlijk groot bed, een zitje en ook nog een stoel om in weg te zakken. Ook is er een kitchenette met een minikoelkast en veel ruimte voor kleding. Er is een apart toilet, een heerlijke regendouche en natuurlijk ook een wastafel met spiegel met nog meer opbergruimte en daar ben ik dol op.

Eerst maken we filmpjes en daarna pakken we onze spullen uit en maak ik nog meer filmpjes, omdat het misschien leuker is om een hotelkamer te zien met een persoonlijk tintje.
Een historische wandeling door Goes
Soms zijn wij van Westphilwandelt niet zo snugger
Als we onze spullen hebben uitgepakt trekken we de wandelschoenen aan om een korte wandeling te maken door Goes. We zijn een beetje dom, want we wandelen via de hoofdingang naar buiten en dan moet je over ongezellige parkeerterreinen om bij het tunneltje uit te komen waar je onder de Ringbaan door kunt lopen om in het centrum uit te komen.

Pas de volgende dag ontdekken we de achteruitgang, die tot 22.00 uur ‘s -avonds open is. Daar kom je uit bij een fietspad langs het water en wandel je binnen 10 minuten naar het centrum van Goes. Naast deze uitgang bevindt zich Verhuurbedrijf Vlot waar je e-bikes, e-scooters, e-boats, of e-kickbikes kunt huren.
Wij nemen sowieso niet de snelste weg naar het centrum. Nadat we door het tunneltje zijn gewandeld, lopen we richting de wijk “Het Bastion” We vinden daar nog resten van een oude stadsmuur.
Meeuwen als huisdier

We maken foto’s, maar ik vind ze niet mooi genoeg om in het blog te plakken. Als we verder wandelen komen we door een straat waar drie jonge meeuwen rondtrippelen. De kleintjes maken zielige geluidjes en boven op een schoorsteen zit moeder, of vader meeuw heel hard te roepen. Er staan voer- en waterbakjes en de hele straat ligt onder de meeuwenpoep.
We maken foto’s en filmpjes en verbazen ons over het tafereel. Vanuit een huis staat een man ons afkeurend aan te kijken. Waarschijnlijk is hij verantwoordelijk voor de meeuwentroep. Ik ben blij dat hij onze buurman niet is. Hij denkt dat hij een goede daad verricht, maar jonge meeuwen worden bewust niet meer door de ouders gevoerd. Ze moeten leren om zelf hun voedsel te zoeken. Zo blijven de sterkste meeuwen over, anders overleven ze het niet in de natuur.
Boven of onderlangs de Westwal

We zien een molen boven de huizen uitsteken en omdat de route er niet langsgaat wandelen we er even naar toe. Het is Molen De Koornbloem, die nog steeds in gebruik is als korenmolen. Bij de molen ontdek ik een parkje met een wandelpad, maar onze route komt daar niet langs. Ik wil eigenlijk het pad inslaan om te kijken waar het uitkomt, maar Adriaan heeft het vooraf al bestudeerd. Onze route gaat bovenlangs de Westwal zodat we uitzicht hebben op het parkje en het water en dat is ook erg mooi.

Toch wandel ik naar beneden want er is een steiger en dat is altijd leuk voor een foto. Ik twijfel, want de wal lijkt best steil en Adriaan zegt: “Je kunt hier ook naar beneden rollen.” Toch waag ik het erop en het valt hartstikke mee. Die man kan soms zo overdrijven.

Goes was vroeger een vestingstad met aarden wallen, grachten en poorten, en daar is op veel plekken nog wat van te zien. Ook zijn er straatnamen, die doen denken aan een vesting.

We slenteren door allerlei straatjes en komen uit op de Vlasmarkt. We zien daar een huis met een prachtige versierde geveltuin en wandelen ook langs de Sint Jacobusschool. Vroeger was het een meisjesschool, zusterhuis en een rooms-katholieke kapel.

De Grote Markt
Als we verder lopen komen we uit bij de Grote Markt. Een indrukwekkend plein met prachtige gebouwen, gezellige terrasjes en diverse leuke winkels. We wachten totdat we een ons wegen en er geen mensen langslopen om een foto te maken en uiteindelijk lukt het.

We kijken uit op het voormalige Stadhuis een gotisch bouwwerk uit de 15e eeuw. De toren aan de rechterzijde diende vroeger als gevangenis. Tegenwoordig is in het gebouw Lunchcafé Stadhuis gevestigd. Als we volgende keer op tijd zijn gaan we daar lunchen, want ik ben nieuwsgierig hoe het er van binnen uitziet.

Ik ben vooral gecharmeerd van het straatje met op de achtergrond de Grote of Maria Magdalenakerk. Ik wil al verder lopen, maar we moeten van Juf Komoot eerst linksaf de Papegaaistraat in om vervolgens een rondje te lopen om weer bij de kerk uit te komen.

Historisch Museum De Bevelanden
Aan de overkant van de straat ontdekken we het Historisch Museum De Bevelanden. Dit is een museum waarin de geschiedenis van Noord- en Zuid-Beveland centraal staat. Het is gevestigd in een voormalig klooster, dat ook lange tijd als weeshuis dienst heeft gedaan.

Wij zijn vooral gecharmeerd van het poortje, die naar de Zusterstraat leidt. Het museum is al dicht, dus kunnen we het niet van binnen bekijken.
De Oostwal

Daarna wandelen we langzaam maar gestaag richting de Oostwal, waar het pad langs het water onder hoge, schaduwrijke bomen door slingert. Aan de overkant spiegelen de huizen in het water en middenin ontdekken we een schattig eendenhuisje. Het is hier wat koeler dan in de rest van de stad. Tussen de middag zaten we nog te kleumen op het terras in Zierikzee, maar inmiddels schijnt de zon weer en zijn we blij met de verkoeling.

De Stadshaven
Via allerlei straatjes met charmante huizen komen we uit bij de Stadshaven. Dit deel van Goes herken ik meteen van een eerder bezoek. In de haven liggen talloze boten, de ene nog imposanter dan de andere, maar onze aandacht gaat vooral uit naar de historische panden die het water omringen.

Voor één van de mooie panden zit een vrouw te schilderen. Natuurlijk kijken we even naar het schilderij in wording. Zij schildert de haven met de prachtige panden aan de overkant, maar laat de boten weg. Zo zouden wij ook wel een foto willen maken, want heel veel van de boten zijn naar onze smaak te groot en te patserig. De schilderes is het roerend met ons eens, dat in dit deel van de haven alleen historische schepen passen. Ze heeft het al menigmaal besproken met de havenmeester, zonder resultaat.

Genietend van al het moois dat we nog tegenkomen lopen we langs het Havenkanaal weer terug naar het hotel. Als je lang genoeg rechtdoor loopt kom je bij de achteringang van het hotel uit, maar dat weten wij nog niet. Wij lopen om via de parkeerterreinen.

Wandelen in en om Veere
Ontbijt bij Brasserie Westerkade
Omdat het weekend is kunnen we vanaf 8 uur ontbijten. Doordeweeks kan dat al vanaf 7 uur. Wij zijn er lekker vroeg bij zodat we straks tijdens de wandeling kunnen treuzelen. Het ontbijt wordt geserveerd bij het naastgelegen Brasserie Westerkade. Je kunt gewoon binnendoor naar de gezellige brasserie lopen. Er is een uitgebreid ontbijtbuffet en natuurlijk eten we weer meer dan dat we van plan waren.

Boswachterspad Veerse Bos
We doen vandaag deels het Boswachterspad Veerse Bos, maar we wandelen ook door het gezellige stadje Veere. Eigenlijk is het handiger om in Veere te beginnen, dan is het nog redelijk rustig als je door het monumentale stadje loopt. Maar wij beginnen gewoon heel eigenwijs in het Veerse Bos waar je gratis kunt parkeren.
De parkeerplaats is al snel gevonden. In het begin volgen we de blauwe pijlen, maar later wijken we af van deze route.
Een uitkijkstoel

We komen uit bij een kreek waar we een picknicktafel en een hele hoge stoel ontdekken. Natuurlijk willen we op de stoel klimmen, maar dat is niet zo eenvoudig met de camera aan mijn rugzak, een bungelende verrekijker en de Osmo Pocket aan mijn pols. Ik geef Adriaan de filmcamera en hoop maar dat hij geen filmpjes maakt, terwijl ik heel onhandig op de stoel klim.

Adriaan klimt ook omhoog en samen kijken we uit over de kreek. Een reiger staat te vissen en verderop zien we twee aalscholvers in een boom waarvan één zijn vleugels uitspreidt. Nog een stuk verder zien we een veld met aardappels en daarvoor de drijfbrug waar we straks overheen gaan wandelen. Ondanks dat we genieten van het uitzicht klimmen we toch maar weer naar beneden, want anders komt er niks van wandelen.

Een leuk bruggetje
We lopen door het bos en komen heel veel roodborstjes tegen, maar geen één wil stilzitten en even poseren. Nog nooit zoveel rusteloze roodborstjes bij elkaar gezien. Als we verder wandelen komen we uit bij een leuk houten bruggetje.

Net als we klaar staan om foto’s te maken komen er twee fietsers aan, die stoppen om uitgebreid selfies te maken. Hoeveel foto’s kun je maken van je eigen lelijke hoofd? Maar laat ik niet oordelen misschien maken ze herinneringen, omdat er één van de twee ziek is, of iets anders ergs. We wachten tot we een ons wegen en daarna zijn we eindelijk aan de beurt. Naast de brug ontdekken we ook nog een zonnebloem en natuurlijk maken we daar een foto van. Al met al zijn we ondanks dat wij bekend staan als treuzelaars eerder klaar dan het selfiesstel.

Als we verder willen lopen geeft Komoot aan dat we helemaal niet over de brug moeten. Dat vinden we wel weer een giller. We hadden deze brug gewoon over kunnen slaan.
Een drijfbrug
Wij houden van routes waarbij je niet alleen door de natuur loopt, maar waar je ook langs bijzondere plekken komt zoals een uitkijkstoel en een drijfbrug, daarom staat deze route al twee jaar op mijn verlanglijstje.

We komen uit bij de drijfbrug en deze moet natuurlijk van alle kanten op de foto en op de film. Het is jammer dat er niet veel eendjes zijn, die we laag bij het water kunnen fotograferen. Verderop zien we wel een fuut en een futenpuber, die zijn pyjamapakje al bijna heeft omgeruild voor het verenkleed van een volwassen fuut.

Er fietsen wat kinderen en er rennen drie hardlopers gehuld in felle kleuren over de brug. Ze weerspiegelen mooi in het water, maar Adriaan is met de drone aan het filmen en ik ben net te laat. Dan maar een foto van een weerspiegelende Laura.
Soms is het net alsof ik een echo hoor. Er dwarrelen gele bladeren uit een boom in het water en daarom zeg ik tegen Adriaan: “De herfst is ook al begonnen.” Hij heeft me zeker niet gehoord, want tien minuten later zegt hij: “Het is hier ook al herfst.“

Nadat we de brug van alle kanten op de foto hebben gezet wandelen we verder. Op naar het volgende hoogtepunt.
De hangbrug

Het leuke is, dat ik weet wat we gaan tegenkomen, maar Adriaan niet en die is bij elk hoogtepunt verrast wat we nu weer aantreffen. We komen langs een suspension bridge, of in het gewoon Nederlands een hangbrug. We moeten goed kijken waar we onze voeten neerzetten, maar we komen zonder in het water te vallen aan de overkant. Ook hier maken we weer heel veel foto’s. Wat een leuke route, echt de moeite waard.

Na de hangbrug wandelen we langs een smal pad waar het wemelt van oranje zandoogjes.
Pluktuin

We komen uit bij een zelfbedieningspluktuin. Het is jammer dat we nog een heel stuk moeten wandelen anders had ik zeker een bosje bloemen geplukt. Er staan heel veel verschillende bloemen en daarnaast kun je er ook walnoten kopen.

We maken wat overzichtsfoto’s en draaien dan de macrolens op de fototoestellen. Altijd leuk om bloemen met beestjes te fotograferen. Adriaan weet weer niet van ophouden, maar ik heb het na 10 minuten alweer gehad. De bijen willen gewoon niet poseren vandaag.

Daarna nemen we plaats op het bankje dat naast het bloemenperk staat en eten ontbijtkoek. Wat een geweldig plek en waarom hebben wij dit niet op loopafstand van ons huis?

Een reiger zonder nek
We wandelen verder en worden af en toe ingehaald door fietsers, die illegaal gebruik maken van de wandelpaden. Bij elk pad staat een bord van Staatsbosbeheer waarop staat wat je wel en niet mag, maar ze negeren het gewoon.

We komen uit bij de Landschuurweg waar wij rechtsaf slaan. We zien een mooie boerderij waar Adriaan een foto van wil maken. Ondertussen kijk ik door mijn verrekijker, of er nog wat leuks te zien is. Ik zie een vreemde reiger zonder nek en realiseer me dat ik naar een kwak zit te kijken. Die heb ik nog nooit in het wild gezien. Adriaan wel zegt hij: “Bij Artis zit een hele kolonie.” Ik vind dat dat niet telt bij Artis is toch een beetje onnatuurlijk.

Als we verder lopen passeren we nog een gigantisch beeld van een paardenhoofd. Zo maar in een weiland. Wij vinden dat bijzonder en daarom maakt Adriaan maar weer een foto.
Het is hier niet saai langs de weg
Daarna volgt het onvermijdelijke stuk langs de weg, maar dat is hier helemaal niet saai. We wandelen over een fietspad en worden ingehaald door mensen met een hondje in een aanhanger. Het hondje huilt en blaft en is helemaal in de stress. Volgens mij gaan ze naar de dierenarts.

We wandelen over een brug en ontdekken een bootje en verderop staan allemaal zonnebloemen. Er is ook een wandelpaadje langs, dat wij een klein stukje volgen in de hoop dat we de zonnebloemen van de voorkant kunnen fotograferen. Ze kijken namelijk allemaal de andere kant op. Naar de zon natuurlijk.

In de verte zien we Molen De Koe al en ook De Grote, of Onze-Lieve-Vrouwekerk. Vanaf deze plek kun je daar mooie foto’s van maken met de zonnebloemen ervoor. Als je eenmaal voor de kerk staat kun je alleen nog maar details fotograferen. Zo groot is de kerk.

Zelfbedieningspontje Kreekweg
We hoeven niet ver langs de weg, want er is een zelfbedieningspontje waarmee we naar de overkant varen. Eerst is er geen beweging in te krijgen, maar je moet natuurlijk wel aan het juiste touw trekken. Gelukkig gaat het met het onderste touw voorspoedig en zijn we zo aan de overkant.

We komen uit op de Veerse Wallen waar schapen grazen. Er zijn er zelfs een paar, die geaaid willen worden. Heel wat anders dan die angstige dieren, die bij ons in de wijk het gras maaien.

Ook Veere is een vestingstad en de wallen waar wij nu lopen stammen uit de tijd van Napoleon. Wat zou het leuk zijn om hier onze drone te laten vliegen zodat we de vesting van bovenaf kunnen bewonderen. We wandelen een hekje door en komen daarna langs ’t Singeltje waar we nog meer schapen ontdekken en prachtige fruitbomen. Nu hangt er fruit aan, maar wat zal het hier mooi zijn in de lente als de bomen bloeien.

Tip voor de picknick
We komen uit bij een parkeerterrein voor bussen en een weide met picknicktafels en fruitbomen. We besluiten om daar een broodje te eten, maar als je even verder wandelt kom je uit bij de Onze-Lieve-Vrouwekerk en daar staan ook picknickbanken en die plek is net even iets mooier.

Je kunt natuurlijk ook plaatsnemen op de vele terrassen in Veere, maar wij moeten vanavond ook al uiteten en dat wordt voor ons een beetje te veel van het goede.
Het centrum van Veere
Veere is prachtig en daarom is het er ook verschrikkelijk druk. We hadden toch vanochtend op een parkeerplaats dichtbij Veere moeten beginnen, dan zijn er vast minder mensen op de been. We wandelen eerst een poortje door en komen uit bij de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Daar loop ik bijna tegen een klein jongetje aan, die vanuit het niets mijn pad kruist. Je moet hier ogen in je achterhoofd hebben.

We lopen verder door leuke straatjes en proberen foto’s te maken. Soms lukt het en soms helemaal niet. We waren eerder in Veere, maar zo druk als vandaag hebben we het nog nooit gezien. Het is natuurlijk weekend en zomervakantie, dat is dubbelop.

We komen uit bij de Markt. De straat heet zo. Er is gelukkig geen markt. Onze route slaat een stuk over, dat wij toch meepakken. Natuurlijk mag een foto van het mooie stadhuis niet ontbreken. Al is het straatje te smal en wordt het prachtige pand een beetje vervormd door de groothoeklens.

Er is een man, die zijn fiets neerzet naast een bord: “Verboden fietsen te parkeren.” Als wij tegen hem zeggen dat dat niet mag, want die stomme fiets verpest onze foto, zegt de man: “Ik wil helemaal mijn fiets niet neerzetten, ik wil alleen even een foto maken.” Dat vind ik dan wel weer erg grappig.

Langs het Havenhoofd en de Kaai

We verlaten de drukke Markt en wandelen richting het Veerse Meer. Overal waar we lopen zien we het mooie torentje van het stadhuis boven alles uitsteken en daar maken we heel veel foto’s van.

Bij het water is er een soort marktje en er zijn heel veel boten te bewonderen op het water. Het lijkt wel of er een zeilwedstrijd aan de gang is. Zoveel boten en ze hebben flink de vaart erin. Altijd leuk om naar te kijken.

De route gaat heel leuk dwars over een terras onder de Campveerse Toren door om weer uit te komen bij het water waar we een nog beter uitzicht hebben op de zeilende boten.

Als we verder wandelen komen we langs heel veel gezellige terrasjes en een haven vol met bootjes. Daarna wandelen we Veere uit en laten we de drukte weer achter ons.
Wandelen door een Beer

We komen uit bij de wallen en daar hebben we een mooi uitzicht op Molen De Koe. Als vanzelf wandel ik door het hek en zie het volgende trekpontje al liggen, maar dat is niet de bedoeling. Juf Komoot roept: “Je gaat de verkeerde kant op.”

We wandelen terug en ontdekken dat we de route moeten vervolgen door een Beer.

De beer is een brede stenen dam in de gracht, gebouwd om het waterpeil te regelen en als stevige fundering voor de brug naar de stadspoort.”

Het is donker in de Beer, maar Adriaan haalt een zaklantaarn tevoorschijn, zodat we toch nog wat zien. Van mij moet hij weer uit, want als je ogen eenmaal gewend zijn zie je genoeg.

Langs het Veerse Meer

We wandelen verder langs het Veerse Meer, waar we nog meer mooie boten zien en een aalscholver, die zijn naam eer aandoet en een aal vangt. We zien heel vaak aalscholvers, maar dit hebben we nog nooit gezien. Eerst heeft hij moeite om het lange glibberige dier weg te werken, maar als er een meeuw aankomt, die ook wel een hapje lust slikt hij de aal in één keer door.

Na een stukje langs het water volgen we een dijk waar we een paar koeien spotten. We steken de weg over en komen uit bij een informatiepunt. Op de borden staat informatie over de her ontwikkelde natuur van de kreek en vesten. Vanuit daar is het niet ver meer terug naar het parkeerterrein.

Opzoek naar bijeneters
Daarna rijden we even naar Oranjezon, want daar schijnen bijeneters te broeden. We wandelen eerst een stukje richting strand, maar er zijn daar geen bijeneters te zien. Als we weer teruglopen ontmoeten we een paar Belgische dames, die ons uitleggen waar de bijeneters zitten. Net als we staan te praten vliegt er eentje over. Als ik hem volg met m’n verrekijker word ik er helemaal draaierig van. Ik vind het knap dat er mensen zijn die daar foto’s van kunnen maken.

We hebben te weinig parkeergeld betaald om nog naar de juiste plek te lopen en het is ook al laat. Morgen maar weer proberen.

Waterstate Wellness Hotel Goes bevindt zich naast een aantal winkel en dat is hartstikke makkelijk. Het is nog geen etenstijd, maar toch hebben we trek en daarom wandelen we even naar Albert Heijn om wat fruit te halen.

‘s-Avonds eten we heerlijk Thais bij Thaimood. Nu we weten dat we door de achterdeur kunnen, zijn we binnen 10 minuten in de binnenstad van Goes
Een bliksembezoek aan Middelburg
Na goed geslapen te hebben op het lekkere bed en na het heerlijke ontbijt pakken we onze spullen weer in en checken uit. Wat gaat zo’n weekend toch snel.

We hebben geen zin meer om nog een lange wandeling te maken dus rijden we even naar Middelburg om foto’s te maken van de Reigerstraat: Een heel leuk klein straatje waar allemaal kleurrijke paraplu’s hangen. Het leek ons een goed idee om dat op zondagochtend te doen, want dan zijn de toeristen nog niet wakker.

Er zijn echter twee bed & breakfasts gevestigd in het straatje. Voor de ene staan twee motoren geparkeerd en bij de andere staat een fietser tergend langzaam zijn fiets in te pakken. Deze lelijke dingen willen we natuurlijk niet op de foto, of op de film. We besluiten het zo te laten. We hebben genoeg foto’s en filmpjes. Volgende keer staan we heel vroeg op, om een stadswandeling te maken in Middelburg. Nu al zin in!

Bijeneters spotten in Oranjezon
De Parnassiaroute
Daarna rijden we naar Oranjezon, waar het parkeren een godsvermogen kost. In Veere trouwens ook en daarom heeft Adriaan gisteren gekozen voor de parkeerplaats van Staatbosbeheer.

Om het natuurgebied waar de bijeneters zitten te betreden, betaal je €1 per persoon. Dat is helemaal niet erg, want het komt ten goede aan het behoud van het gebied. We maken een praatje met de boswachter en gaan op weg. We volgen een deel van de Parnassiaroute en komen vanzelf uit bij een plek waar al wat mensen staan. Er zit een bijeneter in een boom, die we goed kunnen zien met de telelens en of de verrekijker. Het is gezellig bij de bijeneters. Er komen nog meer mensen bij en samen wijzen we en praten we wat. Na een tijdje besluiten we een bankje te gaan zoeken om onze lunch op te eten.

De rest van de groep besluit ook verder te wandelen en ondanks dat we voorop lopen, zijn we niet als eerste bij het bankje. Wij moesten zo nodig weer treuzelen, omdat ik leuke vogeltjes zag en er waren Schotse Hooglanders.

Nog een keer langs de bijeneters
We besluiten terug te lopen, want we vinden het te warm om het hele rondje af te maken. Als we terug zijn bij de bijeneters zijn ze een stuk actiever en weet Adriaan nog een mooie foto te maken ondanks de afstand en de snelheid van de vogels. Na een hele tijd wandelen we verder en vinden we een bankje bij het water. Een veel betere plek eigenlijk. We eten onze broodjes op en daarna wandelen we terug naar de auto om vervolgens naar huis te rijden. We hebben weer genoten.

Het weekend in Zeeland is weer voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.
Verblijf
Wij verbleven bij Waterstate Wellness Hotel Goes in een Comfort kamer: Westhavendijk 141, 4463 AD Goes
🅿️ VIP parkeren bij het hotel kost 10 € per nacht. Op loopafstand, bij het Wellnessresort, kun je gratis parkeren.
✨ Naast het hotel vind je Brasserie Westerkade waar het ontbijt geserveerd wordt, maar je kunt er ook terecht voor de lunch en het diner.
🍳 Wij aten heerlijk bij: Thais restaurant Thaimood, Magdalenastraat 4, 4461 AL Goes
Meer wandelingen in Zeeland
We hebben nog twee blogs over vijf leuke wandelingen in Zeeland. Als je deze blogs wil lezen kun je op onderstaande foto klikken.

Meer over ons
Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?
informatie over de wandelingen en uitstapje
Een historische wandeling door Goes

🅿️ Geldeloozepad 7, 4463 AJ Goes, of vanaf Waterstate Wellness Hotel Goes
➡️ Afstand: 5 kilometer
💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot
Wandelen in en om Veere

🅿️ Parkeerplaats natuurcamping het Veerse Gat Landschuurweg 9A 4351 RR Veere
➡️ Afstand: 9,28 kilometer
💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot

Gemarkeerde routes vanaf dit parkeerterrein:
🔵 Boswachterspad Veerse Bos 5,7 kilometer
Oranjezon

🅿️ Koningin Emmaweg 26, 4354 KE Vrouwenpolder (betaald parkeren)
➡️ Afstand: 4,5 kilometer
💡Tijdens deze route kom je langs de plek waar de bijeneters zitten. Van mei t/m september is er een kans ze te zien.
Middelburg
🅿️ Damplein, 4331 GG Middelburg vanaf daar ben je binnen 5 minuten in de Reigerstraat.
💡 Op zondagochtend is parkeren gratis
Zierikzee
🅿️ Groene Weegje 13, 4301 RN Zierikzee (gratis)
🍳 Grand Café de Werf Vissersdijk 2A, 4301 ND Zierikzee

Wat leuk Peter,
Hartstikke leuk om te horen. Zeeland is hartstikke leuk!
groetjes Adriaan en Laura
Zeeland nog maar recent leren ontdekken met de fiets en wat is dit enorm meegevallen . Deze prachtige wandelingen , hotel en lekkere thai staan zeker op mijn verlanglijstje. en wat staat het prachtig beschreven met allemaal prachtige foto’s. bedankt om dit zo fijn te brengen Laura en Adriaan
Hoi Mirjam,
Wat leuk om te lezen wellicht zien we ooit het mooie stadhuis van binnen. Leuk dat je onze wandeling een keer gaat doen. Wij hebben in ieder geval genoten.
groetjes Adriaan en Laura
Dankjewel voor je leuke reacties Angel. Echt hartstikke leuk,
groetjes Adriaan en Ilse.
Ben hier 2 jaar geleden geweest met een inmiddels overleden goede vriend.
Toen ook zo genoten van Veere .
En wat hebben jullie die bijeneters gaaf vastgelegd. Genoten van deze blog , wij slaan ‘m weer op!
Ben hier 2 jaar geleden geweest met een inmiddels overleden goede vriend.
Toen ook zo genoten van Veere .
En wat hebben jullie die bijeneters gaaf vastgelegd!g. Genoten van deze blog Laura en Adriaan, dankjewel en wij slaan deze op voor een vlgd bezoek aandeze omgeving !
Zoveel herkenning (ik heb op Zuid-Beveland gewoond)! Maar ga jullie wandelingen vast ook nog eens lopen!
Het lunchcafé Stadhuis zit onder het stadhuis. De ramen erboven zijn van de trouwzaal en via de trappen en het bordesje kom je eerst in de hal en links daarvan ligt de trouwzaal (met Witjes). Ik ben er getrouwd. 🙂
Hoi Anke, zo leuk ook die bijeneters in Zeeland. We hebben zo genoten van Goes en heerlijk Thais gegeten. Het was fantastisch!
Dankjewel voor de complimenten zijn we blij mee,
Groetjes Adriaan en Laura
Deze stuur ik door naar mijn broer en ga ik zeker opslaan! Zo leuk beschreven en plekken die ik nog niet ken. Mooie foto’s ook vooral van de bijeneter in vlucht, knap gedaan Adriaan.
groetjes Anke