Wandelen en meer op Rügen

Rügen is prachtig en dat weten heel veel mensen. Wij maakten er drie schitterende wandelingen en bezochten er de fantastische Seebrücke van Sellin. Ook wandelden we door het nabijgelegen Stralsund, een stad die ons echt verraste.

Nationaal Park Jasmund - Königsstuhl - westphilwandelt — Nationaal Park Jasmund uitzicht op de Königsstuhl.

Een weekje Rügen

Rügenbrücke

Van 5 tot en met 12 juni waren wij op het prachtige Duitse eiland Rügen. Vanuit Altefähr reden we het hele eiland over. Eigenlijk ligt Altefähr overal ver vandaan, behalve van Stralsund, dat direct aan de overkant van de indrukwekkende Rügenbrücke ligt. Als we nog eens teruggaan, zou ik een huisje boeken in Bergen auf Rügen. Dat ligt veel centraler.

Kap Arkona - westphilwandelt — Kap Arkona.

Een week is eigenlijk te kort, zeker als het weer wisselvallig is. Een hoogtepunt dat we hebben overgeslagen is het Baumwipfelpfad. Toch hebben we prachtige wandelingen gemaakt en het huis waar we verbleven was fantastisch.

Overal betaald parkeren

Als we aankomen regent het, maar tegen de avond is het gelukkig droog. We hebben een huis geboekt met een parkeerplaats voor de elektrische auto, maar wat we ook proberen: hij wil niet laden. Onze kabel blijkt ook nog eens te kort om het laadpunt bij het schuurtje te bereiken. De beheerder komt een pas brengen, maar ook daarmee lukt het niet.

Het is een fijn huisje dat we boekten in Altefähr.

Als we honger krijgen gaan we uiteten bij het Griekse restaurant Athos. Het is een klein stukje wandelen vanaf ons huisje en het eten is er heerlijk. Wat we een beetje vreemd vinden is dat je er alleen contant kunt betalen.

Steiger en strandje van Altefähr - westphilwandelt — Strand met steiger.

Na het eten wandelen we over het strandje, langs het haventje en de kerk van Altefähr. We ontdekken een parkeerplaats waar de auto wel kan laden, dus daar zet Adriaan de auto neer. Later blijkt dat het betaald parkeren is, maar gelukkig hebben we geen bon gekregen. Dat valt ons sowieso tegen aan Rügen: overal moet je betalen om te parkeren.

Kerkje van Altefähr - westphilwandelt — Kerkje van Altefähr,

Uiteindelijk komt het goed met het laadstation en de te korte kabel. We ruilen van parkeerplaats met de buurman en de eigenaar van het huisje stelt de lader zo in dat hij altijd werkt, ook als de zon niet schijnt. En als de zon wél schijnt laden we gratis, dat is mooi meegenomen.

Kap Arkona

Wat een drukte

De volgende dag is het mooi weer en gaan we meteen op pad. Eigenlijk zijn we nog een beetje moe van de reis, maar voor zondag is er regen voorspeld. We hebben een route bij Kap Arkona uitgezocht een wandeling langs drie vuurtorens. Eigenlijk twee vuurtorens en een peiltoren, maar wij zien geen verschil.

Als we aankomen op het parkeerterrein weten we niet wat we meemaken. Het barst er van de mensen, die zich met toeristentreintjes laten vervoeren naar de vuurtorens, of naar het dorpje Vittt. Je hoeft geen stap te zetten om de vuurtorens te zien, maar wij wandelen liever. Ook schrikken we van de parkeerkosten, maar we zijn op vakantie dus maken we ons er verder niet druk om.

Kapper corona

We wandelen richting Vitt, maar eerst komen we nog langs een toeristisch plekje vlakbij het parkeerterrein. Je kunt er van alles eten en drinken en het ziet er erg leuk uit. De restaurantjes zijn nog niet open, maar we lopen er toch even langs om wat fotootjes te maken.

Putgarten - westphilwandelt — Dichtbij het parkeerterrein ontdekken we een plek met veel restaurantjes.

Tijdens het wandelen praat ik altijd tegen mijn telefoon, zodat ik alvast wat tekst heb om een blog van te maken. De telefoon verstaat: “kapper corona” in plaats van: ”Kap Arcona”

Als we verder wandelen komen we uit bij een fietspad langs een korenveld met aan de rand klaprozen en korenbloem. Een prachtig gezicht en in de verte kunnen we de vuurtorens al zien. Ook hier is het drukker dan we vooraf gedacht hadden. Veel wandelaars op gewone schoenen en fietsers. Af en toe passeert er een auto over de weg en het toeristentreintje haalt ons ook in.

Vooraf had ik gezien dat de nieuwe vuurtoren in de steigers zal staan, dat wisten we niet toen we de vakantie boekten. Op de site staat, dat de toren tot mei/juni wegens werkzaamheden gesloten is. Wij waren er op 6 juni en toen stonden de steigers nog rondom.

Juf Komoot is een schreeuwlelijkerd

Bij de parkeerplaats was het een beetje fris, dus hebben we jassen meegenomen en nu komt de stoom uit onze oren. Na een stukje lopen waarbij we duizend keer stoppen, want er is weer van alles te fotograferen onderweg komen we uit bij het kerkje van Vitt. Natuurlijk wandelen we even naar binnen. Net op dat moment vindt Juf Komoot het nodig om heel hard te schreeuwen: “Ga hier linksaf’” met haar monotone stem. Op een bordje staat: ”STILTE” maar dat geldt niet voor haar.

Vitt

Mijn verwachtingen van het dorpje waren erg hoog, want ik had gelezen dat het één van de meest romantische plekken op Rügen was. Het is een heel klein dorpje met leuke steile straatjes, maar we zien er weinig van. Het wemelt er van de fietsers, die al slingerend de heuvel op proberen te komen en mensen die met hun fiets aan de hand naar boven lopen. Daar tussen door wandelen wandelaars met stokken en Adriaan staat een zwaluw te fotograferen en te filmen en ik wil graag weg uit de drukte.

Wij moeten eigenlijk meteen linksaf een trap op, maar wij wandelen nog even verder om meer van Vitt te zien en een kijkje te nemen bij de haven. Vanuit daar heb je een mooi uitzicht op de krijtrotsen.

Uitzicht vanaf de haven van Vitt op Kap Arkona - westphilwandelt — Uitzicht vanaf de haven van Vitt op Kap Arkona.

Op weg naar de peiltoren

We wandelen terug en lopen een hele steile trap op. De hele route lopen we langs een fietspad waarbij je soms een prachtig uitzicht hebt op de krijtrotsen en de zee. Tijdens de route passeer je een aantal trappen, die naar beneden leiden, maar je kunt officieel niet over het strand om de krijtrotsen heen lopen. De meeste tijd wandel je door een schaduwrijk bos.

Verderop komen we uit bij de peiltoren. Er is zeker net een toeristentreintje aangekomen, want het barst er van de mensen. Wij bedenken dat het zaterdag is en daarom zo druk. Gelukkig hebben wij al vanuit de verte een foto gemaakt, want van dichtbij past de toren er toch niet op. Er is nog iemand, die niet van drukte houdt. Een vrouw pakt haar gitaar en begint te zingen. Als door een angel gestoken staan de toeristen op en vervolgen hun weg terug naar de “bushalte.”

Peiltoren Kap Arkona - westphilwandelt — De Peiltoren.

Wij nemen verderop plaats om te lunchen op een bankje. Ik vind de muziek, die de vrouw maakt best aardig, maar Adriaan vind het verschrikkelijk. Ik begin een heel ingewikkeld verhaal over een vrouw die meedeed met Idols en allemaal van die Duffy-liedjes zong. Adriaan snapt niet wie ik bedoel, maar moet wel lachten als ik zeg: ”Die woont nu hier.“

Kunst bij de peiltoren

Dicht bij de peiltoren staan een paar kunstwerken, waaronder twee mooie stoeltjes. Een moeder maakt foto’s van haar kinderen in de stoeltjes. Ik stel voor om er zelf ook even in te gaan zitten, maar helaas: deze stoeltjes zijn niet ontworpen voor volwassenvrouwen. Wanneer we denken dat ze klaar is, plaatst ze nog een kind in de stoeltjes en volgt er opnieuw een hele serie foto’s en selfies. Later, als wij zitten te lunchen, loopt Adriaan nog even terug naar het kunstwerk.

Svantevit-beeldhouwwerk bij Kap Arkona - westphilwandelt — Het Svantevit-beeldhouwwerk.

Ook maken we foto’s en filmpjes van het Svantevit-beeldhouwwerk van kunstenaar Krystina Kujawowicz, Het stelt de vierkoppige Slavische god voor. We vinden het erg leuk om vanaf ons bankje te kijken naar de mensen, die met het beeld op de foto willen.

Als we verder wandelen komen we uit bij een groot plein waar de toeristentreintjes stoppen en waar de oude en nieuwe vuurtoren staan. Het is bijna onmogelijk om een mooie foto te maken van de vuurtorens, omdat de nieuwe toren helemaal in de steigers staat. Gelukkig is er nog een mooie vuurtoren op Rügen en brengen we daar later een bezoek aan.

Met de trap naar beneden

Verder maar weer over het fietspad. Als we een trap tegenkomen, die naar het strand leidt besluiten we langs deze af te dalen. We hoopten zeehondjes en bijzondere vogels aan te treffen, maar zien meeuwen en een eend. We nemen even wat fotootjes en wandelen dan weer terug de trap op. Het valt niet mee om boven te komen, maar het lukt.

Daarna vervolgen we de route en dalen niet meer af naar zee. Ook niet als we een trap zien met een bordje erbij: “Rustende zeehonden” Met de verrekijker zien we helemaal niets. De trap af gaat wel, maar weer omhoog is een heel ander verhaal en we moeten nog een heel eind.

Terug naar de parkeerplaats

De rest van de route is meer van hetzelfde. We passeren prachtige uitzichtpunten en een korenveld met klaprozen en korenbloemen. Het laatste stuk terug naar het parkeerterrein is een beetje saai en er volgt ook nog een kort stukje langs de weg. Al met al toch een leuke route, maar iets te populair.

Königsstuhl, Nationaal Park Jasmund

Nu al verlangen naar Denemarken

Op 12 juni reizen we door naar Denemarken, maar daar zijn we nog lang niet. De eerste nacht in Altefähr hebben we niet zo goed geslapen, omdat er een feest was met live muziek en vuurwerk in Stralsund. Ik zeg tegen Adriaan: “Ik verlang nu al naar ons rustige huisje in Denemarken.” Waarop Adriaan zegt: “Dit was vast eenmalig, want ze sloten het feest af met vuurwerk.” “Of het is een inleiding van een feestweek” zeg ik. Gelukkig heeft Adriaan gelijk!

Nationaal Park Jasmund - westphilwandelt — In Nationaal Park Jasmund zijn de bomen heel hoog.

Hier mogen ze niet fietsen

Op zondag doen we niet veel, want het is slecht weer, maar maandag gaan we weer op pad. Dit keer naar de Königsstuhl, een prachtige hoge krijtrots die oprijst uit de zee. We rijden richting Bergen auf Rügen. “Er is zeker nog een Bergen,” zeg ik tegen Adriaan. “Ja,” zegt hij droog, “Bergen aan Zee.” Soms is die man van mij zo grappig.

Na een stukje rijden komen we aan bij de parkeerplaats. Die kost 8 €, maar omdat het toilet niet gratis is, zijn we uiteindelijk toch 9 € kwijt voor een dag parkeren. Ach, wat kan ons het schelen, we zijn op vakantie. We gaan op weg en lopen al snel een prachtig bos in, met bomen die zo hoog zijn dat je er bijna nekpijn van krijgt. Gelukkig is er een apart fietspad, waardoor wij ongestoord over een heerlijk bospad kunnen wandelen. Wat een verschil met de vorige route. Hier worden we blij van. We komen zelfs een hangmat tegen. Ik onderdruk de neiging om erin te gaan liggen. Te veel gedoe met een rugzak.

Herthasee

We wandelen langs de Herthasee, een prachtig meertje dat je kunt bekijken vanaf een steiger. Er vliegt een libelle langs en er staan gele plompen in het water. Eerst moet de steiger van alle kanten op de foto een als we verder lopen zoeken we een goed plekje waar we dichterbij het water kunnen komen.

Ik vraag me af, of er herten bij het meertje zouden komen drinken omdat het Herthasee heet, maar volgens Adriaan heet de eigenaresse van dat meertje Hertha. Ik moet daar weer erg om lachen, want wie heet er Hertha? Ondanks dat het maandag is komen we hier ook best veel mensen tegen, maar lang niet zoveel als bij Kap Arkona.

Er is hier wel aan de wandelaars gedacht, want ook verderop vinden we een leuke steiger waar we uitzicht hebben op een verwilderd moeras.

De Skywalk Königsstuhl

Op een gegeven moment wandelen we het bos uit en komen we bij een weg waar de bussen rijden en waar alle wandelaars en fietsers samenkomen. Bij het Nationalpark Zentrum Königsstuhl kun je de krijtrots bekijken vanaf een zwevende brug. De entree is 14 euro per persoon, maar dit willen we meemaken. Het bouwen van de skywalk heeft 11 miljoen euro gekost, dat moeten ze natuurlijk ergens terugverdienen. Dus lopen we met veel andere toeristen de brug op.

Het uitzicht is inderdaad adembenemend mooi en je kunt er prachtige foto’s maken. De brug wiebelt, waardoor ik er een beetje zeeziek van word. Na een kwartier hebben we het wel gezien en maken we nog even gebruik van het toilet. Later grap ik dat het hoogtepunt eigenlijk de stellage van het Wereld Natuurfonds was en dat dit toiletbezoek wel erg duur uitviel, maar we hadden het toch niet willen missen.

Nationaal Park Jasmund - Skywalk Königsstuhl - westphilwandelt — De skywalk.

Als je niet van wandelen houdt, of je niet in staat bent om te wandelen kun je ook vanaf het parkeerterrein met de bus heen en terug.

Gratis uitzicht op de Königsstuhl

We wandelen het bos weer in en komen na een tijdje uit bij een uitzichtpunt. Deze is geheel gratis en het is hier op een paar wandelaars na helemaal niet druk. Wat grappig is dat we ook uitzicht hebben op de Skywalk. Het is een lollig gezicht om al die toeristen op een soort balkon te zien staan.

Na ook van dit uitzicht genoten te hebben wandelen we verder door het prachtige bos. Het is hier hartstikke mooi, maar qua vogeltjes horen we niet zoveel variatie. Het stikt er van de vinken. Ik zeg tegen Adriaan: “Het is een vinken bos.” Waarop hij zegt: “Dit bos kunnen we ook weer afvinken.” Later ontdekken we veel meer vogels: We horen een specht en natuurlijk een merel. en Adriaan zag een boomklever. De zwaluwen moeten we ook niet vergeten, die modder zochten om een nestje te bouwen.

Verderop komen we nog langs een eenpersoons uitzichtpunt. Het ziet er op de foto een beetje eng uit alsof het zo naar beneden kan storten, maar als iets er niet stevig uitziet ga ik er echt niet opstaan. Ik noem het: “Het bedspiraalbalkon”.

Vanaf hier heb je het beste uitzicht.

Kollicker Bach

We wandelen verder door het mooie bos, af en toe komen we nog langs een uitzichtpunt maar de mooiste hebben we al gehad. Op een gegeven moment moeten we rechtsaf slaan, maar de meeste mensen wandelen rechtdoor. Er is een trapje naar beneden naar een stroompje de Kollicker Bach, dit hoort eigenlijk niet bij onze route maar wij vinden het te mooi om over te slaan.

Je kunt ook helemaal rechtdoor wandelen tot aan Sassnitz en dan de bus terugnemen. Vanaf het Nationalpark Zentrum Königsstuhl tot aan Sassnitz is het 12 kilometer wandelen en dan volg je geheel de route langs de kust. Dan moet je ook een bus nemen naar het beginpunt, want bij het Nationalpark Zentrum mag je niet met de auto komen.

Wij slaan rechtsaf en wandelen langs de Kollicker Bach. We zijn inmiddels wel toe aan een pauze op een bankje, maar ondanks dat bijna niemand dit pad neemt, is het eerste bankje dat we tegenkomen alweer bezet. Daarna zetten we flink de pas erin, want er lopen mensen achter ons en daar houden wij niet van. De vrouw loopt met een paraplu, maar volgens Adriaan worden we achternagezeten door mensen met een looprek. Wij willen gewoon graag als eerste bij het volgende bankje zijn, zodat we even kunnen zitten en wat kunnen drinken.

Op deze plek in het nationaal park horen we veel meer vogels zingen Adriaan laat zo af en toe de app. Merlin meeluisteren en zo ontdekken we dat hier toch wel veel vogels voorkomen, maar we zien ze niet.

Terug naar de parkeerplaats

De wandeling is maar 10 kilometer, maar er lijkt geen eind aan te komen. Telkens als ik denk dat we er bijna zijn, duikt er weer een nieuw pad op. We steken zelfs twee keer de weg over. We hebben duidelijk net iets te hard gelopen door die achtervolgers met het looprek. Dat de weg voortdurend omhoog gaat, helpt ook niet bepaald. Toch bereiken we uiteindelijk, moe maar voldaan, de parkeerplaats. Met een volle accu rijden we terug naar ons heerlijke huisje in Altefähr.

Rondje Stralsund

Alweer regen

Stralsund - westphilwandelt — Het stadhuis op de Oude Markt.

Op dinsdag is er slecht weer voorspeld, dus besluiten we een korte route in Stralsund te doen. Eerst doen we boodschappen, omdat de koelkast bijna leeg is en daarna lunchen we in ons huisje. Het is maar een klein stukje rijden naar Stralsund, en dat is maar goed ook, want zodra we na de lunch het parkeerterrein oprijden, begint het keihard te regenen. We wachten nog even in de auto, maar als ook Buienradar laat zien dat het pas rond 16.00 uur ophoudt, besluiten we toch maar terug te rijden naar Altefähr.

De historische binnenstad

Stralsund heeft een prachtige historische binnenstad, die in zijn geheel op de Unesco Werelderfgoedlijst staat en daar zijn wij erg nieuwsgierig naar. Als het aan het einde van de middag droog is rijden we terug naar het parkeerterrein. Vanaf daar is het een klein stukje wandelen naar de oude stad, maar dan begint het genieten ook echt. Sla deze mooie Hanzestad zeker niet over als je een bezoekje brengt aan Rügen, want het is er geweldig.

Doordat het na 17.00 uur is als wij aan de wandeling beginnen kunnen we de kerken helaas niet van binnen bekijken en zijn de meeste musea ook al dicht.

Klooster van de Heilige Geest

Als eerste komen we uit bij een heel leuk buurtje met gekleurde vakwerkhuizen. We schieten er een rolletje vol en filmen er op los. Wat een prachtige straatjes, en het ruikt er heerlijk naar rozen die prachtig afsteken tegen de kleuren van de huisjes. Er moet ergens een deur zijn die leidt naar een galerij met zuilen, maar die hebben wij gemist.

Google maar eens “Barokgalerij van het Heilige Geestklooster” daar gaan wij graag nog eens voor terug.

Oorspronkelijk was het Heilige Geestklooster trouwens helemaal geen klooster, maar een gemeentelijk ziekenhuis voor armen, ouderen en reizigers.

Als we verder wandelen, komen we ook nog langs de voorkant van het klooster, dat natuurlijk óók op de foto moet.

Op weg naar de Oude Markt

Na een hele tijd wandelen we verder op weg naar het volgende hoogtepunt. Overal waar we lopen, komen we mooie gekleurde huizen tegen. Te veel om allemaal te delen, want anders wordt het blog wel erg lang.

We dwalen door de prachtige straatje op weg naar de Oude Markt waar we ook weer onze ogen uitkijken. We verbazen ons over het mooie plein en het schitterende stadhuis. Een paar uurtjes door Stralsund slenteren is echt te kort. Je kunt er makkelijk een heel weekend verblijven. We komen langs vele gezellige restaurantjes en ook op het grote plein op de oude Markt kun je een terrasje pakken.

Sint-Johannisklooster

Het Sint-Johannes klooster is een voormalig Franciscaans klooster waarvan alleen nog een ruïne over is. Ook hier treffen we kleurrijke vakwerkhuizen aan. De één nog mooier dan de andere. Voordat we naar Rügen gingen had ik nog nooit van Stralsund gehoord. Deze stad heeft ons echt verrast.

We wandelen terug langs de haven langs de De Gorch Fock een gerestaureerd zeilschip dat je kunt bezoeken en langs het Ozeaneum. Hier kun je van alles te weten komen over de onderwaterwereld van de noordelijke zeeën. Er zijn grote aquaria, pinguïns en een walvistentoonstelling. Ook het Ozeanum is al gesloten. We wandelen terug naar het parkeerterrein en rijden naar ons huisje.

Adriaan vertrekt later nog naar het strand voor de zonsondergang, maar ik blijf thuis.

Zonsondergang op het strandje van Altefähr.

Wandelen op Hiddensee

Met de veerboot van Schaprode naar Kloster

Hiddensee - westphilwandelt — De haven van Neudorf, waar we een tussenstop maken.

Als de ene vuurtoren in de steigers staat, moeten we natuurlijk een andere bezoeken. Rügen bestaat uit vele kleine eilandjes, waarvan Hiddensee er één is. Een eiland waar je niet met de auto mag komen en met een hele hoge vuurtoren, daar moeten wij natuurlijk heen.

Gelukkig is het op woensdag weer mooi weer, dus rijden we naar Schaprode, waar de boot vertrekt. Als we langs de kade rijden en het parkeerterrein op draaien, weten we niet wat we zien. Moeten al deze mensen mee met de boot? Dat gaat toch nooit passen.

We wandelen snel naar de terminal om kaartjes te kopen. Als we eindelijk aan de beurt zijn, doet het pinapparaat het niet. Gelukkig wordt er na een minuut of vijf toch een ticket voor ons uitgeprint en kan het uitstapje echt beginnen. We hebben enorme lol om een hond met een muilkorf: die is zó groot dat het lijkt alsof hij een winkelmandje om z’n bek heeft.

Voordat we vertrekken, vliegt er een rode wouw over. We varen eerst naar Neudorf. Je kunt ook daar uitstappen en naar Kloster wandelen. Daar kun je dan de boot terugnemen. In de haven van Neudorf zweven er twee kraanvogels door de lucht en Adriaan zag ook nog een zeearend. Onze dag is al goed.

Op weg naar de vuurtoren

Ik verbaas me erover hoe lui veel mensen zijn. Eerst zitten ze meer dan een uur op een boot en vervolgens gaan ze met paard en wagen naar de vuurtoren. Ik snap het als je slecht ter been bent, maar er zitten gewoon gezonde jonge mensen in de huifkar. Je kunt ook een rondrit maken met de huifkar waardoor je wel wat meer ziet van het eiland, maar ook hier wandelen wij liever.

Het is het weer een gekkenhuis waar komen al die mensen vandaan?. Wij wandelen eerst een stukje de verkeerde kant op, maar dan ziet Adriaan dat we toch achter de menigte aan moeten. Het is prachtig op Hiddensee, het pad is omzoomd met gele brem en na een klim hebben we een schitterend uitzicht. Het duurt niet lang voordat we de vuurtoren zien.

Wij zijn echte vuurtoren gekkies en maken honderden foto’s. Hebben we straks wat uit te zoeken. Als we bij de vuurtoren zijn wil Adriaan er graag even in, maar dan zonder rugzak. Ik blijf bij de tas en hij wandelt even de trap op om te genieten van het uitzicht. Ik vind het uitzicht buiten ook al fantastisch. Aan de overkant van het water ontdek ik in de verte zelfs de vuurtorens van Kap Arkona.

Uitzichtpunt bij het plateau

Als Adriaan eindelijk uit de vuurtoren komt, wandelen we verder naar het plateau. De weg er heen is een leuk smal weggetje tussen struiken waarin we allerlei vogels ontdekken, maar bij het uitzichtpunt aangekomen zien we niks.

Er staat een hek en er is een rood-wit lint gespannen waar je de klif op zou kunnen lopen en verder is er niets te zien. Er staat wel een bankje dus gaan we even zitten om wat te drinken, Je zou dit heen en weertje best over kunnen slaan. Dan heb je op de terugweg meer tijd om nog een stukje over het strand te wandelen.

We wandelen terug richting de vuurtoren en gaan nog even naar het uitzichtpunt tegenover de vuurtoren. Deze klim is zeker wel de moeite waard.

Terug naar de boot

We wandelen terug met een omweg over leuke smalle paadjes langs de kust. Eerst komen we langs: “Zum Klausner” een plek waar je iets kunt eten en of drinken. Er staan ook een paar vakantiehuisjes bij. Wij dalen een hele steile trap af en zijn blij dat we de route niet hebben omgedraaid, want zo’n trap wandel je liever af dan op.

Hier komen we bijna niemand tegen behalve een vrouw, die op blote voeten loopt door het bos. Het is een prachtig glooiend paadje met af en toe uitzicht op zee. Adriaan geeft aan dat we nog 3 kilometer moeten en dat de boot al over een uur gaat. Dus proberen we zo weinig mogelijk te stoppen en een beetje door te lopen. De volgende boot gaat pas twee uur later, dat is het nadeel van in het voorseizoen op vakantie gaan.

We besluiten het stukje strand over te slaan en daarom zijn we al met al toch te vroeg bij de boot en moeten we zelfs nog 20 minuten wachten. De terugweg gaat sneller dan de heenweg, omdat we niet stoppen bij Neuendorf.

Aan de overkant in Schaprode eten we nog een lekker ijsje om vervolgens naar huis te rijden.

Een veldje met bijenbrood

Op de heenweg zagen we vlak bij het plaatsje Trent een veld met paarse bloemen langs de weg. We nemen ons voor om daar op de terugweg te stoppen. En dat doen we.

Zijn we helemaal met een boot naar een eiland gevaren en weer terug, blijkt het hoogtepunt van de dag een veldje met bijenbrood te zijn. Wat een fantastisch gezicht: al die bloemen, al die bijen, en het ruikt er ook nog eens heerlijk. Op het naastgelegen veld zagen we dat er zonnebloemen zijn geplant, dus ook later in het jaar is het daar een klein feestje.

Seebrücke Sellin

Het mooiste voor het laatst bewaren

Met een plaatje van de Seebrücke Sellin heb ik Adriaan naar Rügen gelokt en daar zijn we nog niet aan toegekomen.

Er is wisselvallig weer voorspeld maar in ieder geval zou het ‘s ochtends droog zijn. Als we in de auto zitten dan begint het al te regenen en niet een klein buitje echt een stortbui. We zijn van plan om de pier te bezoeken, ergens razende Roland (stoomtrein) op te zoeken en het boomkroonpad staat ook nog op de wensenlijst.

Seebrücke Sellin - westphilwandelt — Een hele gave donderwolk.

Als we in Sellin aankomen is het droog dus parkeren we snel de auto en wandelen we richting de pier.

Onweer

Als we bovenaan de trap staan begint het te waaien en te onweren. Wel een prachtig gezicht dus leggen we de fantastische donderwolk achter de pier nog even vast, maar daarna doen we snel de regenjassen aan. Het doel is terug naar de auto en daar wachten totdat het droog is, maar zover komen we niet, want de regen komt weer met bakken uit de lucht. We schuilen samen met nog meer vroege vogels onder een parasol bij een winkel en hopen dat we droog blijven.

De tweede poging

Na meer dan een kwartier is het eindelijk droog en kunnen we de pier betreden. Eerst wandelen we over het strand waar allemaal van die leuke ouderwetse strandstoelen staan. Er is ook een schommel dus daar moet ik ook even bij poseren en daarna wandelen we de pier op. Het is echt prachtig wat een schitterend gebouw. We wandelen helemaal tot het eind naar de duikgondel, waar andere toeristen zich tergend langzaam naar beneden laten zakken. Mij niet gezien ik blijf liever boven water.

Als we teruglopen begint het weer te regenen. We besluiten om terug naar huis te rijden. Bij de spoorwegovergang zien we Razende Roland langs rijden, maar wij hebben er geen zin meer in. Als we terug bij het huisje zijn, schijnt de zon en blijft de hele middag schijnen. Wij pakken onze spullen in, want de volgende dag vertrekken we al vroeg richting Skjern in Denemarken.

Inmiddels zitten we al meer dan een week in Denemarken, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?