Berkelland beleven in één weekend is eigenlijk te kort, maar we genoten van twee geweldige wandelingen in Neede en Borculo, sliepen in een loft op Landgoed Beekvliet en dineerden in een nog werkende watermolen.

Loft Beekvliet

Wij zijn dol op de Achterhoek. Dus wanneer Achterhoek Toerisme ons vraagt om te komen wandelen in de gemeente Berkelland, zeggen we natuurlijk geen nee. We pakken onze spullen en rijden naar Borculo, waar we slapen bij Loft Beekvliet. Dankzij een vroege check-in kunnen we straks nog een wandeling maken, maar eerst bekijken, fotograferen en filmen we de prachtige locatie.

Wat een geweldige ruimte hebben ze gemaakt van een oude schuur. We kunnen dit weekend elke avond ergens anders zitten  en ook aan de eettafel is plek genoeg. Veel te groot voor ons tweeën, maar wel bijzonder en mooi.

In de loft is plaats voor zes gasten. Het is sfeervol en stoer ingericht, met een mix van rustieke gebinten, ruwe muren en strak stucwerk. Natuurlijke materialen zoals beton, eikenhout, staal en glas geven het geheel karakter, aangevuld met warme texturen en zorgvuldig afgestemde kleuren. De moderne keuken is ambachtelijk op maat gemaakt, met hang- en sluitwerk van een vakkundige smid.

Wie wil, mag meekijken op het melkveebedrijf. Maar wij hebben daar geen tijd voor, want we moeten wandelen. Na een gezellig gesprek met de eigenaresse rijden we naar de Needse Berg.

Geologisch Natuurpad

Parkeren bij de molen, of bij een begraafplaats

Wij parkeren in een buurt van een begraafplaats, maar je kunt ook parkeren bij de Olde Mölle. Dan wordt de route een klein stukje langer. Adriaan zegt: “We nemen wel een foto van de molen vanuit de uitkijktoren.”

Als je voor, of na de wandeling iets wil eten dan is starten bij Restaurant De Olde Mölle een goed idee. Wij hebben al gegeten en er zijn molens genoeg in de Zaanstreek dus starten we bij de begraafplaats. Ook omdat dit het officiële startpunt is van de door IVN uitgezette route.

Leuk voor kinderen, maar ook voor ons

Op de Needse Berg wandel je over het Geologisch Natuurpad langs miljoenen jaren oude zee-afzettingen, met zichtbare klei- en zandlagen en zwerfstenen. De route voert langs resten van vroegere steenfabrieken en oude klei- en zandgroeves en bevat afwisselende klimmetjes, afdalingen en informatieve opdrachten van IVN. Je komt ook langs natuurspeeltuin De Ordelmanskoele, waardoor deze wandeling extra leuk is voor kinderen.

We lopen een klein stukje langs de weg, maar mogen al snel het bos in. Het voelt bijna alsof we thuis zijn: de roep van een fazant klinkt vertrouwd. Ook horen we heel veel vogels zingen en het tikken van een specht tegen een boomstam.

Informatiepanelen

Langs de route staan een aantal informatiepanelen, die meer vertellen over het gebied. Heel interessant om te lezen, maar te uitgebreid om hier te vermelden.

Al snel komen we bij de Weeskesgaten. Boven hebben we een prachtige uitzicht. Vroeger heeft daar de Steenfabriek Kisveld gestaan, maar nu ziet het er lieflijk uit. Er staat een lijst, zodat het landschap een schilderij wordt en natuurlijk maakt Adriaan daar een foto van.

We dalen de trap af naar de vijver en wandelen verder door het prachtige bos. De vogelkers staat alweer te bloeien, dat vind ik altijd zo mooi die fragiele witte bloemetjes in het bos. Verderop komen we weer langs een informatiebord met een kleitafel. Je kunt er klei onderzoeken op sporen van schelpjes en slakkenhuizen. Wat een leuke en leerzame route

Al snel zijn we weer terug bij de plek waar we het bos ingelopen zijn waar we overblijfselen van een oude steengroeve ontdekken. We zeggen tegen elkaar: “We hadden dit rondje ook over kunnen slaan.” Beter van niet natuurlijk, want het is echt een leuk lusje waarbij het verleden tot leven komt door de informatiepanelen.

Drie reeën

We steken de weg over en vervolgen onze route door het bos. Langs het pad ontdekken we een kiepkarretje zoals die hier gebruikt werd voor de steenfabriek. We proberen er een leuke foto van te maken.

Ik zeg tegen Adriaan: “We hebben nog niet echt foto’s voor op Instagram” Waarop Adriaan zegt: “Wacht maar straks steekt er een ree over en dan sta ik klaar om een foto te maken. Hij heeft het nog niet gezegd, of we zien drie reeën rennen over het veld naast het bos. Ze gaan zo hard dat het Adriaan amper lukt om ze vast te leggen, maar we zijn hartstikke blij dat we ze gezien hebben.

We komen uit bij de rand van een kleigroeve en ontdekken daar, waarom de reeën zo’n haast hadden. Er zijn net twee scholieren met luide muziek aangekomen. Zij gaan met hun mountainbikes de berg op en af fietsen.

Juf Komoot is de kluts kwijt

Via een kronkelig paadje dalen we af naar een vijver. Juf Komoot weet even niet waar we langs moeten. Ze raakt de kluts kwijt door de haarspeldbochten. Ik loop vastberaden een pad in gewoon achter de pijlen aan. Ook weleens fijn om een goed aangegeven route te volgen en niet te hoeven luisteren naar de opdrachten van juf Komoot. Het water van de vijver spiegelt mooi. Hier heb je uitzicht op de plek waar de vroegere steenfabriek van de familie Ten Cate heeft gestaan.

Vervolgens wandelen we een stukje over een rustig weggetje. We komen langs twee witte huizen waar Adriaan natuurlijk weer een foto van maakt. “De Erve” staat erop. Daarna wandelen we het bos weer in. Op een bord staat “Erven Ten Cate” het is een particulier bos dat beheerd wordt door de scouting Neede.

Een zwarte specht

Nieuwsgierig wandelen we het bos in. We horen het lachen van een specht en vragen ons af of het een groene of een zwarte is. Het blijkt een zwarte te zijn, die we nog net zien voordat hij zich achter een boomstam verstopt. Ook in dit bos barst het weer van de vogels. We zien boomklevers en een boomkruiper. Eén van de boomklevers poseert heel mooi op een boomstam, maar Adriaan is een steile groevewand aan het vastleggen en ik ben weer vergeten dat ik ook vogels kan fotograferen met mijn lens.

Daarna wandelen we langs een veld waar we reeën hopen te spotten, maar ze laten zich niet zien.

Aan het einde van het veld moeten we rechtsaf slaan de Brummelweg in, maar wij nemen eerst plaats op een bankje aan de Kneutweg. Daar maken we natuurlijk wat anders van, maar dat schrijf ik niet op.

Er vliegt een buizerd over het veld. We verrekijken net zolang totdat hij uit het zicht verdwenen is.

De Ordelmanskoele

Daarna vervolgen we onze wandeling door een hele mooie beukenlaan. Inmiddels zal dit laantje wel groener ogen. Wij maken grapjes tegen elkaar, dat we de hele winter al dit soort foto’s maken van mooie laantjes met kale bomen. Verderop slaan we weer een kronkelpad in en komen uit bij de natuurspeeltuin De Ordelmanskoele.

We hadden de route niet hoeven te verlaten voor een bankje, want het stikt hier van de bankjes en picknicktafels. Ook dit is weer een groeve waar zand en grind gedolven werd. Nu is het een hele leuke speeltuin.

Wij slaan het spelen over en wandelen door naar het volgende hoogtepunt. We komen door een mooi bos waar we op een boomstronk een kabouter stilleven aantreffen. Daarna wandelen we het bos uit richting de uitkijktoren.

Uitkijktoren Needse Berg

Sinds 2018 staat er een uitkijktoren van 16 meter hoog op de Needse Berg. Natuurlijk overwin ik mijn hoogtevrees en beklim ik de toren. Op de taptreden staan namen van bedrijven en particulieren, die de bouw van de uitkijktoren gesponsord hebben.

Vanaf boven heb je een mooi uitzicht op De Olde Mölle met daarachter de windmolens in Duitsland. Bij mooi weer kun je Delden, Enschede en ’s Heerenberg zien liggen. Adriaan laat de drone nog even vliegen en ik wacht boven geduldig af voor de foto.

Een tractor beneden bewerkt het land en vanaf boven is goed te zien waar de tractor al geweest is en waar nog niet. Het uitzicht is geweldig toch ben ik zoals altijd weer blij als ik met beide voeten op de grond sta.

Vanaf de uitkijktoren is het niet ver meer richting het parkeerterrein.

Terug bij Loft Beekvliet

Bij de loft pakken we onze spullen verder uit en wandelen we nog even naar buiten om de velden vol pinksterbloemen bij de boerderijen vast te leggen. We nemen een kijkje bij het riviertje de Slinge en horen een groene specht lachen. Later zien we hem ook, daarom weten we dat het een groene is. We ontdekken allerlei charmante paadjes die telkens eindigen bij een boerderij.

Vlakbij onze loft is een landhuis, dat privé bewoond wordt. We spotten een pad dat erlangs komt. Dat bewaren we voor later dit weekend, want we worden verwacht bij het Proeflokaal voor het diner.

Proeflokaal01

Het Proeflokaal is gevestigd in een nog werkende watermolen. Als we aankomen zijn we gelijk verkocht. Via een leuk privé bruggetje, alleen voor restaurantbezoekers, wandelen we het gezellig restaurant in. Er staan hele ruime tafels en dat is fijn zodat we ruimte hebben voor de fototoestellen.

Wij gaan er dineren, maar je kunt er ook eigen gebrouwen bier proeven. Hoe het smaakt weten we niet, want ik drink niet en Adriaan moet rijden. Het eten smaakt echter heerlijk en we genieten vol op.

Na het eten doen we nog een klein rondje door Borculo. Geen rondje om de kerk, maar een rondje om de watermolen. Wat een leuk stadje is Borculo. Hier komen we vast nog een keer terug.

Als de zon bijna onder is rijden we terug naar onze loft. Wanneer we rechtsaf slaan vanaf de Borculoseweg zien we een ree in een veld staan. Het fototoestel ligt achterin en het is ook een beetje te donker om een foto te maken, maar we zijn blij dat we de ree gezien hebben.

Boschheurne Galgenkamp route

Een trage start

De volgende dag staan we vroeg op, want we willen niet te laat aan onze wandeling beginnen, maar we komen langzaam opgang. Thuis is het 3 stappen lopen naar de koelkast en hier wel 30. Bovendien rent Adriaan de deur uit om foto’s te maken van het landhuis en de Slinge terwijl de zon opkomt. Toch lukt het ons om redelijk op tijd in de auto te zitten.

Het is mogelijk om de route vanaf de Loft te starten. Maar omdat we ook mensen willen inspireren die niet in de Loft slapen, rijden we naar één van de officiële startpunten.

Als we over Beekvliet naar de Borculoseweg rijden steekt er een ree over. Zou het dezelfde zijn als gisteren?

Boerderijmuseum De Lebbenbrugge

We zijn van plan om bij Boerderijmuseum De Lebbenbrugge te beginnen. Het museum is echter nog dicht en we zien op weg naar het museum een redelijk groot parkeerterrein. Dus rijden we een stukje terug en parkeren daar onze auto.

Daardoor komen we pas op de terugweg langs het museum. Het is vanaf 15 april t/m 31 oktober, dagelijks geopend van 11.00 tot 17.00 uur. Tijdens een bezoek ontdek je van alles over een 15e-eeuwse boerderij en een 16e-eeuws jachthuis, herberg en tolboerderij. Je kunt er echter ook genieten op het tuinterras zonder een kaartje te kopen.

Als we uit de auto stappen komen er net allemaal mensen met honden aan. We raken in gesprek met een vrouw, die oorspronkelijk uit Schagen komt. Ze heeft een schattige jonge Berner sennenhond, die luistert (en soms niet) naar de naam Saar. Natuurlijk maakt Adriaan een paar foto’s van het hondje, maar daarna kunnen we eindelijk op weg.

Voetveer over de Slinge

Op naar de Slinge. Onderweg horen we pauwen schreeuwen en we ontdekken een boerderij met witte pauwen. Ze zijn moeilijk vast te leggen door alle begroeiing, maar het lukt.

Aangekomen bij het riviertje genieten we volop van alle vogels, die we spotten en het uitzicht over de rivier. Verderop ligt een trekpontje waarmee we de Slinge moeten oversteken. Adriaan ziet er een beetje tegen op, want hij herinnert zich nog een zeer moeizaam pontje in de Oostvaardersplassen, maar deze werkt goed en voordat we het weten zijn we aan de overkant.

Daar moeten we volgens de GPS rechtdoor een grasveld oversteken, maar wij kiezen voor een leuk slingerweggetje door het bos. Aan het einde van het pad is een fietspad langs het water en een wandelpad langs struiken. Wij nemen het fietspad er zijn toch nog geen fietsers te bekennen. We zien nog net een watersnip wegvliegen. Zo leuk!

Een stukje langs de weg

We steken via een brug de Slinge weer over en komen uit bij een zandweg. In de verte zien we boerderijen. Natuurlijk hopen we weer op een ree, maar dat geluk hebben we vandaag alleen als we in de auto zitten. We wandelen richting de Barchemse- Borculoseweg waar we langs het fietspad de weg moeten vervolgen. Ik word daar altijd een beetje chagrijnig van, maar gelukkig is het maar 700 meter.

Op de hoek van de weg ontdekken we nog een mooie boerderij met bloeiende fruitbomen in de tuin en vlak voordat we afslaan zien we een witte reiger in een natuurgebied aan de overkant van de weg.

Is dat Landhuis Beekvliet?

We slaan rechtsaf een mooie bomenlaan in en zijn de doorgaande weg al snel weer vergeten. Aan het eind van het pad staat een bankje waar we een tussendoortje eten en genieten van het uitzicht. Ook hier zien we weer boomklevers, vinkjes en allerlei soorten mezen.

Als we verder wandelen komen we uit bij een weiland met heel veel koeien. Ze zijn net zo nieuwsgierig naar ons als wij naar hen. Adriaan heeft even een onderonsje met de koeien en maakt leuke foto’s van de dames.

We kunnen niet de hele tijd blijven staan dus wandelen we weer verder. In de verte zie ik een landhuis en ik zeg: “Is dit het landhuis waar we naast wonen?” Adriaan denkt eerst van niet, maar als we even later uitkomen bij het voor ons bekende weggetje ontdekken dan we bijna “thuis” zijn. Je kunt een stukje naar rechts lopen om het landhuis van dichterbij te bekijken, maar wandel alleen over de opengestelde paden.

Wij vervolgen onze weg naar links langs een boerderij met loslopende kippen. Er staat nog een magnolia in bloei, maar deze zal inmiddels wel helemaal uitgebloeid zijn.

We wandelen naar rechts de Enteldijk in. Deze weg volgen we een heel groot stuk, maar er is links en rechts van alles te zien. Zoals mooie stukjes natuur, twee kauwtjes, die samen uit een holletje in een boom kruipen, of een oude fiets met een bloemenmand en natuurlijk diverse boerderijen.

Ook komen we langs een landgoed met prachtige gebouwen. Landgoed Morgenstern staat er op een bord.

Is dat de Lochemse Berg?

Voordat we aan het einde van de dijk linksaf slaan nemen we even plaats op een bankje om iets te drinken en een deel van onze lunch op te eten. Rechts van ons is een klein natuurgebiedje waar een informatiebord bij staat. Vanaf ons bankje kan ik de tekst niet lezen. In de verte zie in een heuvel en vraag me af of het de Lochemse Berg is, daar hebben we ook een keer gewandeld. Adriaan denkt dat we nog lang niet in Lochem zijn en dat de Lochemse Berg veel verder weg is. Toch vraagt hij het even aan Google-lens, die vertelt dat ik gelijk heb natuurlijk.

Als we even later verder wandelen lees ik op het bord een heel verhaal over de Lochemse Berg. Adriaan zegt: “Heb ik voor niks drie ha. bos verstookt door AI een vraag te stellen.”

Langs de rand van Barchem

Even laten lopen we een zandpad op richting Barchem. We genieten van de prachtige witte bloemetjes van de krentenboompjes langs het pad. Misschien zijn ze wel uitgebloeid, maar er komt vast iets anders voor in de plaats.

Aan het einde van dit pad komen we langs de rand van Barchem. Waar allemaal mooi huizen te bewonderen zijn.

De Maandagsdijk

We steken de Borculoseweg weer over en gaan opzoek naar een bankje waar we de rest van de lunch kunnen opeten. Verderop zien we een picknicktafel staan, maar deze lijkt bij een boerderij te horen. Als we dichtbij zijn zien we er een bordje bij staan: “Rustpunt – geniet vooral” staat erop. Dat laten we ons geen twee keer zeggen natuurlijk.

Als we verder wandelen zien we aan weerskanten prachtige vennetje. Ook dit gebied hoort bij Beekvliet. Dit is echt het allermooiste stukje van de wandeling. Er is van alles te zien en we lopen zigzaggend van de ene kant van de weg naar de andere kant.

Er lopen wel een paar paadjes door het gebied, maar het meeste moet je bewonderen vanaf het brede zandpad. Gelukkig hebben wij een verrekijker en een telelens.

Een oranje tipje

Voor ons uit vliegt een prachtig vlindertje het is een oranje tipje. Adriaan wil graag dat de vlinder gaat zitten, maar dat doet ze niet. Volgens mij is het oranje tipje zenuwachtig om gefotografeerd te worden door Westphilwandelt. Maar het kan natuurlijk ook komen, omdat het middag is en een beetje waait. Dan willen vlinders gewoon niet zitten, maar we hebben er in ieder geval een paar gezien.

Er zijn ook grutto’s in de Achterhoek

Rechts van de weg zien we een heel groot nat gebied, dat we afspeuren met de verrekijker. Ik zie twee grutto’s staan aan de overkant van het water. Ook zien we een ooievaarsnest en een ganzenei.

Er zit een gans op het nest en er ligt een ei naast. De gans kijkt er beteuterd naar, maar wij kunnen de gans niet helpen. Dan zouden we door het water moeten waden en we mogen het natura2000 gebied niet betreden. Dus genieten we van een afstand en hopen we dat het de gans lukt het ei weer in het nest te wippen.

Een paardenbloemenveld

Verderop nemen we nog één keer plaats op een bankje om te genieten van het uitzicht. Er is een paadje dat langs het bankje het natuurgebied in gaat waar ik erg nieuwsgierig naar ben, maar we lopen braaf weer terug naar de route.

In de lente zijn er zoveel dingen te ontdekken in de natuur, dat ik vaak bang ben om iets te missen. Zoals de tulpenvelden, de eerste grutto’s, lepelaars, pulletjes, bloeiende fruitbomen, koolzaadvelden en nog veel meer. Als ik een veld vol gele bloemen zie, ben ik helemaal blij. Het is echter geen koolzaadveld, maar een veld met paardenbloemen. Ook leuk, maar stond niet op mijn lijstje.

We zijn er bijna

We wandelen verder over een erf van een boerderij waar hele leuke vogelhuisjes hangen. Er staat een paard in de wei en er staan bomen in bloei. Genoeg te zien en te fotograferen. Na een tijdje komen we uit bij een brug over de Slinge en bij Boerderijmuseum De Lebbenbrugge. Als het open was geweest hadden we iets kunnen drinken, of een ijsje kunnen kopen en betere foto’s kunnen maken van het museum met de bloeiende fruitbomen in de tuin.

Het is heel verleidelijk om vanaf het museum rechtdoor te wandelen naar het parkeerterrein, maar we moeten nog een klein stukje de andere kant op. Natuurlijk maken we de route af, want je weet nooit wat je mist. Voordat we het weten zijn we weer bij het parkeerterrein en rijden we terug naar Loft Beekvliet.

Als we bijna bij onze loft zijn zien we een groene specht in het gras en als we weer weggaan om te eten, zien we hem nog een keer.

Weer naar huis

Nog één keer een ommetje over Beekvliet

Ik had voor de laatste dag nog een leuke wandeling verzonnen in de Achterhoek, maar Adriaan wil eerst nog een keertje in onze “voortuin” wandelen. Dus gooien we het programma om en besluiten we na het uitchecken naar kasteel Ruurlo te gaan.

We kleden ons snel aan en haasten ons naar buiten. De zon komt iets minder mooi op dan gisteren, maar ik vind het evengoed prachtig. Ondanks dat we al een paar keer het stukje tot aan de Borculoseweg hebben gelopen en gereden zien we weer meer mooie plekken en wat zijn die pinksterbloemen toch schitterend. De reeën laten zich vandaag niet zien, maar toch genieten we volop van het wandelingetje.

Daarna douchen, ontbijten, inpakken en even dronen om vervolgens naar Ruurlo te rijden.

Kasteel Ruurlo – Museum More

Bij kasteel Ruurlo zijn we eerder geweest, maar niet met deze fototoestellen. We maken eerst wat foto’s van het kasteel en daarna gaan we naar binnen om de tentoonstelling: Fong-Leng & Mathilde | Chic Le Freak te bekijken. Natuurlijk slaan we de rest van de zalen ook niet over. Daarna wandelen we nog een rondje om het kasteel en eten onze lunch op een bankje.

Als je wat meer tijd hebt kun je ook lunchen bij de Oranjerie.

Moe maar voldaan rijden we terug naar huis. We hebben genoten van het fantastische weekend.

Jammer dat de reeën op zondag vrij hadden, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Informatie over de wandelingen

Geologisch Natuurpad

🅿️ Hoek Bergweg Kerkhofsweg, 7161 PN, Neede

🅿️ Je kunt ook starten bij: TOP De Olde Mölle Diepenheimseweg 21, 7161 MH Neede

❤️ Provincie: Gelderland

➡️ Afstand: 4,3 kilometer

💡 Link naar het GPX-bestand, of Komoot

ℹ️ Link naar de route op de site van Achterhoek Toerisme

➡️ Bewegwijzering:  Een groen bordje met een bordeaux rode pijl en de tekst Geologisch Natuurpad Needse berg. Kijk voor de knooppunten op de site van Achterhoek Toerisme. Je kunt ook de route wandelen via de IVN Natuurroutes app. Dan heb je gelijk alle achtergrond informatie bij de hand.

🐕 Honden zijn aangelijnd welkom op deze route

Boschheurne Galgenkamp route

🅿️ Parkeerterrein ter hoogte van Lebbenbruggedijk 40, 7271 SB, Borculo

❤️ Provincie: Gelderland

➡️ Afstand: 11,65 kilometer

💡 Link naar het GPX-bestand, of Komoot

ℹ️ Link naar de route op de site van Achterhoek Toerisme

➡️ Bewegwijzering:  Het is een gecombineerde route. Kijk voor de knooppunten en bewegwijzering op de site van Achterhoek Toerisme

🐕 Honden zijn aangelijnd welkom op deze route

Meer wandelen in het mooie Berkelland: beleefberkelland.nl/Boswandelingen

Overige adressen

Loft Beekvliet

Wij verbleven bij Loft Beekvliet, Beekvliet 2, 7271 PB  Borculo.

Diner

Proeflokaal01, Het Eiland 1, 7271 VX Borculo

De Oudestraat, Oudestraat 18, 7161 DW Neede

Uitkijktoren De Needse Berg

Meer informatie over de uitkijktoren vind je op de site van Uitkijktorens.

Boerderijmuseum De Lebbenbrugge

Boerderijmuseum De Lebbenbrugge Lebbenbruggedijk 25, 7271 SB Borculo

Kasteel Ruurlo

Museum More locatie Kasteel Ruurlo Vordenseweg 2, 7261 LZ Ruurlo. Tot 28 juni 2026 is er de tentoonstelling Fong-Leng & Mathilde | Chic Le Freak.

Meer wandelingen in de buurt

Klik op onderstaande foto voor meer wandelingen in de buurt.