Wandelen in Midden-Jutland Denemarken

Nyminde Plantage, Stigfinder Stig, Lotte Lokkeklokke en Lyngvig Fyr

Een verslag van onze eerste week in Midden-Jutland Denemarken. We verbleven in een huisje bij het Ringkøbing Fjord en gingen op zoek naar de trollen: Stigfinder Stig en Lotte Lokkeklokke. Deden prachtige wandelingen door de Nyminde Plantage en de Lyngvig Fyr en nog veel meer.

Onderweg van Rügen naar Skjern

Hamburg slaan we liever over

De eerste week van onze vakantie zit erop, maar we gaan nog niet naar huis: eerst nog twee weken naar Denemarken. We zijn vroeg opgestaan en zitten al om 8.30 uur in de auto. Het rijdt lekker door; fijn dat je via Rügen naar Denemarken kunt rijden zonder langs Hamburg te hoeven. We grappen tegen elkaar dat we voortaan altijd maar eerst naar Rügen gaan voordat we verder rijden naar Denemarken.

Natuurlijk is er af en toe wat oponthoud en we moeten zelfs één keer van de snelweg af. Die autowegen in Duitsland zijn nooit klaar, en als ze klaar zijn, beginnen ze weer opnieuw. Zoals altijd zien we veel roofvogels langs de weg, maar dit keer vliegen er ook vijf kraanvogels over. Wat een geweldig gezicht.

Bakker Adriaan

Tijdens de lunch zit ik te smullen van het laatste broodje dat we van huis hebben meegenomen. Thuis vind ik brood dat een week in de vriezer heeft gelegen al vies, maar na het eten van een Duits brood dat naar rogge smaakt en als een steen op de maag ligt, is het broodje van thuis een delicatesse.

We kunnen nooit verhuizen naar Duitsland of Denemarken, want we vinden het brood daar niet lekker. Erger nog: we houden ook niet van het brood van de meeste Nederlandse bakkers. Ik zeg: “Dan moet je maar een broodbakkerscursus gaan volgen, zodat je precies hetzelfde brood kunt bakken als bakker Nick de Lange.” Het begin is er, want Adriaan maakt elke dag afbakbroodjes in de Airfryer en dat ruikt heerlijk naar zelfgebakken brood.

Ons huisje aan het Ringkøbing Fjord

Als het niet regent ziet het er mooier uit.

Net na 15.00 uur komen we op onze bestemming aan. Het regent pijpenstelen en daarom lijkt dit deel van Denemarken minder mooi dan Djursland en Noord-Jutland waar we eerder verbleven. Het huisje valt ook een beetje tegen, maar we doen het er maar mee. Het uitzicht is echter fantastisch. Buiten onze tuin begint de natuur en daarachter is het Ringkøbing Fjord. We hebben een ruime tuin en nadat ik heel wat spullen naar één van de slaapkamers heb gesleept die we toch niet gebruiken, wordt het huisje ook een stuk leefbaarder.

Lyngvig Fyr
Westphilwandelt
Wandelen in Midden-Jutland Denemarken — De trap van de Lyngvig Fyr.

Ik had eigenlijk een ander huisje uitgezocht, maar die heeft Adriaan afgekeurd, omdat er geen magnetron in zat. De giller is, dat we de magnetron helemaal niet nodig hebben gehad en toen we hem een keer wilden gebruiken bleek het apparaat stuk te zijn.

Nyminde Plantage

Douchen met een boiler

Vandaag wandelen we langs de Noordzee, maar eerst nog even oefenen in snel douchen. Voor je het weet is het warme water op, en een koude douche terwijl het buiten maar vijftien graden is, daar word je niet vrolijk van.

Kneu
Westphilwandelt
Wandelen in Midden-Jutland Denemarken — Deze kneu kwamen we tegen in de duinen bij de Lyngvig Fyr.

De eerste dag stond ik heerlijk te genieten onder de douche, mijn haar lekker ingezeept klaar om het uit te spoelen, toen het water ineens ijskoud werd. Adriaan moest vervolgens een eeuwigheid wachten tot het weer warm was. Tijdens ons verblijf word ik er steeds handiger in om snel te douchen en lukt het me steeds beter om klaar te zijn voordat het water koud wordt.

Het is maar goed dat het uitzicht zo mooi is en dat we maar met z’n tweeën zijn, maar ondanks alle gebreken word ik steeds blijer van dit huisje en deze plek. Adriaan blijft mopperen natuurlijk. Zo is hij nu eenmaal.

Zuid-Denemarken

Zie je daar dat witte puntje? Dat is onze auto.

We rijden vandaag een verkennend rondje om het Ringkøbing Fjord, maar eerst rijden we naar de Nyminde Plantage, dat net in Zuid-Denemarken ligt. Als we ons park afrijden zien we een ree lopen en daar worden wij heel gelukkig van. Stel je voor dat hij door onze tuin wandelt, dan is het uitzicht nog mooier.

Wie is die vrouw in die outdoor kleding?

Het waait enorm en er is ook regen voorspeld, maar we gaan toch. Ik heb voor deze ene keer praktische kleding aangetrokken en heel veel laagjes aan zodat ik het niet koud krijg. Als we de parkeerplaats hebben gevonden kan het genieten beginnen. Eerst wandelen we over een duin richting zee. Over smalle paadjes omzoomd met duinroosjes. Tussen de lage begroeiing ontdekken we kleine viooltjes en Lathyrus. Het pad wordt duidelijk niet vaak gebruikt, want we moeten soms door de begroeiing heen wandelen en daarom zijn we extra blij met onze lange broeken.

Een Noordzee strand met stenen

Adriaan is hartstikke slim, want hij heeft de wandeling omgekeerd. Nu hebben we wind mee over het strand langs de zee. Het strand is gigantisch breed en doet denken aan de stranden van onze Waddeneilanden, maar er is wel één groot verschil. In plaats van schelpen liggen hier stenen in de branding. Ik roep tegen Adriaan om boven de wind uit te komen: “Je kunt hier steenrijk worden.”

Wat een dreigende wolken. We houden het vast niet droog.

We wandelen een heel stuk over het strand en komen natuurlijk meeuwen, aalscholvers en strandlopertjes tegen en ook nog een paar mensen. Je kunt langer over het strand lopen en later afslaan, maar wij gaan na ruim 1,5 kilometer over een zanderige duin van het strand af, om de route te vervolgen door de duinen.

Door de duinen

Het is geweldig om langs het zee te wandelen, maar door de duinen is ook erg fijn. We horen het geluid van leeuweriken en zien ze heel hoog in de lucht. Het is jammer dat het zo waait anders kon ik het geluid opnemen.

Als we nog maar net door de duinen wandelen begint het te regenen. We zetten onze mutsen op, maar gelukkig is het al snel weer droog. Heb ik daarvoor outdoor kleding aan?

De duinen zijn hier zo mooi. We zien veel kamperfoelie en ontdekken allemaal verschillende soorten heide. Wat zal het hier prachtig zijn als de heide bloeit. We volgen een groot deel een pad langs het water. Het gedeelte bij het water is afgezet, maar we zien er toch mensen lopen.

Inmiddels is het lunchtijd, maar zoals gewoonlijk zijn er weer geen bankjes te bekennen. Adriaan denkt een bankje te zien, maar dat is de verkeerde kant op. Ik stel voor om toch nog even een stukje door te lopen. Desnoods gaan we op het bruggetje zitten opper ik.

Gelukkig staat er vlakbij het bruggetje een bankje en ben ik blij dat we niet zijn omgelopen. Op de brug wandelt een kwikstaart, die steeds dichterbij komt. Adriaan maakt er natuurlijk foto’s van en ik eet mijn brood op.

Als we later over de brug lopen ben ik nog blijer met het bankje, want we waaien zowat van de brug af.

Een avontuurlijke terugweg

Deze wandeling komt uit een Rother wandelgids. Adriaan heeft de route iets korter gemaakt, maar verder de paden niet aangepast. De GPX-en, die bij het boekje horen zijn van 2020 en daardoor treffen we deze vakantie twee wandelingen aan, die niet meer zo goed onderhouden zijn en daar is deze route er één van. Soms moeten we dwars door bosjes met duinroosjes en ander struiken.

Dit stuk is nog mooier dan de overkant. We wandelen over hele smalle kronkelpaadjes en soms is het pad zo overwoekerd, dat we bukkend door de bosjes moeten lopen. Gelukkig hebben we lange broeken en lange mouwen en lukt het ons.

Verderop zien we een grauwe klauwier bovenop een struik zitten. Ik wijs Adriaan de vogel aan en zeg: “Kijk zo’n mooie vogel met een boevenmasker.” Daarna wandelen we langs bosjes waar weidebeekjuffers zitten. In Nederland zie je deze insecten alleen bij snelstromend water van goede kwaliteit. Hier nemen ze ook genoegen met een duinmeer. Ik ben Adriaan weer even kwijt, want die gaat achter de juffers aan. Ik ga er maar bij zitten, want dit kan even duren. Eigenlijk is het geen duinmeer vroeger was het de natuurlijke zeeverbinding tussen de Ringkøbing Fjord en de Noordzee. Daar zie je nu niks meer van.

Als we verder lopen zien we in de duinen een paar huizen staan, bij één van de huizen is schrikdraad gespannen tot aan het water en dwars over ons pad. We hebben al 6 kilometer gelopen dus terug is ook geen optie en na het afgezette stuk gaat ons paadje gewoon verder. We besluiten er onderdoor te kruipen. Wat een gedoe eerst de camera’s en de tassen en dan wij zelf. Ik tijger er onderdoor, zoals ik dat weleens op televisie heb gezien. Adriaan komt niet meer bij om mij, maar wat telt is dat we onder het draad door komen en onze weg kunnen vervolgen. Jammer dat Adriaan het niet gefilmd heeft, ik had zelf ook wel even willen lachen.

Zo mooi die weidebeekjuffers. Dit is het mannetje.

De laatste loodjes

Na een poosje komen we weer uit bij een afgezet stuk, maar hier is aan wandelaars gedacht. Er is een poortgreep aangebracht en daarmee kunnen we een opening maken in het schrikdraad en het weer afsluiten. Ik heb het gevoel dat we er bijna zijn, maar we moeten nog 2,5 kilometer.

We komen bij de weg uit en vervolgens moeten we een stukje over een paardenpad. Ik ben blij dat we geen paarden tegenkomen, want het is een heel smal paadje. Adriaan vindt het jammer, want die vindt foto’s van paarden maken altijd leuk.

Na een mooie route door een afwisselend landschap komen we uit bij de weg en leuke rietgedekte huisjes. Volgens ons boekje is het een jachthut. Natuurlijk maken we er foto’s van en daarna wandelen we terug over een leuk bruggetje naar de auto. Daar zien we op het water zwanen met jongen. Wat een leuke afsluiter van de route.

Op de terugweg maken we ons rondje om het Ringkøbing Fjord af en rijden we langs de kust. Het is hier veel toeristischer dan bij ons en de huisjes waar we langs komen staan plompverloren in de kale duinen, met uitzicht op de weg. Ik ben blij dat ik hier niets geboekt heb, want een weg als uitzicht lijkt me helemaal niks.

Er ligt ook nog een leuk bootje langs het water.

Bij de vuurtoren stoppen we even en nemen we alvast een kijkje en een foto. Later deze week gaan we daar wandelen.

Rondje vanuit ons huisje

Voor de natuur hoef je niet ver

Vanochtend hoorde ik een raar geluid en als ik door het raam kijk zie ik nog net een fazant wegrennen. Zo leuk dat de natuur al bij de voordeur begint.

Ons huisje is omringd door andere vakantiehuizen, maar toch kun je het niet vergelijken met een vakantiepark zoals een Landalpark in Nederland. Als we de deur uitstappen bevinden we ons gelijk in de natuur. Vanochtend wandelen we een rondje langs en door het park en beginnen langs het fjord. Natuurlijk zijn we er meteen de eerste dag geweest en liepen er al een klein rondje, maar nu doen we een echte wandeling van 4 kilometer en gaan we naar links in plaats van rechts.

Altijd leuk een steigertje, maar deze was wel een beetje wiebelig.

We volgen het pad langs het fjord en af en toe wandelen we een zijweggetje in. Ook gluren we naar de huisjes waar we langskomen. Sommige zijn heel luxe en modern en anderen lijken op ons eigen huisje. Er zijn ook huisjes met een verhoogd terras zodat ze over het water uit kunnen kijken. Ondanks de vele huisjes komen we niemand tegen. Zou het hier in de zomer wel druk zijn?

Vanaf de bunker heb je een mooi uitzicht.

We wandelen langs het park over landelijke paadjes richting het fietspad. Als we daar met de auto langsrijden zien we steeds een rode wouw vliegen en de eerste dag zagen we daar ook een ree, maar als we met het fototoestel langs het fietspad lopen zien we niks. Op een paar koeien in de wei na.

Vechtende fazanten

De geelgors zit deze keer niet op het dak.

Over een avontuurlijk paadje wandelen we terug richting het park. Daar komen we een bunker van de Atlantikwall tegen. Vanaf deze bunker heb je een mooi uitzicht over het huisjespark. We zien heel veel mooi vogeltjes zoal de geelgors, die vaak op het huis van de buren zit te zingen. Ook komen we langs een picknickplaats waar je vuur kunt maken, met een overdekte picknickbank en hangmatten. Maar het hoogtepunt van deze wandeling zijn toch echt twee vechtende fazanten. De hanen maken elkaar het leven zuur en wij genieten van een afstand van het schouwspel.

Daarna wandelen we terug naar ons huisje om te lunchen.

Stigfinder Stig

Trollenhunt 2026

Vorig jaar kwamen we twee trollen van Thomas Dambo tegen en misten we er eentje terwijl we er heel dichtbij waren. Dit jaar staan er ook twee op ons verlanglijstje en na de wandeling over ons vakantiepark rijden we naar Svanholm Sø om een foto te maken van Stigfinder Stig. Als we op het parkeerterrein aankomen zien we hem al tussen de bosjes liggen. Deze trol is niet zo goed verstopt als de trol in Mariager.

Svanholm Sø

Je kunt een rondje om het meer wandelen van twee kilometer, maar wij doen heel lui een heen en weertje naar de trol en terug. Het is een prachtig meertje, maar wij hebben al gewandeld vandaag. Al snel komen we uit bij de trol, die echt immens groot is.

Stigfinder Stig is volledig vervaardigd uit gerecycled hout. Deze trol is geen woeste reus, maar een vriendelijke padvinder. Toch ziet hij er best gevaarlijk uit met zijn scherpe tanden. We fotograferen Stig van alle kanten en wandelen terug naar het parkeerterrein. Parkeren is hier uiteraard gratis, er zijn toiletten en er is een grote picknickplaats. Wij hebben al gegeten en rijden daarom terug naar ons huisje.

Lotte Lokkeklokke

Verder met de trollenhunt

We komen eerst langs een heldere vijver waar we heel veel kikkervisjes ontdekken.

De volgende dag gaan we opzoek naar de trol Lotte Lokkeklokke. Iedere keer als ik haar naam uitspreek kijkt Adriaan me aan of ik gek ben, maar als we een rondje door het bos wandelen waar zij verstopt zit, snapt hij eindelijk waar ik het over heb. Vanaf het parkeerterrein volgen we de gele pijlen door het bos. We komen uit bij een prachtig uitzicht over een steengroeve. Er staat een bordje ‘rechtsaf’ met Lotte Lokkeklokke erop, maar wij wandelen naar links het bos uit, richting een picknickplaats. Wanneer een Duits echtpaar, dat duidelijk moeite heeft met het stijgende pad, ons tegemoet komt en vraagt waar Lotte is, wijs ik in de richting van de pijl.

De steengroeve

We wandelen de steengroeve in en tot mijn verbazing zegt Juffrouw Komoot: “U heeft Lotte Lokkeklokke bereikt.” en inderdaad de trol bevindt zich voor onze neus. Heb ik die amechtig hijgende Duitsers de verkeerde kant opgestuurd. Zo zielig!

Lotte Lokkeklokke
Westphilwandelt
Wandelen in Midden-Jutland Denemarken — Daar zit ze hoor Lotte Lokkeklokke.

Natuurlijk bekijken we Lotte van alle kanten en Adriaan stuurt zelfs de drone de lucht in om foto’s en filmpjes te maken. Eén van de hoogtepunten is dat een koolmeesje een nestje heeft gemaakt in het hout waar de bel van Lotte aanhangt. We zien de koolmees af en aan vliegen met rupsjes.

Zo leuk dat we dit koolmeesje steeds zien verdwijnen achter de bel met een rupsje in zijn snavel.

Als we genoeg hebben van de trol wandelen we nog een stukje door de steengroeve en ontdekken dat er oeverzwaluwen gaten hebben gemaakt in de wand en ook hier zien we weer weidebeekjuffers vliegen.

We nemen nog even plaats bij de picknickplek waar zelfs een eco-toiltet is en daarna rijden we terug naar ons huisje om weer te genieten van ons uitzicht.

Lyngvig Fyr

Een haas in de tuin

Eén van de dingen, die we erg raar vinden aan dit huisje is het ontbreken van gordijnen in de woonkamer. Het heeft echter als voordeel dat je ook ’s nachts de tuin in kan kijken. Vannacht werd ik wakker om 4:30 uur en liep richting het toilet. De lucht was roze en er stond een haas in de tuin me aan te kijken. Natuurlijk gaat hij er snel vandoor als ik Adriaan wakker maak. Hij baalt natuurlijk dat hij de haas niet gezien heeft, maar misschien komt er een herkansing.

Het waait vandaag veel minder hard dan de afgelopen dagen. De vogeltjes kunnen eindelijk onze tuin vinden. De dagen ervoor waaiden ze van de ene boom in de andere en lukte het niet om te landen op onze voederplek. Toch hebben we hier niet zoveel vogels op de tafel als in Enter, maar dat komt waarschijnlijk omdat er in de lente veel voedsel in de natuur te vinden is.

Wandelen bij de vuurtoren

Vandaag rijden we naar de Lyngvig Fyr. Als we ons park afrijden zien we weer een ree. Zo ontzettend leuk!

Ook hier is een uitgebreide gratis parkeerplaats en je kunt er ook gebruik maken van het toilet. Nu nog een lader voor de auto en we zijn helemaal tevreden.

Adriaan heeft de route zelf gepland, langs de vuurtoren door de duinen, langs het strand en terug. Het begint al goed, want het eerste paadje dat we rechtsaf moeten slaan leidt naar een huis en is geen openbaar pad. Verderop kunnen we wel naar rechts, maar daar moeten we al snel een zandduin belklimmen. Zo’n duin waarbij je vier stappen naar boven klimt en drie stappen terug valt. Het is erg zwaar, maar we komen boven en genieten van het prachtige uitzicht.

We hebben geen brood meegenomen, want er is vanmiddag regen voorspeld en we denken dat we op tijd terug zijn bij het huisje. Als we nog maar een paar meter hebben gelopen zegt Adriaan: “Ik moet hier even dronen.” Dat duurt altijd een eeuwigheid, maar het is nu nog mooi weer en er staat niet zo veel wind. Dus hup de lucht in met dat ding.

Wat een lage dennenbomen

We lopen eerst langs de vuurtoren, maar daarna wandelen we langs smalle paadjes over de heide bij de vuurtoren vandaan. Als we lage dennenbosjes passeren moet ik denken aan iets wat ik in een boekje las: een plek waar je langs de kruinen van eiken wandelt, terwijl de rest van de boom onder het zand ligt. Ik vraag me af of de dennenbosjes waar wij nu langs komen ook de toppen van bomen zijn.

Deze vogel verstopte zich, maar wij zagen hem toch.

We zien weer leeuweriken vliegen en er is er ook eentje, die zich verstopt tussen de heide. Het lijkt net of de vogel op een nestje zit, maar volgens Adriaan is het een jonge leeuwerik.

Over het strand en een fietspad

We beklimmen een duin en boven hebben we uitzicht over zee. Hoe vaak we dit ook zien het blijft altijd mooi. We wandelen een stukje over het strand en zien drie mensen met een Segway door de branding crossen. Het is hier wat drukker op het strand, dan bij de Nyminde Plantage. Maar het is vandaag ook veel mooier weer.

Ook vanaf het strand is de vuurtoren goed te zien. Echt een prachtig gezicht. Na ruim een kilometer over het stand gewandeld te hebben beklimmen we een hoog duin en komen beneden uit bij een camping.

Daar gaan ze met de segway langs het strand.

Het laatste stuk wandelen we langs een fietspad waar we heel wat fietsers tegenkomen. We verbazen ons erover dat bijna iedereen een veiligheidshesje draagt en een mandje achterop heeft, afgedekt met een gezellig of reflecterend stofje. Volgens mij zitten daar muffins in voor de picknick, en elke keer dat we zo’n mandje zien, krijg ik zin in cake.

Op de elektrische fiets is het natuurlijk koud en veel mensen hebben jassen aan. We zien ook een vrouw, die een helm op heeft met daaroverheen de muts van haar jas. Het is net alsof ze net bij de kapper vandaan is gekomen en vergeten is de droogkap af te doen. We komen niet meer bij. Al lachend komen we weer terug bij het parkeerterrein.

Lyngvig Fyr beklimmen

We kopen een munt en een souvenir bij het winkeltje, want we willen de vuurtoren beklimmen. Eerst wandelen we een hele steile trap met 69 treden omhoog om uit te komen bij de voet van de vuurtoren. In de vuurtoren zelf volgen er ook nog 159 treden, maar eerst maken we foto’s van de geweldige trap naar boven. Daarna beginnen we aan de klim.

Bovengekomen moeten we door een luik klimmen om te kunnen genieten van het uitzicht. Het is prachtig, maar om bekende redenen kruip ik snel door het luik terug. Ik voel mijn benen nu al, dat wordt morgen spierpijn.

Net als we in de auto zitten begint het te regenen. Gauw naar ons knusse huisje om te genieten van een lekkere lunch.

Stauning Haven

De volgende dag doen we niet veel. Misschien omdat ik erge spierpijn heb en eindelijk het blog over Rügen af wil maken. Hoe langer we in Skjern zijn hoe minder we eropuit gaan. Als we boodschappen gedaan hebben, rijden we even naar de haven van Stauning om wat foto’s van bootjes te maken. Ook ontdekken we dat we hier onze auto kunnen opladen, maar zijn niet lang genoeg in de haven om dat ook werkelijk te doen.

Meer wandelingen in Denemarken

Er komt nog een blog over de tweede week van deze vakantie, maar als je alvast meer blogs wil lezen over Denemarken kun je op onderstaande foto klikken.

Nog meer Djursland Denemarken ontdekken.

Voor ons is de vakantie inmiddels alweer afgelopen, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

De zon gaat altijd erg laat onder in Denemarken.

Meer over ons

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?