Trage Tocht Velp

Wandelen in Velp. Langs beken, kastelen en vijvers is een blog over een wandeling door het bos bij kasteel Rosendael, langs een uitkijktoren, langgoed Beekhuizen, kasteel Biljoen en nog veel meer.

Een ander startpunt

Wij starten op het parkeerterrein bij kasteel Rosendael. Deze route start oorspronkelijk bij station Velp, maar wij willen beginnen in het bos omdat er mist voorspeld is en wij hopen op zonneharpen. Als eerste wandelen we langs het kasteel en maken foto’s, die we al lang hebben maar dan toch weer anders.

Ik laat Adriaan maar even en zelf maak ik ook foto’s, want ik heb voor mijn verjaardag een nieuw fototoestel gekregen. Als we genoeg foto’s hebben wandelen we langs de Boerenallee en slaan daar linksaf het bos in.

We komen langs een boomgaard met fruitbomen. Het is hier vast prachtig in het voorjaar als de bomen in bloei staan, maar het is er nu ook heel mooi.

Opzoek naar zonneharpen

We wandelen omhoog over een pad dat omzoomd is met hele hoge bomen. Blijkbaar vinden hardlopers dit een uitdagend paadje, want we worden ingehaald door zwoegende mensen.

Wij zijn op zoek naar zonneharpen en sterretjes, maar de wolken gooien steeds roet in het eten. Ik zeg tegen Adriaan: “Ik had het fototoestel ingesteld, maar toen was de mist niet meer te zien”. “Ja” zegt Adriaan: “Ik was aan het instellen en toen was het weg”. Hoe meer je met elkaar omgaat, hoe meer je op elkaar gaat lijken.

Verderop lopen we langs een hek en juist als we daar wandelen zien we de mooiste zonneharpen, maar wel met dat stomme hek ervoor. Achter het hek is begraafplaats Rosendael. Een prachtige grote begraafplaats in het bos met mooie familiegraven. Er lijkt geen einde aan te komen aan het hek, maar verderop is een deur en deze is open. We maken snel een paar fotootjes en wandelen weer verder.

Ik heb de wandeling goed uitgezocht

Vorige week ben ik een hele middag bezig geweest met onze wandelverlanglijst. Om bij de vage ideeën, die ik heb opgeschreven een bijpassende wandeling te zoeken. Vervolgens crashte mijn laptop en heb ik met mijn stomme kop het reserve bestand verwijderd en dat voor een applicatiebeheerder. Ik dacht dat de lijst automatisch werd opgeslagen op mijn onedrive, maar dat was niet het geval.

Ik was er helemaal verdrietig van. De schade is nog niet helemaal hersteld maar voor deze wandeling heb ik Adriaan uit drie routes laten kiezen. De hele weg heb ik moeten aanhoren dat hij toch wel de juiste wandeling heeft uitgezocht.

Het voelt een beetje als mijn zwager, die met kerst alleen het vlees snijdt, terwijl anderen zwoegen in de keuken en met een grote grijns zegt: “Wat heb ik het vlees goed gesneden hè?” Of als ikzelf, die iedereen bedank voor de complimenten op Adriaan zijn foto’s, die ik op Instagram plaats.

Maar hij heeft gelijk, hij heeft de juiste wandeling uitgezocht, want die prachtige zonneharpen zijn in een bos zichtbaarder dan in een polder of op een heideveld.

Emmapiramide

We komen uit bij een open plek in het bos. Ik wil net voorstellen om een tussendoortje te eten aan één van de picknicktafels als we tussen de struiken een uitkijktoren ontdekken op een heuvel. Natuurlijk beklimmen we eerst de toren, die echt heel hoog is, om te genieten van het uitzicht.

Op het prachtige metalen oriëntatiebord, ontworpen door kunstenaar Ralph Lambertz, kunnen we zien waar we naar kijken. Vanaf hier zien we onder andere Montferland. Het leuke is dat we de vorige keer dat we daar waren Uitkijktoren Hulzenberg hebben beklommen. Vanaf, die toren hebben we naar Chris gezwaaid omdat je daar Arnhem en de Veluwezoom kan zien.

Als we weer met beide benen op de grond staan eten en drinken we iets en vervolgen daarna onze weg.

We worden weer gek van Komoot. Er zijn hier zoveel paadjes, dat ze er af en toe confuus van wordt. Ze roept tien keer achterelkaar: Sla rechtsaf, sla linksaf”. Gelukkig kun je ook naar de app. op de telefoon kijken en zien dat ze rechtdoor bedoelt. We wandelen nu op een smal paadje tussen de bomen. Evenwijdig aan het pad is er een pad voor mountainbikers. Het heeft hier flink geregend, want er bevinden zich heel wat plassen op dat pad. Adriaan zegt: “Dit pad is niet voor mountainbikers, maar voor waterfietsers!”

Het ANWB stelletje

Zoals ik net al zei gaan Adriaan en ik steeds meer op elkaar lijken. Niet dat we dezelfde kleding dragen, maar wel in dingen waar we over praten. Als we een omgevallen paddenstoel zien zeg ik tegen Adriaan: “Ik heb wel mijn lampje bij me.” Adriaan zegt: “Ik ook.” Waarop we tegelijkertijd zeggen: “Ik weet alleen niet of hij opgeladen is.”

Een vriendin van onze dochter zei tegen Ilse. “Jouw vader en moeder zijn zo leuk samen echt een ANWB stelletje. Zo wil ik later ook worden.” Dan voel je je echt oud als iemand dat zegt. Ze bedoelde het als compliment en zo vatten we het daarom ook maar op.

Bekende plekken

Als we verder wandelen komen we uit bij een plek, die we herkennen. We zijn er ook langs gewandeld tijdens de “Onbekende Posbankroute met Chris Smallenbroek.” Ik wijs: “Hier heb je een foto gemaakt en door dit hekje vervolgden we onze route en op dit bankje moest ik zitten voor de foto.” Adriaan weet het niet meer zo goed, maar voor de zekerheid maakt hij toch maar een foto en moet ik even op het bankje gaan zitten. Dit keer wandelen we niet door het hek, maar vervolgen onze weg langs de beek naar landgoed Beekhuizen.

Landgoed Beekhuizen

We komen langs Boutique Hotel Beekhuizen en constateren dat je hier in de winter makkelijker foto’s kan maken. Het is nu zo begroeid dat het hotel amper te zien is. Ook komen we langs het grote bord waarop staat, dat de Beekhuizenseweg vanaf dat punt niet toegankelijk is voor motorvoertuigen in de zomermaanden en in het weekend.

Toch is het er hartstikke druk met fietsers, die echt heel hard rijden, maar gelukkig mogen wij langs het wandelpad lopen. We komen langs de prachtige Beekhuizense Beek, met de kronkelpaadjes en de prachtige bruggetjes. Natuurlijk maken we weer heel veel foto’s. We besluiten langs de beek te blijven lopen en pas verderop af te slaan richting de Beekhuizense vijver.

Als we bij het watervalletje uitkomen zijn daar natuurlijk kinderen aan het spelen. Toch moet Adriaan van mij naar beneden om een foto te maken. Stel je voor dat we geen foto’s hebben voor het blog. Dat kan toch niet.

Vorig voorjaar deden we de “Wandelroute Heuven Beekhuizen” van natuurmonumenten en toen ontdekten we een vreemd stelletje. Een eend en een schildpad gebroederlijk samen op een tak. Ze zitten er weer, al delen ze niet dezelfde tak en zou het best een andere eend kunnen zijn.

Kannibalisme

Het is lunchtijd en gelukkig hoeven we niet te zoeken naar een bankje, want er zijn bankjes genoeg bij deze vijver. Zodra we zitten en onze broodjes pakken worden we omringd door eenden. Adriaan geeft ze natuurlijk een stukje brood, maar ik vind mijn brood veel te lekker. Er zit eiersalade op, volgens mij is dat kannibalisme als eenden dat eten.

Adriaan zegt: “Volgens mij hoor ik een ijsvogel.” En ja hoor er vliegt een ijsvogel over de vijver. Ik volg hem met mijn verrekijker totdat hij om een hoek verdwijnt waar we hem niet meer kunnen zien. Dat was alweer een geluksmomentje!

Wat een fijne plek is dit toch en leuk dat we een route hebben gevonden, die toch weer anders is. Als we even later onze weg vervolgen gaan we dit keer rechtsaf en niet zoals de vorige keren naar links of rechtdoor.

De Keienberg

We wandelen langs een boerderij en langs het pad stroomt de Beekhuizense Beek weer. We volgen nog een stukje van de Beek, maar dan verlaten we het pad om de Keienberg te beklimmen.

Als je op de kaart kijkt kun je in een spiraal naar boven lopen, maar wij volgen het pad de trap op. Bovengekomen treffen we een ronde zitplaats aan en als ik in het midden ga staan galmt mijn stem. Leuke plek, vroeger was het uitzicht waarschijnlijk mooier, maar nu zijn de bomen zo hoog geworden dat het geen uitzichtpunt meer is.

Kasteel Biljoen

Vanaf de Keienberg wandelen we verder en lopen we door een veld het bos uit. We moeten een drukke weg (de Zutphensestraatweg) en een spoorwegovergang oversteken, maar gelukkig is er rechts van ons een zebrapad en kunnen we veilig naar de overkant komen. We komen uit bij een prachtige laan met bomen, die natuurlijk weer op de foto moet.

We wandelen verder over een wandelpaadje richting kasteel Biljoen. Het kasteel is niet toegankelijk en ook niet op open monumentendag. Vanaf het pad zien we maar een klein stukje van het kasteel. Wat we wel zien is het bouwhuis (koetshuis) en de binnenplaats.

We zijn hevig teleurgesteld, maar we geven de moed niet op en dat is maar goed ook, want verderop komen we langs de poort en vanaf daar kunnen we mooie foto’s maken van het prachtige kasteel.

Daarna wandelen we een half rondje om de Rozendaalse Beek. We zien een zwarte zwaan, maar de zon schijnt inmiddels zo fel, dat er geen mooie foto van te maken valt.

Door Velp

Het laatste stuk wandelen we door Velp. Als we de wandeling bij het station waren begonnen hadden we niet een heel stuk achterelkaar door het dorp hoeven lopen. Ondanks dat het een prachtig dorp is, met op heel veel plekken schitterende villa’s, vinden we dit stuk van de wandeling wat minder mooi. Maar we hadden het mooie begin van de ochtend in het bos niet willen missen. Zonneharpen zijn niet waar te nemen in een dorp.

Natuurlijk valt er evengoed van alles te fotograferen. We zien een passiebloem in iemands tuin en zoveel mooie huizen.

Ook komen we door een klein parkje waar we nijlganzen zien met pulletjes en dat op 14 september. Adriaan maakt uitgebreid foto’s totdat er kinderen komen met een groot wit brood. Verontwaardigt zwemmen de ganzen weg, dat lusten ze niet.

Na een hele tijd wandelen we het dorp weer uit en vervolgen we onze weg. Ook hier gaat het wandelpad weer omhoog. Ik begin de spierpijn in mijn benen al te voelen. Hoe doen andere mensen dat toch, die met gemak 20 of 30 kilometer lopen? We komen langs huis Heuveloord en de Thorck school. Het schooltje is vandaag te bezichtigen, omdat het open monumentendag is, maar als we zien hoe druk het is wandelen we door naar het parkeerterrein.

We hebben veel te lang over de wandeling gedaan en daarom is er geen tijd meer om kasteel Rosendael te bezoeken.

Ook deze geweldige wandeling is weer voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Start: Kasteel Rosendael: Rosendael 1, 6891 DA Rozendaal

Alternatief startpunt: Station Velp: Stationsplein 5, 6881 WC Velp

Provincie: Gelderland

Afstand: 12 kilometer

Bewegwijzering: geen! Er staat een routebeschrijving op de wandelzoekpagina*

Link naar het GPX-bestand, of Komoot

Link naar de route op de site van de Wandelzoekpagina.

De uitkijktoren op de Emmapiramide is vanwege onderhoud tijdelijk gesloten. Kijk bij uitkijktorens.nl of de toren weer te beklimmen is.

*Deze Trage Tocht kun je vinden op de wandelzoekpagina. Daar staat ook een routebeschrijving. Als je lid bent (€ 13,49 per jaar) kun je daar de beschrijving downloaden

Wandelingen in de omgeving

Nog niet uitgewandeld? In 2022 brachten we een bezoek aan het Rozendaalse Bos & kasteel Rosendael.

Klik op de onderstaande foto voor meer wandelingen in de buurt.