Wandelen over de buitenplaatsen Beeckestijn en Velserbeek is een blog over een superleuke herfstwandeling van 7 kilometer over twee prachtige buitenplaatsen in Velsen. Langs mooie huizen, prachtige tuinen en door een parkachtig bos.

Twee weekenden niet gewandeld

We hebben erg weinig gewandeld de laatste tijd. Eerst hadden we een regenrijk weekend en daar houden wij en onze camera’s niet van.

Het weekend daarna belandde Adriaan in het ziekenhuis met hevige buikpijn. Hij moest er van zaterdag tot donderdag blijven en dat viel voor ons alle drie niet mee. Daar lag hij met een infuus in zijn arm en een sonde in zijn neus. We zijn zo geschrokken en wat hebben we elkaar, die dagen gemist. Ondanks alle ellende was Adriaan zijn humor nog niet kwijt en stuurde zijn leidinggevende een appje, met een selfie met sonde in zijn neus, met de tekst: “Ik denk dat ik maandag niet kom werken.”

Al snel bleek dat er niet ernstigs aan de hand was en gelukkig is hij nu alweer bijna de oude.

Prachtig wandelweer

Nauwelijks thuisgekomen stond hij alweer in de tuin om de bladeren op te ruimen, al bleek dat toch wat te veel van het goede, maar een klein wandelingetje moet kunnen.

Op een mooie zondagochtend rijden we naar Velsen-Zuid. Vijf jaar geleden wandelden we daar een leuke route langs de buitenplaatsen Beeckestijn en Velserbeek voor Wandelnetwerk Noord-Holland. Ons eerste ommetje van de maand!  Vandaag doen we deze route weer, maar wel met wat kleine aanpassingen.

We beginnen gelijk met treuzelen, omdat we vroeg vertrokken zijn is het overal nog zo heerlijk rustig. Eerst moeten de mooie gebouwen en het voorplein van alle kanten op de foto en daarna wandelen we niet naar rechts om aan de route te beginnen, maar naar links.

Het licht is daar zo mooi, dus moet het pad worden vastgelegd en de neobaroktuin met de vijver. Natuurlijk wandelen we even onder de berceau door en maken er mooie en gekke foto’s en een filmpje van. Ik probeer de slangenmuur vast te leggen maar weet niet hoe. Van de zomer maar terug om het nog een keer te proberen.

Na een eeuwigheid en dertig foto’s verder beginnen we eindelijk aan de wandeling.

We worden weer aangesproken

Zoals altijd spreekt er iemand ons aan. We vallen nogal op met al die camera’s en verrekijker. De man wil weten of we al verderop zijn geweest, want het is daar zo ontzettend mooi en wijst vaag naar een richting waar de route niet langs gaat. Hij wil ook weten of we al in Bergen (NH) zijn geweest. Als we uitleggen dat we een route volgen en misschien op de terugweg langs de plek komen en dat we dit jaar nog niet in Bergen zijn geweest.

Komt de man tot de conclusie, dat we geen verstand hebben van mooie plekken. Wat oordelen sommige mensen toch snel. Ik had hem een kaartje moeten geven van Westphilwandelt, dan had hij kunnen zien dat wij echt wel weten wat mooi is.

Op weg naar de vijver

Natuurlijk wandelen we niet naar de plek, die de man heeft aangewezen, we gaan nu echt de route volgen. De kruidentuin met kersenboomgaard en nog hogere slangenmuur slaan we over en daar heb ik een beetje spijt van.

We wandelen gelijk de cirkelvormige bloementuin met bloemenwaaier in. Natuurlijk is deze tuin mooier in het voorjaar en zomer, maar wij vinden het er ook erg mooi in de herfst.

Daarna wandelen we door een prachtige lange laan naar de vijver.

Je moet echt even een rondje om de vijver lopen. Vanuit alle hoeken, of heeft een cirkel geen hoek, heb je een prachtig uitzicht op de lange lanen. Na een rondje om de vijver en foto’s gemaakt te hebben van alle kanten neem ik nog even plaats op een bankje voor een westphilzitten foto.

Naar Velserbeek

We gaan op weg naar de volgende buitenplaats, maar eerst ontdekken we nog een half rond bankje bij wandelkeuzepunt 76. Ik had nog niet genoeg gezeten. Dus neem ik nog even plaats. Het stikt hier van de bankjes.

Langzaam maar gestaag verlaten we Beeckestijn, om er aan het eind van onze wandeling weer terug te keren. We wandelen door prachtige lanen richting Velserbeek. Vervolgens komen we langs een straat met mooie huizen en lopen vanuit daar weer een schitterend landgoed op.

Onze magen knorren en daarom nemen we plaats op een bankje waar we een tussendoortje opeten. We zien een roodborstje, waar Adriaan vervolgens een foto van probeert te maken. Hij mag wel oppassen, want er loopt een hevig snuffelende golden retriever rond ons bankje. Straks ruikt hij Adriaans lekkere broodjes en eet hij ze met zakje en al op.

Als we verder wandelen komen we uit bij een plek waar bijna alle pijlen van Wandelnetwerk Noord-Holland naar links wijzen, maar wij gaan naar rechts. Blijkbaar volgen we daar de paarse route. Wij letten er niet zo op, want juffrouw Komoot weet de weg. Vervolgens komen we door een prachtig bos met hoge loofbomen. Wat is de herfst toch mooi als de zon schijnt en er nog bladeren aan de bomen zitten. We genieten vol op!

Toch worden de bomen al aardig kaal. Ik zeg tegen Adriaan: “We hebben het hoogtepunt van de herfst gemist. Kun je volgende keer een regenachtig weekend uitkiezen om ziek te zijn?” Waarop hij antwoordt: Dit was eenmalig. Ik was het niet nog een keer van plan.” En daar hou ik hem aan.

Velserbeek in de steigers

We wandelen langs het Jeneverhuisje, een miniatuurgebouwtje dat oorspronkelijk van hout was en beschilderd om op baksteen te lijken. In 1941 werd het herbouwd met echte rode bakstenen. Het was geen echt stookhuisje, maar diende als decoratieve toevoeging aan de landschapstuin.

Ook komen we langs de theekoepel. Naast de theekoepel staat een hele hoge taxusboom waarin kramsvogels zich te goed doen aan de bessen van de taxus. Ik sta wortel te schieten, want nadat Adriaan klaar is met het fotograferen van de vogels zijn de damherten van de kinderboerderij aan de beurt. Ondertussen heb ik al gezien dat Velserbeek in de steigers staat. Een tegenvaller, maar er blijft zoveel moois over om foto’s van te maken.

Er loopt een hondje langs, die dezelfde kleur heeft als de herfstbladeren op de grond. Ik zeg tegen Adriaan: “Kijk die hond heeft een schutkleur.” Waarop Adriaan zegt: “Waar dan? Ik zie hem niet.”

De alternatieve terugweg

We kiezen ervoor om via een andere weg terug te wandelen, omdat de oorspronkelijke route een lang, recht stuk langs een hek voert en ik nieuwsgierig ben naar de rest van Velserbeek.

Ons pad slingert langs het hertenkamp, de kinderboerderij, de buitenplaats en de volière. Uiteindelijk komen we uit bij de Theeschenkerij Velserbeek, gevestigd in de voormalige oranjerie. Deze plek is op zondagmiddag geopend voor de lunch en doet daarnaast dienst als locatie voor bruiloften en andere feesten en partijen.

Daarna wandelen we naar rechts over nog mooiere lanen omzoomd met loofbomen. We komen een stel tegen dat probeert de bladeren te vangen, die uit de bomen vallen. Ze lijken net twee kleine kinderen zo’n plezier hebben ze met elkaar. Ik lach ze vriendelijk toe. De vrouw zegt tegen ons: “Het is nog niet zo makkelijk.” Het ziet er ook helemaal niet makkelijk uit en daarom probeer ik het maar niet.

Wij zijn geconcentreerd aan het zoeken, want vroeger zat hier in de buurt een bosuil. We vinden de boom, maar de uil is niet thuis en we weten ook niet of hij nog wel in de boom woont.

De alternatieve route is echt leuker dan het oorspronkelijke ommetje, maar wel een stukje langer. Ook hier komen we een langs een weg met een hek, maar dit is aanzienlijk korter als de saaie weg, die we eigenlijk moesten nemen.

Weer terug op Beeckestijn

Voor we het weten wandelen we weer langs de hekjes richting Beeckestijn over het pad dat we vanochtend ook al namen. Als eerste wandelen we naar het Centraal Plateau. Ook hier hebben we weer een mooi uitzicht op de buitenplaats en natuurlijk kunnen we het niet laten, om foto’s te maken.

Vanaf daar wandelen we verder naar de eikencirkel. Het is nog lang geen 12 uur, maar toch besluiten we daar onze broodjes op te eten. Terwijl we kijken hoe de bladeren in een rap tempo uit de bomen vallen eten we onze lunch op. Daarna wandelen we verder en komen langs een gebouwtje dat lijkt op een kerkje. Het is een folly, die heeft dienst gedaan als tuinmanswoning. Vroeger bouwden ze dit soort schilderachtige gebouwtjes om de tuin te versieren.

Verderop komen we ook nog langs een IJskelder, waar men vroeger uitgehakte stukken ijs vermengd met zout en stro bewaarden. Er staat een bord bij van natuurmonumenten best interessant om te lezen.

Toch nog een paddenstoel

De hele route loop ik te zeuren dat er hier in Noord-Holland zo weinig paddenstoelen zijn. We zien er wel een paar, maar geen mooie voor op de foto. Als we bijna aan het einde van de wandeling zijn zien we een geschubde inktzwam, die er nog mooi uitziet. We doen nog één keer dit jaar de paddenstoelendans, lampje en plastictas uit de tas. Op de knietjes en schieten maar, of zouden we eind november ook nog paddenstoelen te zien krijgen?

Als we bijna bij de parkeerplaats zijn komen we weer langs de neobaroktuin. Ondanks dat we daar vanochtend al hebben rondgelopen nemen we toch nog een kijkje.

We hebben ons maar net aan het advies van de dokter gehouden. Ze had gezegd dat Adriaan niet gelijk acht kilometer mocht gaan wandelen. Het zijn er ruim zeven geworden.

Deze mooie herfstwandeling is alweer voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Start: Parkeerplaats van Buitenplaats Beeckestijn, Rijksweg 134, 1981 LD Velsen-Zuid

Provincie: Noord-Holland

Afstand: 7,25 kilometer

Bewegwijzering: Een groot stuk hebben wij de Knooppunten en pijlen van Wandelnetwerk Noord-Holland gevolgd.Zie link naar het ommetje.

Link naar het GPX-bestand, of komoot

Link naar het ommetje van 5,85 kilometer op de site van Wandelnetwerk Noord-Holland.

De hond mag deels los en deels aangelijnd mee. In de tuinen is het verboden voor honden maar daar kun je omheen lopen.

Wandelingen in de buurt

Klik op onderstaande foto voor meer wandelingen in Midden Kennemerland: