Kort en Prachtig Amelisweerd

Op de landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen is het heerlijk dwalen. We liepen door een bos vol stinzenplanten en leuke bruggetjes. Langs de Kromme Rijn spiegelden de landhuizen en boerderijen in het water, terwijl overal om ons heen de bomen in bloei stonden.

Nog een keer naar Amelisweerd en Rhijnauwen

Sommige plekken zijn zo mooi dat je er vanzelf naar terugkeert. In de zomer van 2021 liepen we al eens door Amelisweerd en Rhijnauwen, toen volgden we het Jaagpad richting Bunnik. Vandaag wandelen we richting het westen en ontdekken we nieuwe paden, terwijl we ook bekende plekken opnieuw ontdekken.

Onderweg doet TomTom weer precies waar ze goed in is: ons koppig een doodlopend bewonersweggetje insturen. Gelukkig hebben we nog een tweede navigatiesysteem in de auto, dat wel begrijpt waar we heen willen. Even later rijden we de juiste parkeerplaats op. Die blijkt bijna leeg te zijn en overal staan sierkersen in bloei. Wat een mooi begin van de wandeling.

De geur van vers brood komt ons tegemoet

We beginnen bij het bunkerpad en wandelen over een slingerpaadje tussen allemaal bunkers door. Wij vinden bunkers nooit zo mooi om te fotograferen, maar het is natuurlijk wel bijzonder. Langs het pad staan de krentenboompjes al in bloei met de prachtige fragiele bloemetjes. Natuurlijk ben ik Adriaan al meteen weer kwijt, want die staat alweer van alles vast te leggen.

Aan ‘t einde van het bunkerpad is een boerderij en we ontdekken rechts een grote boomgaard met fruitbomen. In de boerderij is de bakkerij van de Veldkeuken gevestigd en het ruikt er heerlijk naar vers gebakken brood. Je kunt niet bij de fruitbomen komen, maar er wel van een afstand van genieten.

Rhijnauwen een omweggetje waard

Even verderop zien we de Parkeerplaats Rhijnauwen. Daar zijn we de vorige keer gestart. Deze parkeerplaats is een stuk voller, dan die waar wij nu staan. Aan onze rechterhand is een weiland waarin we een haas ontdekken. We zien nog net zijn kop met de lange oren boven het gras uitsteken.

De route gaat linksaf langs het Jaagpad, maar wij zijn eigenwijs. Natuurlijk lopen we eerst een stukje naar rechts waar Kasteel Rhijnauwen prachtig in het water weerspiegelt. Daarna  wandelen we over het bruggetje om foto’s en filmpjes te maken van het kasteel en het poortgebouw. Als we onze SD-kaartjes volgeschoten hebben wandelen we weer terug naar de route.

Vorige keer hingen er overal touwen aan de brug, en trokken mannen en vrouwen zich vanuit het water omhoog om daarna, met verzwaarde hesjes, hardlopend hun training te vervolgen. Nu hangen de touwen er weer. Je zou bijna denken dat ze dit elke zaterdag doen en als ze dat al sinds 2021 volhouden, moeten ze inmiddels ongelooflijk sterk zijn.

Op weg naar Oud Amelisweerd

We vervolgen de route over het Jaagpad op weg naar het volgende hoogtepunt. Nu komen we langs de achterkant van de bakkerij van de Veldkeuken. Weer ruiken we de geur van vers brood. Je zou er bijna honger van krijgen. In de weide bij de boerderij ontdekken we schapen en een ram met mooie gedraaide hoorns. We staan alweer stil om de schapen en de bakkerij te fotograferen. Gelukkig hoeven we niet op tijd thuis te zijn, want we schieten weer voor geen meter op.

Aan de overkant staat een rijtje bloeiende bomen en we zien een prachtige boerderij die schitterend spiegelt in het water. Ondertussen worden we vaak ingehaald door hardlopers en wandelaars.

Ik grap: “Het Jaagpad is populair, dat komt vast door ons blog.” We moeten er allebei erg hard om lachen. Adriaan twijfelt of we hier vorige keer wel langsgekomen zijn, maar dat is wel het geval.

We wandelen over de brug en zien aan onze rechterhand het koetshuis van Oud Amelisweerd waarin het restaurant van de Veldkeuken is gevestigd. Hier kun je een hapje eten en er is een landgoedwinkel waar je desembrood en streekproducten kunt kopen.

Aan de andere kant zien we Landhuis Oud Amelisweerd waar een museum in gevestigd is. Natuurlijk maken we weer heel veel foto’s. Voor het hoofdgebouw staan een soort ligbankjes. Nadat ik een foto heb gemaakt draai ik me om, om bevallig op zo’n bankje te gaan liggen, maar de bankjes zijn ingenomen door sportende mannen. Wat een activiteit op de vroege ochtend.

Nooit het geluid van komoot uitzetten

We besluiten verder te wandelen, want we hebben eigenlijk wel genoeg foto’s en liggende foto’s van mij zijn zelden een succes. Na een paar meter staan we alweer stil om op een bankje te genieten van een boomgaard met bloeiende bomen en twee paarden, die daar lopen te grazen. Ik eet rustig een banaan en een cracker, maar Adriaan staat alweer een zweefvlieg, die geniet van de krentenbloesem, te fotograferen.

Als hij ook eindelijk gaat zitten heeft hij juf Komoot helemaal in de war gebracht. Ze roept zes keer achter elkaar: “Keer om, sla rechts af en ga rechtdoor” en daarom zet Adriaan even het geluid uit.

Na een eeuwigheid wandelen we verder langs boerderij de Zonnewijzer het bos in. Ook hier komen we weer veel hardlopers tegen. We lopen een raar vierkantje, omdat Adriaan een verkeerd paadje kiest. Juf komoot schreeuwt nog: “Het gaat niet goed”, maar wij horen haar niet, want het geluid staat uit.

Dus komen we weer uit bij Oud-Amelisweerd. Adriaan moppert dat juf Komoot ook niks gezegd heeft, maar als hij ontdekt dat zijn geluid uitstaat weet hij dat het zijn eigen schuld is.

Tuinderij Amelishof

We slaan rechtsaf zodat we weer op de route komen. Naast het pad is de bodem bezaaid met gele akonieten en witte anemonen zo’n mooi gezicht.

Verderop wandelen we langs de moestuin: “Tuinderij Amelishof”. De tuin gaat pas eind april tot en met oktober open, maar toch nemen wij even een kijkje bij het hek.

Er staan prachtige tulpen in bloei. De rommelige tuin met de gebouwtjes en het hek zou zo in een tuin tijdschrift kunnen. Toch maar een keertje terug als de moestuin open is.

We zien een koolmees op het pad, die materiaal verzameld voor zijn nest. Ik hou zo van lente!

Ook hier staan weer stinzenplanten en we zien de eerste daslook in bloei. Binnenkort zijn de randen van de paden één witte bloemenzee en hangt er in het bos een lichte knoflookachtige geur.

Daarna wandelen we weer een stukje langs de Kromme Rijn, langs een veld vol picknickbanken en we zien een bunker op een eilandje.

Het eilandje ’t Engelse Werk

We verlaten de Kromme Rijn om over het eilandje ’t Engelse Werk te wandelen. Via hele leuke bruggetjes steken we het water over.

Dit is ook weer zo’n mooi stukje van de wandeling. Volgens de beschrijving moesten we over de Pepernotenberg, maar wij zijn erlangs gelopen. Waarschijnlijk waren we weer even afgeleid, door één of meerdere winterkoninkjes, die verstoppetje met ons spelen. Toch lukt het Adriaan om er eentje vast te leggen. Ik vind het knap.

We komen langs een plek waar twee futen een nest aan het bouwen zijn. Net op dat moment dat wij er staan te kijken komt er een meerkoet aan. Eén van de futen maakt hele harde geluiden en probeert daarmee de meerkoet te intimideren. Er volgt een agressief gevecht waardoor het nest zinkt. Pas als het spektakel afgelopen is bedenk ik dat ik het had moeten filmen en tot overmaat van ramp zijn Adriaan’s foto’s ook mislukt. De sluitertijd stond te hoog, want hij had net een bloemetje gefotografeerd. Maar voor de arme futen is het veel erger zij moeten weer opnieuw beginnen met het bouwen van hun nest.

Nieuw Amelisweerd

Inmiddels is het bijna tijd om te lunchen en zijn we opzoek naar een bankje. Er staan heel veel bankjes op het landgoed, maar wij hebben net trek op het moment dat we geen bankjes zien. Verderop treffen we een plek waar allemaal wilde boshyacinten staan met een bankje en prullenbak.

Adriaan leent mijn macrolens en is even zoet en ik eet mijn broodjes op. Als ze bijna op zijn komt hij ook nog even zitten en moet ik natuurlijk op hem wachten voordat we weer verder kunnen. De bankjes zijn een beetje nat en daarom zitten we op de door Adriaan zelf gemaakte matjes. Als we weer verder willen lopen moeten eerst de matjes op een bepaalde manier gevouwen worden. Adriaan zegt: “Ik doe het nog één keertje voor” en er volgt een ingewikkelde saaie uitleg. Als ik mijn matje moet opvouwen zeg ik: “Doe er nog maar eentje voor.”

We wandelen langs Nieuw Amelisweerd en maken een foto van het prachtige landhuis. Er staan heel veel mensen in de tuin, maar daar zie je niks van op de foto.

De Scheidingslaan

Het enige nadeel van deze route is het geluid van de snelweg, dat je toch wel op veel plekken hoort. En tot overmaat van ramp wandelen we er ook nog naartoe, maar eerst gaan we over een mooi weggetje, dat omzoomd is met bloeiende sleedoorn en krenteboompjes.

In de weilanden langs het pad zie ik iets zitten. Is het een kat?

“Nee,” zegt Adriaan. “Het is een gans.” Ik pak de verrekijker om te kijken of er pulletjes bij zijn. “Nee,” zegt Adriaan opnieuw. “Hij is in z’n eentje.” Waarop ik een Adriaan‑grapje maak: “Het is geen eendje, het is een gans.”

Er wandelen best veel mensen over dit pad en tussen de mensen door komt er een huppelende man ons tegemoet. We denken eerst dat hij op een paard zit, maar het is gewoon een hele grote man, die in galop loopt.

Aan het einde van het pad slaan we linksaf over de Scheidingslaan langs huizen met mooie voortuinen. Als vanzelf komen we weer bij de Kromme Rijn uit.

Langs de A27

We wandelen onder de snelweg door en vragen ons af hoe we aan de overkant moeten komen. Gelukkig ontdekken we al snel een trap omhoog. Het is een vreemde gewaarwording om zo dicht langs de snelweg te lopen.

Ondanks het lawaai genieten we van de sleedoorns die in volle bloei staan. Het stikt er van de bijen. Ik probeer ze te filmen terwijl Adriaan foto’s maakt. “Dat snap je toch niet, dat die bijen zo’n lawaaiige plek uitzoeken?” zeg ik.

Even verderop staat een grote zwaluwenwand, maar daar is nog niets te zien. Een voorbijganger vertelt dat hij er al heel lang geen zwaluwen meer heeft gezien.

Mijn conclusie: bijen hebben geen oren, maar zwaluwen wel.

Een prachtig stukje Jaagpad

We wandelen weer verder langs het Jaagpad en genieten van het mooie uitzicht, de mooie knotwilgen langs het pad en de ganzen in het water.

In de verte zien we een mooie brug over het water. Deze brug hoort bij Nieuw Amelisweerd en het duurt niet lang voordat we het landhuis ook ontdekken. Hier vanaf het water kun je nog mooiere foto’s maken van het landhuis en dat doen we natuurlijk. Ik maak alweer plannen om terug te gaan voor een rondje om het landhuis, omdat ik net iets las over een sneeuwklokjeslaantje

We vervolgen onze weg langs het Jaagpad en ontdekken steeds weer iets nieuws. Vorige keer werd er fanatiek gekanood op de Kromme Rijn, maar daarvoor is het nu eigenlijk nog te koud. Toch glijden er een paar kano’s voorbij.

Een man in een blootpak

Als we mensen tegenkomen met huidkleurige kleding, zeggen we altijd: “Hé, kijk, iemand in een blootpak.”

Aan de overkant van het water staat een man te dansen, en hij heeft wel een héél overtuigend blootpak aan. Het lijkt alsof hij daar echt in zijn blootje staat. Ik pak toch even mijn verrekijker erbij om het beter te bekijken.

“Zit je naar die blote kerel te kijken met de verrekijker?” vraagt Adriaan droog. Hij had de man namelijk zien zwemmen en uit het water zien komen, dus voor hem was het volkomen logisch dat hij bloot was.

Maar ik had dat niet gezien, en mijn hersens konden het even niet verwerken. Het is tenslotte geen afgelegen plek. Er wandelen genoeg mensen langs het Jaagpad.

Als we uitgelachen zijn wandelen we verder. Ook hier ontdekken we fruitbomen waarvan het deel dat onder plastic zit al in bloei staat. Daarna maken we nog één foto van Oud Amelisweerd voordat we weer teruglopen naar de parkeerplaats.

Voordat je het weet zijn de stinzenplanten weer uitgebloeid, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Informatie over de wandeling

🅿️ Parkeerplaats Oud Amelisweerd Koningslaan 9, 3981 AT Bunnik

❤️ Provincie: Utrecht

➡️ Afstand: 9,5 kilometer

💡 Link naar het GPX-bestand, of Komoot

➡️ Bewegwijzering: Geen! Wij wandelden via komoot. Deze route vonden we op de wandelzoekpagina. Als er een afsluiting is of de route verandert, vind je daar de actuele informatie. Je kunt er ook een beschrijving van de wandeling downloaden. Het lidmaatschap kost € 13,49 per jaar.

🐕 Op het bunkerpad is het verboden voor honden. Als je start bij de Parkeerplaats Rhijnauwen kun je dat deel van de wandeling overslaan.

Meer wandelingen in de buurt

Misschien vind je het leuk om een langere wandeling te doen. Dan zou je deze route er aan vast kunnen knopen: Rhijnauwen, Amelisweerd en het Jaagpad

Klik op onderstaande foto voor meer wandelingen in de buurt.

Informatie over de Veldkeuken en over de landgoederen vind je hier