Wandelen van Buitenplaats Hilverbeek naar Gooilust is een blog over een wandeling van 11 kilometer langs de prachtige ’s-Gravelandse Butenplaatsen. Dit keer begonnen en eindigen we bij Hilverbeek.

Treuzelen voor vertrek

Het wordt steeds moeilijker om routes te vinden, die niet zo ver rijden zijn en ook nog eens leuk in de winter. Maar de ’s-Gavelandse Buitenplaatsen zijn altijd een goed idee. In januari wandelden we al van Schaep en Burgh naar Hilverbeek en terug en nu doen we de rest van de buitenplaatsen route.

We zijn heel vroeg opgestaan en zijn naar ons idee veel te snel klaar om in de auto te stappen. We willen natuurlijk niet in het donker op de plaats van bestemming aankomen. Dus treuzelen we voordat we vertrekken waardoor we nog bijna te laat zijn voor de prachtige zonsopkomst.

Afscheid van de rode jas

Sinds december 2020 heb ik een rode jas, die ik elke winter aan heb tijdens bijna alle wandelingen. De jas is beroemd op Instagram, scrol maar eens door onze foto’s, maar hij is aan vervanging toe. Er zit een vlek op, die er niet meer uitgaat, aan de voorkant zit een klein scheurtje, omdat ik aan een bramenstruik ben blijven hangen en de vulling is niet meer zo goed verdeeld en daarom moest ik opzoek naar een nieuwe.

Een frustrerend zoektocht, want vind maar weer zo’n fijne jas. Na heel lang wikken en wegen heb ik dezelfde jas nogmaals besteld. Dit is de laatste wandeling in de oude, want de nieuwe is nog niet binnen. In de auto grap ik dat ik, zodra de nieuwe is bezorgd, de oude terugstuur met een verontwaardigd briefje erbij dat de jas al gedragen is.

Ook bedenk ik dat ik het weggooien van de jas had moeten filmen en er een dramatische story over had moeten maken op Instagram.

Wat een prachtig begin van de wandeling

We hebben spijt dat we getreuzeld hebben, want de lucht kleurt prachtig en we twijfelen of we wel op tijd op de plaats van bestemming zijn, want zo’n mooie lucht moeten we natuurlijk vastleggen.

Ik vraag me ook af, of we wel een mooie zonsopkomst kunnen fotograferen. De vorige keer stonden er allemaal bomen voor de opkomende zon. Als we het Noordereinde oprijden zien we dat landhuis Boekesteyn in de steigers staat. We zijn blij dat we dit keer gekozen hebben voor een andere route, die niet langs Boekesteyn gaat..

Al snel vinden we een parkeerplaats bij de kerk waar we onze hybride auto kunnen opladen. Adriaan doet zijn jas aan, pakt zijn fototoestel en rent er vandoor. Ik blijf bij de auto, want we willen natuurlijk geen boete voor illegaal parkeren op een laadplek en ik heb geen idee hoe dat moet met die stekker. Toch een keertje vragen, of hij het wil uitleggen. Dus ik doe rustig mijn schoenen en jas aan en maak alvast een foto van de kerk.

Gelukkig hoef ik niet heel lang te wachten voordat Adriaan terug is. Nu kan de wandeling pas echt beginnen.

Landelijke geluiden

We wandelen over een bruggetje en door een poortje en komen uit op landgoed Hilverbeek. De lucht is nog steeds mooi van kleur en er hangt mist boven het land. Adriaan heeft er al foto’s van, maar ik wil ook natuurlijk.

De route begint goed we wandelen over mooie paden met prachtige bomen en af en toe langs een open plek waar we uit kunnen kijken over weilanden. We horen verkeersgeluiden, maar ook een kraaiende haan, het zingen van een boomklever en de strenge stem van juffrouw Komoot, want Adriaan loopt de verkeerde kant op.

Jammer genoeg zien we geen reeën, maar wel een mooie witte reiger. Wat een prachtige ochtend en wat een mooi stukje Hilverbeek dat we nog niet kenden.

Wat fotograferen jullie?

We komen uit bij een bruggetje dat ik herken van de vorige keer dat we hier waren, maar ik zie ook een bamboebosje waar je tussendoor kunt lopen en dat was me de vorige keer niet opgevallen. We zijn weer lekker aan het treuzelen en helemaal in ons element.

Er wandelt een man langs, die wil weten wat wij fotograferen. Wij roepen dan altijd alles! De man vertelt trots dat hij twee weken geleden nog prachtige foto’s heeft gemaakt van paddenstoelen. Wij vinden het wat laat voor paddenstoelen, want wij maakten de mooiste foto’s van paddenstoelen alweer twee maanden geleden. Maar dat zeggen we natuurlijk niet tegen de man.

We komen uit bij de plek waar we vorige keer onze lunch hebben opgegeten en zien de twee bankjes aan de overkant staan waar we toen een fantastische foto hebben gemaakt.

Landhuis Hilverbeek

Verderop komen we langs water. Als je goed kijkt kun je landhuis Hilverbeek zien. Terwijl Adriaan een foto maakt van de weerspiegeling van het prachtige huis, valt zijn oog op een vogel, die op een bootje zit. Pas wanneer de vogel wegvliegt, beseft hij dat het een ijsvogel was. Ik ben net te laat en mis de kleurrijke flits volledig.

We wandelen alweer langs een bekende plek: De slangenmuur van Moestuin Hilverbeek. Ik wil erg graag een foto van een slangenmuur vanaf de bovenkant, maar deze muur is te hoog en daarom maakt Adriaan een ander plaatje.

Om de wandeling te vervolgen moeten we de Leeuwenlaan oversteken, maar eerst verlaten we de route en lopen een stukje langs de weg om het mooi landhuis vast te leggen.

Het wordt alsmaar kouder

Snel wandelen we weer terug naar de route en komen langs een weiland waar de mist weer zo mooi boven het land hangt. Natuurlijk kunnen we niet doorlopen zonder wat foto’s te maken.

Het is een koude ochtend en in plaats van dat het in de loop van de ochtend warmer wordt, wordt het alleen maar kouder. Zal wel door de mist komen. Misschien moeten we niet zoveel stilstaan en even doorlopen, maar de omgeving is te mooi.

We komen uit bij een prachtige bomenlaan en komen langs de landgoederen Schoonoord en Land en Bosch. We zien een prachtig landhuis, maar het valt niet mee om er een foto van te maken. Gelukkig lopen we er een rondje omheen en lukt het verderop wel.

Jagtlust

We wandelen over een blubberig paadje tussen gesnoeide rododendrons door. Ik neem me voor om ook maar weer een keer in de lente te gaan, want bloeiende rododendrons zijn toch mooier. Ook straks bij Gooilust komen we veel rododendrons tegen en daar is zelfs een rododendronvallei.

We komen uit bij de moestuin van Jagtlust. We twijfelen even welke kant we op moeten, want volgens juf komoot moeten we niet het pad volgen, maar afslaan over een grasveld. Gelukkig staat er een rood pijltje van Wandelnetwerk Noord-Holland, dan weet je zeker dat je goed gaat.

Hier wandelen we weer tussen de rododendrons door, waarvan er zelfs nog enkele bloemen bloeien. Daarna komen we uit bij een hele bijzondere boom: Een moerascipres De stam van de boom is omgeven door ademwortels ook wel cipresknieën genoemd. Het zijn inderdaad net knieën.

Daarna komen we langs het volgende landhuis: Jagtlust. Ook weer zo’n prachtig huis waar ik best even binnen wil kijken. Een paar stappen verder wandelen we langs “de Grot.” Wat niet echt een grot is, maar wel hartstikke leuk. Ondertussen blijft het mooi mistig en blijven we foto’s maken van deze mooie plek. Ook het water waar we omheen wandelen spiegelt mooi en de lucht is prachtig.

Graafmachines op zaterdag

Als we de route vervolgen komen we aan de overkant van het water uit en vanaf daar kunnen we nog mooiere foto’s maken van Jagtlust en dat doen we dan maar.

Langs dit paadje en in de bomen zien en horen we heel veel kleine vogeltjes. Er zijn ook staartmeesjes bij, die we proberen vast te leggen. Natuurlijk lukt het Adriaan om een mooie foto te maken, maar ik moet nog even door oefenen. Wat zijn die vogeltjes snel en wat zijn ze toch schattig.

Boven het geluid van de vogeltjes uit horen we het geluid van graafmachines. De Corverslaan wordt opgeknapt en er wordt zelfs op zaterdag gewerkt. Wij hebben het liever niet, maar naar ons wordt niet geluisterd. Van een afstand is het net of de graafmachines met elkaar een dansje doen. Een soort schoonzwemmen op het droge, maar dan met graafmachines.

De Corverslaan

We vervolgen de route en komen uit op de Corverslaan, maar gelukkig wandelen we de andere kant op en horen we de machines na een tijdje niet meer.

Ook dit is weer een hele mooie laan, die schreeuwt om een foto. Dus dat doen we dan maar. Adriaan ziet in de verte vrouwen met paarden en loopt er op af. Ik neem plaats op een bankje en staar naar een reiger en wacht geduldig totdat Adriaan weer terug is.

Even later staan ze opeens achter me: Adriaan, de vrouwen en de paarden, of ik ook een kaartje bij me heb. Ik haal ons visitekaartje uit een plastic zakje. Dat nogal ritselt. Eén van de paarden denkt dat hij wat lekkers krijgt. Hij probeert het zachtjes uit mijn handen te pakken. Ik ben altijd een beetje bang voor paarden, maar dit was zo lief en zo zachtaardig, dat ik helemaal geen angst voelde.

We eten even wat op het bankje en vervolgen onze weg richting Gooilust.

Is dit jullie standaard uitrusting?

Inmiddels is het wat drukker geworden en komen we wat meer mensen tegen. Zoals altijd zijn er een paar, die ons aanspreken: “Hebben jullie dieren gefotografeerd?” Waarop wij aangeven dat we alleen nog maar een paar vogels gefotografeerd hebben en jammer genoeg geen reeën hebben gezien. “Ook geen zwijnen?” vraagt de vrouw. “Nou nee mevrouw, want die zitten hier niet.”

Even later komen we een man tegen, die grapt: “Zal ik een foto van jullie maken?” Verderop vraagt een vrouw, of er iets bijzonders te zien is en er achteraan: “Of is dit jullie standaard wandeluitrusting?” We moeten er wel om lachen. Het ziet er natuurlijk ook erg gek uit zoals wij erbij lopen.

Buitenplaats Gooilust

Op Gooilust hebben we al eens een leuk ommetje gewandeld, maar nu komen we van een andere kant en ziet alles er anders uit. We komen uit bij een ronde vijver en daarachter is een laan en aan het einde van de laan zien we het landhuis. Het is even lastig om een foto te maken, want er is een hardloper die rondjes om de vijver rent.

Ik zeg tegen Adriaan: “Ik heb het gevoel dat we niet aan ‘t wandelen zijn, maar aan het fotograferen.” “Ja” zegt hij “Ik heb het gevoel, dat we voor geen meter opschieten.” Het is hier gewoon veel te mooi en tel daar het mistige sfeertje en de mooie lucht bij op en westphilwandelt is zielsgelukkig.

We komen uit bij het mooie landhuis, dat omringd wordt door een prachtige bomentuin. Als je wat meer achtergrond informatie zoekt over het huis en de bewoners dan raad ik je aan om de tekst van het Ommetje van de maand van augustus 2022 te lezen. Het linkje staat onderaan het blog.

We wandelen langs hele hoge bomen richting de rododendronvallei en komen uit bij een grasveld waar de zon, zonneharpen maakt. Daarna komen we langs een folly. Dit keer gluur ik naar binnen, maar het raampje is te vies en helemaal beslagen. Heb ik weer de bloempotten niet gezien, die in het huisje staan.

We verlaten het landgoed langs leuk paadjes, die we nog herkennen van ons ommetje.

De terugweg

We passeren de Corverslaan, maar slaan gelukkig een ander paadje in. Dit pad is wat minder fotogeniek dus kunnen we eindelijk een beetje doorlopen. Toch moeten we aan het einde van het pad weer de Corverslaan volgen en komen we dit keer wel langs de graafmachines. Aan het einde van de laan steken we de ’s-Gravelandseweg over en komen uit in een woonwijk. Gelukkig is het maar een kort stukje, want voordat we het weten wandelen we het Spanderswoud in. We zien hoog in een boom een grote bonte Specht en zijn de woonwijk en de graafmachines alweer vergeten.

Na een stukje lopen komen we uit bij een voor ons bekende brug. Ook weer zo’n plek waar we al heel veel foto’s van hebben, maar dit keer zit er een roodborstje, die onze aandacht vraagt. Ik maak 20 mislukte foto’s en Adriaan een paar mooie. Vervolgens wandelen we een prachtig rondje langs het water.

We zien een veld met uitgebloeide zonnebloemen. Dat gaan we onthouden voor als het weer zomer is.

Weer terug op Hilverbeek

Na een poosje komen we uit bij boerderij Stofbergen. Hier hebben we een déjà vu, want alles is nog zo als de vorige keer. Toch gaat de wandeling net even anders.

We komen nog langs een mooie eenzame boom en in de verte zien we een landhuis. We denken dat het Jagtlust is, maar weten het niet zeker.

Bijna aan ‘t einde van de wandeling komen we langs de mooie bankjes, waar we de vorige keer een prachtige foto hebben gemaakt. Dit keer hebben we echter geen mist meer, maar heel veel tegenlicht dus we slaan het over.

De laatste kilometer maken we nauwelijks nog foto’s. Het kaartje is vol en onze energie is op. Moe maar voldaan rijden we in een opgeladen auto naar huis.

Deze fantastische wandeling is ook weer voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

Parkeren: Hervormde kerk ’s-Graveland, Noordereinde 14, 1243 JG, ‘s-Graveland

Provincie: Noord-Holland

Bewegwijzering: Wij wandelden via komoot er zijn wel veel bewegwijzerde routes.

Afstand: 11 kilometer

Link naar het GPX-bestand, of Komoot

Het eerste stukje is losloopgebied voor honden, voor de rest moeten ze aan de lijn. Het staat duidelijk aangegeven waar ze los en vast mogen.

Nog niet uitgewandeld? Je zou deze route kunnen uitbreiden met deze fantastische route.

Bewegwijzerde routes

Ons ommetje van 6,23 kilometer langs Gooilust en door het Corverbos.

Meer wandelingen in ’t Gooi

Klik op de foto voor meer wandelingen in ’t Gooi.