Het gebied tussen Kasteel Doornenburg en Fort Pannerden is bijzonder mooi. We struinden door de uiterwaarden en het begrazingsgebied, verwonderden ons over het majestueuze kasteel en het indrukwekkende fort. We zagen grote grazers en heel veel vogels. Een route van 9 kilometer waar we echt van hebben genoten.

Struinpaadjes door een begrazingsgebied

Op een zonnige dag rijden we richting Doornenburg. Het kasteel en het fort staan al een tijdje op de wandellijst, maar omdat de route door uiterwaarden gaat hebben we gewacht op een droge periode. De wandeling start op de parkeerplaats bij Fort Pannerden. Vanaf het parkeerterrein is het nog 20 minuten lopen naar het fort, maar wij gaan eerst richting het kasteel.

We wandelen het hek door en staan meteen weer stil, omdat we een fazant horen. Maar als ik door mijn verrekijker kijk, zie ik een roodborsttapuit. Na het verrekijken gaan we echt op weg. In dit gebied hoef je niet op de paden te blijven: je mag lekker struinen. Overal staat de vogelkers al in bloei, wat een prachtig gezicht is en natuurlijk maken wij daar foto’s van.

Met een rode jas langs de grote grazers

We horen het lachen van een specht en verder veel gefluit en gekwetter van andere vogels. Verderop ligt een grote grazer zijn maaltijd te herkauwen. We maken een foto van een afstand en laten hem of haar verder met rust.

Adriaan zegt: “Heb je alweer een rode jas aan, terwijl we langs stieren wandelen.” Ja dat is een beetje dom van mij, maar ik heb ergens gelezen dat ze kleurenblind zijn en ik hoop maar dat dat waar is. Als we verder wandelen komt er een heel groot rund aanlopen en hij lijkt op ons af te komen. Dichtbij is een hekje waardoor je het gebied kunt verlaten. Voor de zekerheid wandelen we door het hekje en wachten totdat de stier voorbij is. Hij kijkt niet op, of om en vervolgt gewoon zijn pad. Vanaf een veilige afstand maak ik een filmpje en Adriaan foto’s.

Een onnodige omweg

Dat struinen is wel leuk, maar als je een route volgt weet je niet precies waar je moet lopen. Adriaan zegt: “We moeten hier een beetje rechts aanhouden.” Maar ik ben eigenwijs en wil richting het ooievaarsnest wandelen. Er zit één ooievaar op te broeden en verderop staat de andere eten te zoeken in een veldje. Ik wil in de buurt zijn als de ooievaar aan komt vliegen, maar dat gebeurt natuurlijk niet. Vervolgens vinden we het pad waar langs we de weg moeten vervolgen, maar het hekje om het gebied te verlaten zijn we al lang voorbij. Dus wandelen we een stukje terug.

Adriaan vindt dat ik voortaan gewoon naar hem moet luisteren, maar door het omweggetje zagen we wel een mooie kneu bovenop een struik zitten.

Als we het hekje gevonden hebben vervolgen we onze route over een smal paadje. De ooievaar is nog steeds zoekende en ver weg. Dan maar een foto van een spreeuw. Heel gewoon, maar toch ook hartstikke mooi.

Door Doornenburg

Voordat we het dorp inlopen nemen we nog even plaats op een bankje om een banaan te eten en iets te drinken. Voor ons zitten koolmezen in het struikgewas en Adriaan kan het niet laten om foto’s te maken als er eentje op een paaltje gaat zitten.

We hadden een route uitgezocht waarbij je twee keer langs dezelfde weg door het dorp komt. Adriaan heeft het aangepast, maar in principe is er niet veel te zien in Doornenburg. Op het moment staat de kerk waar de oorspronkelijke route langs gaat ook nog in de steigers.

We komen langs veel huizen met tuinen vol kiezelstenen en maken daar grapjes over: “Deze mensen zijn steenrijk” en “Het is hier kei gezellig.” Verderop komen we langs huizen met prachtige voortuinen en vooral de seringen, die in volle bloei staan trekken mijn aandacht. Wat een schitterend struiken zijn het toch en wat ruiken ze lekker.

Een rondje om Kasteel Doornenburg

Al snel komen we uit bij Kasteel Doornenburg. Het is een enorm en indrukwekkend bouwwerk, zo groot dat het bijna niet op de foto past.

Kasteel Doornenburg is een van de grootste en best bewaarde middeleeuwse kastelen van Nederland. Het bestaat uit een imposante hoofdburcht met een grote voorburcht, verbonden door een houten brug. Op de plaats van het kasteel bevond zich in de 9e eeuw al een versterkt huis, bekend onder de naam Villa Dorenburc. Hieruit is in de 13e eeuw een bescheiden kasteel ontstaan.

Doornenburg werd in 1945 zwaar beschadigd, maar is tussen 1947 en 1968 volledig herbouwd. Het kasteel is bovendien bekend van de opnames van de televisieserie Floris.

Tegenwoordig is er een museum gevestigd en met de Museumkaart kun je het kasteel gratis bezoeken. Wij slaan het vandaag even over, ook omdat het nog te vroeg is: het museum opent pas om 11.00 uur.

We wandelen om het kasteel heen en ontdekken in de weide naast het kasteel lakenvelder koeien met drie schattige kalfjes. Van juf Komoot moeten we linksaf, maar wij lopen toch even naar rechts. We wandelen onder de kasteelpoort door en maken onze befaamde poortjesfoto. Deze hadden we nog niet.

Vanaf deze kant is het kasteel mooier te fotograferen. We maken een rondje over het binnenplein en zetten alles op de foto. Bij Herberg De Doornenburg kun je binnen de kasteelmuren lunchen of iets drinken en je kunt er zelfs blijven slapen. Boven de voormalige boerderij en herberg bevindt zich een B&B met zes kamers.

Daarna nemen we nog even plaats op een bankje bij de parkeerplaats. We ontdekken drie schattige geitjes, die op het smalle strookje langs het kasteel scharrelen. Ze lijken een zonnig plekje te zoeken. Het was zeker koud in de schaduw van het kasteel.

Adriaan laat de drone nog even vliegen. Vanuit de lucht ontdekt hij een koolzaadveld, maar daar komen we jammer genoeg niet langs. We zijn precies op tijd, want zodra de drone geland is, verschijnt er een grote groep mensen die het kasteel gaat bezoeken. Alles staat er dus nog mooi op, zonder mensen ervoor.

Een ommetje om het weiland

We wandelen terug naar de route en vervolgen ons rondje om het weiland. Zo kun je het kasteel mooi van een afstand bekijken. Het licht is hard en het is moeilijk om een foto te maken, maar het is wel een heel mooi gezicht.

Het weiland staat vol boterbloemen. Het lijkt me geweldig om hier een haas tegen te komen met een boterbloem in zijn bek, maar dan wel een beetje dichtbij en hij moet ook nog blijven zitten. Dat soort foto’s lukt alleen als je in een hut zit, of als je heel stil ergens in het gras gaat liggen. Eigenlijk moeten we met een soort mobiele hut om ons heen wandelen. Zodat we de wilde dieren makkelijker kunnen vastleggen. We hebben er beeld bij en liggen in een deuk. Ik zie ons al gaan.

Pas als we een meer schaduwrijk pad hebben bereikt lukt het om een foto te maken zonder te veel tegenlicht. Het pad is omzoomd door fluitenkruid. Lente is mijn favoriete seizoen onder andere vanwege de mooie veldbloemen, die elk jaar terugkomen.

Als we het pad verlaten moeten we weer door het dorp met de steenrijke mensen om via de Waaldijk naar de Klompenwaard te wandelen. Onderweg komen we langs een paard met een masker op. Dat is natuurlijk om hem te beschermen tegen de vliegen, maar ik zeg: “Je raadt nooit wat voor dier ik ben.”

De Klompenwaard

We wandelen over de Waaldijk de Klompenwaard in. We zien er gelijk een kudde konikpaarden staan en herkennen de plek van een eerdere wandeling. In 2022 wandelden we aan de overkant op weg naar De Millinger Theetuin. Toen keken we verlangend naar de overkant waar we mensen zagen struinen langs de rivier en waar we konikpaarden zagen staan.

We hebben er nooit een blog over geschreven, omdat we grotendeels over asfalt liepen en we allemaal mooie dingen zagen waar we niet mochten komen en bij De Millinger Theetuin was het hartstikke druk.

Je kunt vanaf mei tot en met september naar de overkant varen. Voor de veertijden kun je op het linkje onderaan het blog klikken. Het is dan wel heen en terug 1 uur extra wandelen naar de Theetuin.

Wij komen weer voor geen meter vooruit. Als we klaar zijn met het filmen en fotograferen van de paarden zien we weer een leuk vogeltje en een leuk paadje. Ook varen er veel boten op de Waal, die allemaal moeten worden vastgelegd.

Een prachtige lunchplek

Als we eindelijk verder gaan, wandelen we eerst een stukje langs de nevengeul waar we veel vogels zien. Er schijnen ook bevers te zitten, maar die zien wij natuurlijk niet. Wel vier lawaaierige bergeenden.

Nooit geweten dat zij net zo’n geluid kunnen maken als parende, of boze futen. Weer wat geleerd. Verder zien we een pleviertje langs de waterkant, die natuurlijk wegvliegt als wij dichterbij komen.

We struinen verder en zijn ondertussen opzoek naar iets dat dienst kan doen als een bankje, want we willen lunchen. Langs de Waal vinden we een boom waar we op de wortels kunnen zitten en uitkijken over de rivier. Met het witte strand en de lommerrijke bladeren lijkt het net of we op Jamaica zijn beland.

Fort Pannerden

Als de lunch op is wandelen we verder. Het is nu niet ver meer naar het fort. Officieel moet we naar rechts om het fort heen wandelen, maar wij ontdekken een trappetje naar beneden. Je kunt zo langs het fort lopen over de buitenomloop en dat is hartstikke leuk.

Fort Pannerden werd gebouwd tussen 1869 en 1871 als sperfort om te voorkomen dat vijanden via de rivier richting de Nieuwe Hollandse Waterlinie konden oprukken . Door die strategische ligging kreeg het later de bijnaam ‘de kraan van de Waterlinie’, omdat het fort toezicht hield op de watertoevoer die nodig was om het land onder water te zetten bij dreiging.

Het enorme complex was een staaltje militaire bouwkunst, maar door nieuwe wapentechniek al snel verouderd. Daarom werd het eind 19e eeuw versterkt met pantserbatterijen van beton en staal . Na jaren van leegstand, krakers en restauratie werd Fort Pannerden in 2016 opnieuw opengesteld voor publiek .

Tegenwoordig is het een museum vol verhalen: van soldaten die hier tijdens de Eerste Wereldoorlog de wacht hielden tot de ingenieuze waterlinie die Nederland moest beschermen.

Ook hier gaan we niet naar binnen, want we hebben weer te veel getreuzeld en anders komen we nooit meer thuis. Het fort is gratis te bezoeken met een museumkaart. Als we een keer in de buurt zijn gaan we terug.

Als je niet wil, of kan lopen kun je vanaf de parkeerplaats gratis met een Tuktuk, of golfkarretje naar het fort.

Alweer struinen

Na een tijdje wandelen we verder. Dit keer struinen we langs het Pannerdensch Kanaal. Op de dijk zien we de tuktuks af- en aanrijden. In principe moeten wij ook na een tijdje het gebied door een hekje verlaten en over de dijk wandelen, maar wij besluiten nog even het kanaal te volgen. Gelukkig vinden we verderop ook een hekje en kunnen we bij de Sterrenschans de uiterwaarden verlaten, want van omlopen houden we niet.

Vanaf daar wandelen we een klein stukje over de dijk en weer door een struingebied. Voordat we het weten zijn we terug bij het parkeerterrein. Waar een tuktuk staat te wachten op de volgende lading bezoekers.

Jammer dat we niet elke dag kunnen wandelen, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

🅿️ Parkeerplaats Fort Pannerden: Pannerdenseweg 4, 6686 BB Doornenburg

❤️ Provincie: Gelderland

➡️ Afstand: 9 kilometer

💡 Link naar het GPX-bestand, of Komoot

➡️ Bewegwijzering: Geen! Wij wandelden via komoot. Wij hebben de route enigszins aangepast, maar de inspiratie komt van deze route op de wandelzoekpagina. Als er een afsluiting is of de route verandert, vind je daar de actuele informatie. Je kunt er ook een beschrijving van de wandeling downloaden. Het lidmaatschap kost € 13,49 per jaar.

🐕 Honden zijn aangelijnd toegestaan

Nog meer linkjes

Alle info over Fort Pannerden en Kasteel Doornenburg

Informatie over de Veerdienst Millingerwaard – Doornenburg. De Millinger theetuin is volgens googlemaps een half uur lopen vanaf de pont.

Meer wandelingen in de buurt

Doornenburg is ongeveer een half uurtje vanaf Arnhem. Als je op onderstaande foto klikt vind je wandelingen, die starten in Arnhem.

Ook deze route is een half uur rijden vanaf Doornenburg

Niet in de buurt, maar wel een soortgelijke route liepen we afgelopen winter bij Slot Loevenstein. Klik op onderstaande foto voor meer informatie.