Twisk en Opperdoes zijn hele mooie dorpen waar je je ogen uitkijkt. Je komt langs vele sloten waar je in het voorjaar eenden pulletjes en futen in pyjamapakjes aantreft. Ook wandel je langs een waterberging waar kluten en andere weidevogels broeden. Echt een mooie voorjaarswandeling van bijna 9 kilometer.

Een ommetje van de maand van vroeger

Op 5 mei waren we vrij en dit keer hadden we geen zin om ver te rijden. Afgelopen weken kwamen we steeds op de terugweg in een file terecht. Bovendien waren de weersvoorspellingen in onze eigen provincie het best en daarom kozen we voor de Oostermareroute van Wandelnetwerk Noord-Holland.

Deze route wandelden we eerder voor het ommetje van de maand van juni 2022. Geen wandeling door een bos over onverharde paden, of langs kastelen, maar een route door twee prachtige dorpjes en een mooi vogelrijk natuurgebied: Waterberging Twisk en Oostermare.

Een afgesloten brug

We parkeren op een klein parkeerterreintje achter een school, omdat daar een oplaadpunt is voor onze hybride auto en gaan al snel op pad. We wandelen gelijk de Kluiten in. Een straatje met aan de ene kant huizen langs het water, die met bruggetjes zijn verbonden met de straat. Opperdoes wordt daarom ook wel Klein-Giethoorn genoemd.

We zijn gelijk zoet met fotograferen en filmen. Ik maak grapjes dat we vast viraal gaan met onze reel en dat er dan allemaal toeristen in Opperdoes rondlopen. Net als al de toeristen, die in Zaandam het fietspad blokkeren ter hoogte van Hotel Inntel, maar dat is niet onze schuld.

We zien een bord met omleiding, maar denken dat dat niet voor wandelaars geldt. Ik heb gisteren nog gekeken op de website van Wandelnetwerk Noord-Holland en daar waren geen afsluitingen te vinden. Maar toch stuiten we aan het eind van het pad op een dicht hek. Er zijn werkzaamheden aan de brug en we kunnen er niet door. Het goede nieuws is dat de brug weer open is vanaf 14 mei en dat wij twee keer door het leuke straatje mogen wandelen.

Op weg naar Twisk

We moeten daarom wel omlopen, maar gelukkig niet heel ver. We wandelen daardoor iets langer langs de Nieuweweg. Op de hoek staat een viskraam waar twee mannen om 9 uur ’s ochtends al vis staan te bakken. Ik moet er niet aan denken om nu al vis te eten, maar het zijn vast voorbereidingen voor de lunch. Als we ter hoogte van de Julianastraat lopen zijn we weer terug op de route. We wandelen over een bruggetje en zien aan onze rechterhand Galerie de Pieper met een grappig huisje in de tuin. Een leuke plek waar je kunst en curiosa kunt kopen en het is ook nog een theetuin. Ze zijn nog dicht, maar eind mei gaan ze weer open.

Voordat we rechts afslaan naar het Westeinde nemen we eerst een kijkje bij de Twiskerdijksloot, want we zien lammetjes naast de boerderij in de wei.

De pulletjes fluisteraar

Als we richting de sloot lopen om de lammetjes van dichtbij te bekijken zien we een moeder eend met pulletjes zwemmen. Adriaan loopt nog verder richting de sloot en zegt: “Misschien komen de eendjes wel naar me toe.” Ik moet daar om lachen, want dat doen eenden nooit, die zwemmen altijd bij je vandaan. Deze keer hebben we geluk en komen ze onze kant op. Ze denken zeker dat we brood hebben, maar volgens Adriaan komt het dat hij ze gelokt heeft. Hij is nu ook al eenden fluisteraar naast koeien- en paarden fluisteraar.

Het stationnetje van Twisk

We wandelen verder langs het Westeinde en volgen zoveel mogelijk de sloot. Ik heb al een paar keer futen met jongen gezien dit jaar, maar Adriaan nog niet. Als we nog maar een paar stappen gelopen hebben zien we een fuut met jongen op haar rug en even later komt vader fuut een visje brengen. Het kan ook andersom zijn, want bij futen zie ik geen verschil tussen de mannetjes en vrouwtjes.

Wat is lente toch een mooi seizoen. Ieder jaar weer leuk om al die jonge beestjes tegen te komen en te fotograferen.

Als we verder wandelen komen we langs een prachtige boerderij met schapen met hoorns in de tuin. We schieten echt weer niks op, want ook de schapen en de boerderij moeten op de foto.

Verderop komen we uit bij het stationnetje van Twisk. Hier kom je langs als je met de stoomtram van Hoorn naar Medemblik gaat. Dat is echt een aanrader om een keer te doen en met een Museumkaart gratis.

De vorig keer toen we het ommetje van de maand deden hebben we alleen uit de verte een foto gemaakt, maar nu wandelen we ook even richting het stationnetje. We zijn net begonnen en dan zijn omweggetjes nog niet zo erg. Het is erg leuk om even een kijkje te nemen.

Alweer werkzaamheden

We wandelen Twisk binnen en ook hier zijn werkzaamheden, maar gelukkig kunnen we erlangs en kunnen we gewoon foto’s maken van de mooie huizen. Er is maar een klein stukje afgezet. Het is vandaag ook nog ophaaldag van het vuilnis, want overal staan afval containers lelijk te zijn langs de weg. Ik vind dat iedereen vrij moet zijn op Bevrijdingsdag, dus ook de vuilnismannen, maar naar mij wordt niet geluisterd.

Wat is Twisk toch mooi

Twisk is een karakteristiek lintdorp in West‑Friesland, bekend om zijn vele rijksmonumentale stolpboerderijen en 17e‑ en 18e‑eeuwse huizen langs de Dorpsweg. Het dorp ligt in de gemeente Medemblik en telt ongeveer 250 inwoners. Twisk heeft een beschermd dorpsgezicht vanwege de goed bewaarde historische bebouwing en het open polderlandschap eromheen.

We komen weer langzaam vooruit, want er valt heel veel te fotograferen en te filmen. Al die prachtige huizen met schitterende deuren en mooie ornamenten aan de gevels. We wijzen en kijken en krijgen bijna pijn in onze nek van het omhoog kijken.

Wandelen door de natuur is geweldig, maar dit is ook zo leuk. Met Koningsdag wandelden we ook al een oud ommetje en ik merkte aan mezelf dat ik de Noord-Hollandse ommetjes een beetje mis. Daarom genieten we nu vol op van onze eigen provincie.

Ik zeg tegen Adriaan: “Als we straks langs de theetuin lopen, dan nemen we thee en wat lekkers en kunnen we even naar het toilet.” We komen eerst langs het Rustpunt “Toko Twisk”, maar dat is niet de theetuin, die ik bedoel. We wandelen door en zoeken ondertussen naar de plek waar we vorige keer gestart zijn, want daar dichtbij was een theetuin. Natuurlijk vinden we de plek niet, want de theeschenkerij is permanent gesloten. Ik heb spijt dat we niet gestopt zijn bij Toko Twisk, want nu moeten we verder wandelen met een volle blaas.

Kun je ook te veel foto’s maken van mooie huisjes?

Dat heb je als je jaren later weer terug komt op een plek. Ook het huis dat Adriaan in 2022 zo prachtig heeft gefotografeerd is niet meer zo mooi als toen. Het staat in de steigers. Het zal er over een tijdje wel weer schitterend uitzien, maar nu is het huis niet zo fotogeniek.

Iedere keer zeggen we tegen elkaar: “Nu hebben we genoeg foto’s van huizen”, maar dan zien we weer iets dat beslist op de foto moet.

Ook de natuur en de tuinen in Twisk zijn prachtig. We zien zowel een groene- als een grote bonte specht, en een Vlaamse gaai poseert op een hek. In de sloot zwemmen futen met jongen, die heel schattig zijn behalve als ze een net iets te grote vis willen wegwerken.

Langs de straat zien we een kleine boomgaard waar nog een paar appelbomen in bloei staan. Terwijl we verder wandelen, denk ik: eigenlijk zou de stoomtram hier een uurtje moeten stoppen. Dan heeft iedereen de tijd om dit mooie dorp echt te bekijken.

Het Hornderpad is alles behalve saai

We slaan rechtsaf de Hornderweg in. Ook hier staan mooie huizen, maar die laten we even links liggen. Soms moet je gewoon doorlopen. We komen uit bij het Hornderpad, een lang fietspad dat er op het eerste gezicht wat saai uitziet, maar dat zeker niet is. Overal bloeit koolzaad en tussen het gras staan heel veel boterbloemen.

Langs het fietspad komen we eerst een gedenkteken van “Sporen van de Luchtoorlog” tegen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hier de Beaufighter NE465 neergestort. Op het bordje staat dat de piloot is omgekomen en dat de navigator wist te ontsnappen.

Ik was eigenwijs bij de auto, want ik vond het warm en daarom heb ik mijn jas niet aangedaan en nu waai ik hier uit mijn verschoning. Ik heb alleen een sweatshirt aan zonder hemd. Het is echt te fris! Gelukkig houdt mijn rugzakje me een beetje warm.

In de sloot langs het pad zien we weer eenden pulletjes en ook meerkoeten met hun lelijke aandoenlijke jonkies. Er vliegt een grutto over, die luid zijn eigen naam noemt en ondanks dat ik het koud heb, ben ik blij. Ik hoef niet te werken op dinsdag en mag doen wat ik het liefst doe.

Aan het eind gaat het fietspad over in een schelpenpad. Daar staan een paar bankjes, dus we eten een tussendoortje. Aan de overkant staan schapen met lammetjes, die steeds harder gaan blaten. Adriaan blaat terug en zij geven dan weer antwoord.

Na een tijdje wandelen we toch maar verder, maar als het aan Adriaan lag stond hij daar nu nog tegen de lammetjes te blaten.

Waterberging Twisk en Oostermare

We slaan rechtsaf en wandelen een stukje langs de weg. Kunnen we eindelijk doorlopen, want dit deel van de route is echt niet mooi. Maar al snel komen we bij de waterberging uit. We zien kluten, een jagende kiekendief, nog meer eendjes, bergeenden, tureluurtjes en grutto’s. Neem echt je verrekijker mee, want er is van alles te zien en wellicht lopen er al kleine kluutjes rond. Wij zagen er al een paar afgelopen weekend (8 mei) op Texel.

Ook hier gaan we weer langzaam en de wind waait steeds harder. Mijn kleren flapperen om mij heen. Als we onze lunch opeten op een bankje probeer ik warm te worden door onze zitflapjes als deken te gebruiken. Adriaan biedt zijn jas aan, maar dat kan ik niet aannemen, want dan heeft hij het ook koud.

Er staat een reiger te vissen, die wegvliegt als wij langslopen. Alle eenden en pulletjes zijn in rep en roer, maar gelukkig heeft de reiger niets gevangen. “Het is een goed eenden jaar zeggen we tegen elkaar.” Nog nooit zoveel pulletjes gezien op één dag.

In een andere sloot horen we kikkers kwaken en na een tijdje zien we ze ook. Ze blazen hun wangen op om vrouwtjes te lokken. Wat is er veel te zien in de lente langs dit pad. Had ik al gezegd dat het veel leuker is om buiten te zijn, dan te werken?

We zien zelfs nog een paar tulpen staan en bovenop een gekopte tulp zit een gele kwikstaart.

Een kijkje bij de zwaluwenwand

We wandelen verder en besluiten een kijkje te nemen bij de zwaluwenwand. Daarvoor moet je even van de route afwijken. We wandelen door het hek en door het hoge gras. Boven ons wordt een kiekendief weggejaagd door een scholekster. Natuurlijk laat de roofvogel zich niet wegjagen en Adriaan maar foto’s maken.

Als we bij het kijkscherm komen zien we wel een paar zwaluwen, maar niet zoveel als de vorige keer. Toen waren we op de 15^e dus misschien zijn we toch een paar dagen te vroeg.

We wandelen weer terug langs het hek en komen langs een veld met pioenrozen. Ik vraag me af of ze deze velden ook laten bloeien, of dat de rozen voor de bloei geplukt worden voor de verkoop. Dankzij een lezer, die in de buurt woont weet ik dat de pioenrozen geplukt worden voordat ze gaan bloeien. Dat is jammer, want het zou een prachtig gezicht zijn een veld vol bloeiende pioenrozen.

Daar is de stoomtram

We horen een fluitje en ik zeg: “Daar komt de stoomtram.” Adriaan zegt: Misschien zijn er ergens mensen aan het voetballen en is het de scheidsrechter.” Ik moet lachen er is nergens een voetbalveld te bekennen en het is Bevrijdingsdag en dinsdag. Bovendien zie ik de rook van de stoomtram al in de verte. We zijn net een beetje te ver om een echte mooie foto te maken, maar Adriaan doet het toch.

Langzaam maar gestaag wandelen we terug naar het parkeerterrein. Natuurlijk nemen we ook een kijkje bij het stationnetje van Opperdoes. De vorige keer was de stationshal open en mochten we binnen foto’s maken. Er is nu geen mens meer te bekennen en de deur zit op slot. Het was zeker de laatste trein, die we net zagen rijden.

We slaan rechtsaf het Noorderpad op en ik kijk meteen uit naar dat leuke steegje van de vorige keer. Adriaan wil eerst doorlopen, maar wandelt toch maar terug als hij ziet wat ik bedoel. Daarna zijn we snel weer bij de auto. Het was een geweldige dag.

Jammer dat we niet elke dinsdag vrij zijn, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Meer over ons en informatie over de wandeling

Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?

🅿️ Officieel start de route: Almersdorperweg 1, 1674 NV Opperdoes.

Wij parkeerden op de kruising Hazepad/zuiderpad in Opperdoes. Je kunt de route ook starten in Twisk: Dorpsweg 92, 1676 GG Twisk.

❤️ Provincie: Noord-Holland

➡️ Afstand: 9,14 kilometer

💡 Link naar het GPX-bestand (deze is zonder omweg) en Komoot (De komoot is met omweg). Bij de Kluiten in Opperdoes kun je nu weer over de brug de Julianastraat in.

➡️ Bewegwijzering: Wandelkeuzepunten en groene pijlen: Wij kwamen langs de volgende wandelkeuzepunten: 62, 64, 65 en 66 en liepen een heen en weertje naar de Zwaluwenwand. Vlak voordat je op de Noorderweg afslaat de Galgenweg in is er een hek aan je linkerhand. Loop in een zo recht mogelijke lijn naar het volgende hek, daarachter bevindt zich het kijkscherm. Vervolg daarna de route richting wandelkeuzepunt 61 en weer terug naar 62. Officieel begint de route bij 61 (Opperdoes), of bij 65 (Twisk).

ℹ️ Link naar de route op de site van Wandelnetwerk Noord-Holland

We deelden een leuke reel van deze wandeling op Instagram.

Wij liepen deze route ook eerder voor het ommetje van de maand in juni 2022

Wil je ook een keer mee met de museumstoomtram van Hoorn naar Medemblik? Hier vind je alle informatie.

Meer routes in de buurt

Klik op onderstaande foto voor meer routes in West-Friesland.