Robbengat route (zwart)
We wandelden vanuit De Cocksdorp langs de vuurtoren van Texel, door het Krimbos, Eierlandse Duinen en over het strand langs het Waddenveer De Vriendschap. We genoten van het prachtige uitzicht op de Noordzee en het Robbengat. Daarnaast bezochten we ook nog een paar fotogenieke hoogtepunten van Texel.
Een lang weekend op Texel
Van 8 t/m 11 mei waren we op Texel om het nieuwe wandelnetwerk van Wandelnetwerk Noord-Holland te ontdekken. Over de eerste dagen schreef ik al een verslag van onze prachtige wandeling door De Slufter en De Muy, het Tinyhouse waar we verbleven en tips voor nog meer wandelroutes. Als je het nog niet gelezen hebt kun je op het linkje onderaan dit blog klikken.
Vogels spotten bij Wagejot
Na het inchecken op camping Kogerstrand rijden we richting Oosterend om vogels te spotten bij Wagejot een natuurreservaat waar je van redelijk dichtbij vogels kunt observeren. Er is een parkeerterrein, maar dan moet je heel ver lopen voordat je bij de vogels bent. Je kunt de auto gewoon langs de kant van de weg parkeren en vanuit daar kun je de vogels goed zien.
Eerst komen we langs Molen het Noorden waar we ook even stoppen om een rondje om de molen heen te wandelen. In het water bij de molen ontdekken we een groepje eidereenden, die hele leuke geluidjes maken. Na ons rondje om de molen rijden we nog even door om ietsje verderop vogels te spotten. We zien een kluut met meerdere pootjes er schuilen twee klutenkuikens onder moeders veren.
Wat een geweldige plek is dit. Behalve vogels zien we ook orchideeën tussen het gras staan. Na een tijdje turen door de verrekijker en door de telelens rijden we weer terug naar De Koog, want we worden verwacht bij Brasserie Carakter.
Zonsondergang bij de vuurtoren
Na het heerlijk eten rijden we naar de vuurtoren om foto’s te maken van de zonsondergang. We zijn een beetje laat en weten niet precies waar we moeten staan om de beste foto te maken, daarom lopen we als een kip zonder kop rond en maken overal foto’s. We lopen ook een stukje het strand op en ontdekken daar de zwarte pijlen van de wandeling, die we zondag gaan doen. Het waait enorm en daardoor ontstaan er nieuwe zandduinen en op andere plekken juist uitgesleten gaten. Het ziet er prachtig uit en daarom film ik alles. Gelukkig vind Adriaan voordat de zon onder is een mooi plekje om de zonsondergang te fotograferen.
Lightpainten op het strand
Terug bij het Tinyhouse kan ik geen pap meer zeggen. Het was een enerverende dag en ik bewaar nog wat energie voor de rest van het weekend, maar Adriaan heeft andere plannen. Hij gaat lightpainten op het strand. Vanaf onze plek is het strand een klein stukje wandelen, maar je moet wel zo’n duin beklimmen waar je met heel veel moeite opkomt. Ook het Lightpainten blijkt voor één persoon een hele klus te zijn en eigenlijk helemaal niet leuk.
Nog meer fotogenieke plekken
De volgende dag staan we vroeg op om te wandelen en daarom hebben we na de wandeling, die in het verslag voor Wandelnetwerk Noord-Holland staat nog tijd om nog meer leuke plekken te bezoeken.
Als eerste bezoeken we het Uitzichtpunt Prins Hendrikzanddijk in Den Hoorn. Vanaf de parkeerplaats lopen we de dijk op, maar nergens zien we een bordje waaruit blijkt dat we goed gaan. Dus lopen we weer terug. Bij de parkeerplaats spreken we mensen die net van het uitzichtpunt komen. We zaten wél goed! Een beetje heen en weer, maar het uitzichtpunt is absoluut de moeite waard. Wat een kunstig platform en er valt genoeg te zien. Met de verrekijker kunnen we de vogels, die ver weg zitten, toch mooi bekijken.
Daarna rijden we naar het Witte Kerkje van Den Hoorn. Ik had een foto gezien van het kerkje met zonnebloemen ervoor, maar die zijn er natuurlijk nog niet. Toch vinden we het kerkje prachtig. De volgende keer als we naar Texel gaan wil ik hier een wandelingetje maken.
’s Avonds betrekt het weer en gaan we niet op pad om de zonsondergang te bekijken. We eten heerlijk bij een Indiaas restaurant in De Koog en fietsen daarna weer teug naar ons knusse Tiny House.
De Robbengatroute
Een niet zo bijzonder begin
De volgende dag gaan we weer vroeg op pad. Gisteren hadden we prachtig weer, maar vandaag waait het enorm. Wij zijn evengoed blij, want er was regen voorspeld en die waait nu gewoon over. Binnen een kwartier zijn we bij De Cocksdorp waar de wandeling begint. De route is heel goed aangegeven en daarom luister ik niet naar Juffrouw Komoot, die altijd voor de zekerheid mee is. Af en toe blijft Adriaan vertwijfeld staan, omdat hij zich afvraagt waar we nu weer heen moeten, maar ik wandel vastberaden het paadje in achter de zwarte pijlen aan.
In het begin wandelen we langs een fietspad en een aantal bungalows. Net als ik tegen Adriaan wil zeggen, dat ik deze route niet zoveel aan vind mogen we een leuk paadje in en vanaf daar is het elke stap genieten.
Hé de vuurtoren
We wandelen langs een bos en daar zien we tussen het kleefkruid en wilde hyacinten allemaal roze bloemetjes staan. Het is een prachtig gezicht. We horen kikkers kwaken in de sloot en er staat ook nog een rietorchis. In de verte zien we de vuurtoren al. We treuzelen er weer op los. “Het is toch wel een leuke route.” Zeggen we tegen elkaar.
Omweggetjes verboden
Omdat we vandaag een route van 12 km doen en er vast weer zo’n klim in zit waarbij je een zandduin moet beklimmen heb ik ons een omweggetjes verbod opgelegd. Maar zodra we een vrouw met een verrekijker tegenkomen, die vertelt dat er een wielewaal is gezien in het bosje waar wij niet doorheen zouden gaan, zijn onze goede voornemens meteen verdwenen. Natuurlijk maken wij toch het omweggetje om te zoeken naar de wielewaal. Begin jij daar ook spontaan: “Kom mee naar buiten allemaal dan zoeken wij de wielewaal” te zingen? Of ben ik echt oud?
Adriaan zet Merlin aan een app. waarmee je vogelgeluiden herkend, maar natuurlijk signaleren we geen wielewaal, maar wel heel veel andere vogels. Ik tuur door mijn verrekijker en zie een gele vogel, maar het is gewoon een pimpelmees. Het is maar een klein blokje om en doordat Adriaan het omweggetje laat aansluiten op onze route valt het allemaal wel mee. Ik zou het stukje erin houden, want het is een heel leuk paadje omzoomd met fluitenkruid. Dat is dan wel weer fijn van komoot, dan kun je zonder verdwalen even van de route af.
Volgend jaar april gaan we terug
Het is jas aan, jas uit weer. De wind waait hard en maakt het koud, maar als je uit de wind loopt en het zonnetje schijnt dan komt de stoom uit je oren.
We lopen stukjes door het bos, langs prachtige bomenlanen en dan weer door het open landschap waar we in de verte de vuurtoren zien. “Daar gaan we heen.” Zeggen we tegen elkaar. Ook komen we langs een gekopt tulpenveld waar nog een paar prachtige tulpen staan te bloeien. Volgend jaar gaan we terug, want een foto van een tulpenveld met een vuurtoren op de achtergrond hebben we nog niet.
De Eierlandse Duinen
We zigzaggen verder door het bos en langs leuke paadjes. Op een gegeven moment komen we uit bij een hek en daarachter is het landschap heel anders. We zijn in De Eierlandse Duinen beland.
De Eierlandse duinen zijn al eeuwen oud. Tot het begin van de 17e eeuw was Eierland een apart eiland dat door een zandvlakte van Texel werd gescheiden. Door de aanleg van een zanddijk werd het eiland Eierland met Texel verbonden.
Het zijn kalkarme duinen met droge en natte duingraslanden en kleine bosjes en struiken, die veel vogels aantrekken. De overwegend hoge en grillig gevormde duinen zijn heel bloemrijk. Daarnaast vind je er veel mossen en korstmossen.
Gelukkig hoeven we niet te ploegen door mul zand, want de paden zijn voorzien van kunststof matten. Zo worden de wandelpaden stabiel gehouden zonder asfalt te gebruiken en deze paden zijn waterdoorlatend.
Ondanks dat we door de “verharde” paden goed door kunnen lopen, doen we dat natuurlijk niet. We zien weer van alles: De zoveelste fazant, een torenvalk, duinviooltjes en een kiekendief en alles moet op de foto, of gefilmd. Langzaam en gestaag wandelen we door de mooie duinen met prachtige wolkenluchten richting zee.
Wat is een blauwborsttapuit?
Onderweg komen we een fotograaf tegen met een gigantische telelens. Adriaan en hij raken in gesprek. Eigenlijk is de telelens alleen geschikt voor het fotograferen van kleine vogels. Bij een kiekendief krijgt hij de vogel maar deels in beeld. De lens lijkt me ook veel te zwaar om mee te wandelen dus Adriaan krijgt hem niet.
Als we vragen of hij nog wat heeft gezien zegt de man: “Ja een hele mooie blauwborsttapuit.” We kennen een roodborsttapuit en een blauwborst, maar van deze combinatie hebben we nog nooit gehoord. Het zal wel aan het dialect van de man gelegen hebben, maar Adriaan en ik verstonden het allebei.
Wandelen langs de Noordzee
Na de laatste duin, die toch weer zwaar klimt zijn we op het strand beland. We mogen nu een stuk langs het strand lopen met heel veel wind tegen. Als er code geel wordt gegeven vanwege de wind moet je ook geen strandwandeling maken, maar wij doen het toch. Normaal komen we niet vooruit door ons eigen getreuzel, maar nu door de wind. Het geeft niks we hebben de hele dag de tijd.
Langzaam maar gestaag zien we de vuurtoren steeds dichterbij komen. We worden ingehaald door een stel met twee bassethonden. Adriaan grapt: “Kijk twee zeehonden”. De baasjes lopen in een straftempo door, maar de honden kunnen ze bijna niet bijhouden. Ze worden tegengehouden door hun flapperend oren, die veel te veel wind vangen. Ik vind het zielig, maar de baasjes kijken niet op of om.
Vandaag zijn er geen drieteenstrandlopers op het strand, die zitten met z’n allen in de buurt van de slufter. Er zijn wel stukken strand afgezet voor broedende vogels, maar wij zien er geen één. Wel zien we twee rosse grutto’s in de branding.
Na een kilometer over het strand mogen we de duinen weer in, maar eerst moeten we een heel stuk over het strand zwoegen. Wat is dat strand breed hier.
Uitkijkpunt Texel Noord
Inmiddels is het bijna lunchtijd en zijn we opzoek naar een bankje. Die vind je natuurlijk niet op het strand en ook niet in de duinen. Na een moeizame klim zijn we boven gekomen en hebben we een geweldig uitzicht op de vuurtoren. Wat een prachtige plek zo met de zandduinen ervoor. Natuurlijk lassen we weer een fotomomentje in. Op ongeveer 75% van de foto’s, die we tijdens deze wandeling hebben genomen staat de vuurtoren.
We wandelen langs een duin waar bovenop een bankje staat en een soort schutting. Er staan twee mannen naar vogels te turen. Ze zijn zeker ook opzoek naar de blauwborsttapuit. Wij besluiten naar boven te klimmen om daar ons meegebrachte broodje op te eten. Bovengekomen waait het enorm en daarom moet ik mijn hoedje goed vasthouden. Het eet een beetje lastig met één hand en lange haren die in mijn gezicht waaien, maar toch lukt het.
De Vuurtorenweg
Als het broodje op is, wandelen we verder door de duinen richting de vuurtorenweg. Ook hier zijn de duinen prachtig. We zien een icarusblauwtje en nog veel meer vlinders. We hebben ook uitzicht op een gebied met riet en grasland. Daar spotten we weer heel veel ganzen, bergeenden en natuurlijk fazanten.
We komen uit bij de vuurtoren. Hier waren we vrijdag ook al, maar nu is het overdag en zijn er wolken, dat geeft weer een ander beeld. Als je het leuk vindt kun je de vuurtoren beklimmen. Deze is dagelijks open van 10.00 tot 17.00. Wij bewaren het voor een andere keer, dus maakt Adriaan nog maar een foto.
Daarna wandelen we het strand op om langs het Robbegat te lopen.
Het Robbegat
Nu hebben we wind mee en dat loopt natuurlijk wel wat makkelijker. Al is dit ook lastig met lang haar. Ook hier is het strand weer gigantisch breed en hebben we weer een mooi uitzicht op de vuurtoren als we achterom kijken.
Voor ons zien we kitesurfers capriolen uithalen en er vaart een boot langs. Het is Waddenveer De Vriendschap waarmee je van Texel naar Vlieland kunt varen en terug natuurlijk. Het is wel een lang stuk over het stand, maar gelukkig is er van alles te zien zoals hele leuke strandhuisjes.
We wandelen langs een strandhuisje, dat beschilderd is door de Texelse kunstenares Angelina Stiehl. Natuurlijk maken we daar foto’s van. Op het strand bij De Koog troffen we rijen dezelfde strandhuisjes aan, maar hier zijn ze allemaal anders. Heel leuk om naar te kijken.
Na een heel stuk lopen komen we uit bij de steiger van De Vriendschap en ook dit is een kunstwerkje op zich. Het ziet eruit alsof het in de Cariben thuis hoort en alsof het niet zo stevig is.
We wandelen door langs de zee totdat we bijna niet meer verder kunnen en lopen naar de dijk waar ook auto’s rijden. Wij zijn even de kluts kwijt en wandelen een stukje de Volharding in een natuurgebied van Natuurmonumenten, maar zien op Komoot dat we niet goed gaan. Dan maar weer terug naar de dijk, waar ik opeen bedenk dat we naar boven moeten tussen de schapen door. Ook dit is weer een hartstikke leuk stuk van de route.
Aan het einde van de dijk is een haventje. Daar wil Adriaan nog graag even heen. We zien er eidereenden zwemmen met jongen. Zo ontzettend leuk en wat maken die eidereenden schattige geluidjes.
Adriaan is er niet bij weg te slaan, maar ik wil wel even ergens zitten. Ik wacht geduldig op de trap en kijk naar de mensen, die langsfietsen. Veel te snel is Adriaan weer terug en vervolgen we het laatste stuk van de route.
De Cocksdorp
We zijn vroeger vaker naar Texel geweest, maar altijd met familie en vaak fietsten we dan door de leuke dorpjes, of deden we een strandwandeling. Het is vandaag echt alsof ik De Cocksdorp voor het eerst zie. Wat een prachtig dorpje met mooie huizen en prachtige tuinen en ook nog een schattig kerkje.
Veel te snel zijn we weer terug bij het parkeerterrein. We lopen nog even de Plus supermarkt in om wat fruit te kopen, maar eerst de wandelschoenen uit.
Waddenvogelfestival
Voordat we terug naar de Tiny gaan bezoeken we nog een aantal vogelspot plekken, om een blauwborst te zien. Zonder resultaat. Het geeft niet, want we hebben een fantastische dag gehad.
Het hele weekend komen we grote groepen vogelaars tegen. Eerst denken we dat het normaal is op Texel, maar dan ontdekken we de spandoeken met “Wadden Vogelfestival” erop. Elk jaar wordt dit festival gehouden tijdens het tweede weekend van mei. Er zijn tal van activiteiten waaronder een markt voor vogelaars, de Texel Big Day en vele Vogelexcursies. Dit alles om aandacht te vragen en geld in te zamelen voor het goede doel. Dat per jaar kan verschillen.
Fietsbrug Tureluur
Na het eten fietsen we naar de Fietsbrug Tureluur. Ook weer zo’n mooie fotogenieke plek, maar ook de fietsroute ernaartoe vinden we prachtig. We wandelen en fietsen heen en weer over de brug en maken natuurlijk heel veel foto’s.
Wij komen zeker een keer terug om ook hier een wandeling te doen. Het Rondje Tureluur (oranje) vanaf de parkeerplaats aan de Monnikenweg komt langs de fietsbrug, maar met een kleine aanpassing kun je er ook overheen wandelen.
Een wulp kijkt naar z’n gulp
Op de terugweg zien we een wulp in het veld staan. En wulp herken je aan de snavel, die naar beneden staat en daarom is het ezelsbruggetje: “Een wulp kijkt naar z’n gulp” handig. Adriaan heeft z’n telelens niet bij zich en daarom bied ik aan dat hij met mijn fototoestel mag fotograferen, want ik heb een zoomlens. Hij is helemaal blij en zegt: “Goed hè van mij, dat ik jou zo’n mooi fototoestel heb gegeven met die mooie lens.” Ik moet er erg om lachen. Natuurlijk ben ik blij met de lens en het fototoestel, maar nu heb ik het idee, dat Adriaan er blijer mee is dan ik.
Ik zag ergens op een informatiebord dat er verschil is tussen een gewone wulp en een regenwulp. Dus ik vraag aan Adriaan wat het voor wulp dit is: “Hij zegt dit is een gewone regenwulp.” Natuurlijk heb ik het opgezocht en het is een gewone wulp.
‘s Avonds zien we bij het Tiny House de lucht achter de duinen steeds mooier kleuren. Het wordt een mooie zonsondergang, maar we hebben allebei geen puf meer om naar het strand te rennen, over de duinen en weer terug.
Dag Texel
De volgende dag is er regen voorspeld, maar als wij opstaan is het nog mooi weer. We wandelen voor de laatste keer naar het sanitair gebouw. Vooraf had ik gedacht dat ik dat niet leuk zou vinden, maar er is een fijne douche en het is er schoon. In het Tiny House is wel een toilet aanwezig dus je hoeft niet in het donker naar het sanitair gebouw te lopen. Wij vinden het echt een aanrader het Tiny House op Camping Kogerstrand. Ik zou er zo een week willen verblijven.
We pakken daarna onze spullen in en voordat we het weten zijn we klaar om te vertrekken.
Voordat we met de veerboot gaan rijden we nog even naar de Uitkijktoren Fonteinsnol. Een prachtige uitkijktoren in het bos. Weer zo’n plek waar ik nog nooit geweest ben. Als we er zijn regent het al, maar gelukkig hebben we onze regenjassen mee.
Ook hier treffen we de bekende paaltjes van Wandelnetwerk Noord-Holland aan. De korte paarse route “De Dennen” vanaf wandelstartpunt Turfveld komt hierlangs. Ik heb zoveel nieuwe plekken ontdekt. We gaan zeker nog een keer een uitgelicht ommetje doen op Texel.
Het geweldige weekend Texel is alweer lang voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.
Meer over ons en informatie over de wandeling
Op deze pagina kun je je abonneren, dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram, Facebook, Threads, of Pinterest?
🅿️ Molenlaan 1a, 1795 AM De Cocksdorp
❤️ Provincie: Noord-Holland
➡️ Afstand: 12 kilometer
💡 Link naar het GPX-bestand en Komoot
➡️ Bewegwijzering: Wandelkeuzepunten en zwarte pijlen.
⛔️ Tussen wandelkeuzepunt 9 en 7 wandel je over een dijk met schapen. In het Lammerseizoen van 15-02 – 15-04 is deze dijk afgesloten voor wandelaars. Alternatief is over de weg.
ℹ️ Link naar de route op de site van Wandelnetwerk Noord-Holland
Onze avonturen van de eerste dag lees je hier: uitgelichte ommetje op Texel
Overige informatie
Wij gingen met de veerboot van Den-Helder naar Texel. Alle info over afvaarten vind je hier.
En sliepen in een Tiny house in de Koog op camping Kogerstrand, Badweg 33, 1796 AA De Koog
Op veel parkeerplaatsen op Texel is het betaald parkeren. Als je langer op Texel verblijft is een Texelvignet een aanrader.
Toch het klutenkuikentje bekijken. Je ziet hem of haar in deze reel. Ben je dol op reels. Er staat er nu ook eentje online van deze route.
Adressen
Wagejot: Lancasterdijk, 1794 HB Oosterend
Molen het Noorden: Stuifweg 4, 1794 HB Oosterend
Vuurtoren van Texel: 1795 LL De Cocksdorp
Uitzichtpunt Prins Hendrikzanddijk: 1797 SX Den Hoorn
Witte Kerkje van Den Hoorn, Kerkstraat 5, 1797 AD Den Hoorn
Fietsbrug Tureluur 3Q62+M2, 1791 NV Den Burg
Dankjewel Wandelnetwerk Noord-Holland en VVV-Texel voor de uitnodiging en de samenwerking.
Meer wandelen in de Kop van Noord-Holland
Als je klikt op onderstaande foto vind je ommetjes en wandelingen in de Kop van Noord-Holland.
