Een waterrijke wandeling in het Groene Hart

Altijd leuk steigers.

Start: Parkeerterrein tegenover de kerk, Simon van Capelweg 109, Noorden. Zie ook bij Extra info.

Provincie: Zuid-Holland

Afstand: 11 kilometer, maar wij deden er 13

Bewegwijzering: Rode pijlen en knooppunten

Link: https://www.groenehart.nl/verken-het-groene-hart/routes/2164745724/noordse-buurt-route-noorden

Weer niet uitgeslapen

Fijn plekje: Een wandel/fietspad tussen twee plassen.

Afgelopen zondag gingen we voor de verandering weer eens wandelen, wat moet je anders doen. Uitslapen bijvoorbeeld. Wij staan tegenwoordig zo vroeg op dat Adriaan niet meer weet hoe bij zijn trui aan moet trekken. Hij zit naast me in de auto met zijn trui achterstevoren en binnenstebuiten aan. Ik rol haast van mijn stoel van het lachen.

Vroege vogels bij de Groene Jonker

De Groenjonker moet je vooral horen. Wat veel vogels.

Maar het is maar goed dat we zo vroeg zijn, want als we komen aanrijden bij het leuke natuurgebiedje de Groene Jonker kunnen we nog net de laatste parkeerplaats inpikken. Dit keer duurt het een halve eeuw voordat Adriaan klaar is. Ik sta al ongeduldig de bordjes te inspecteren en ontdek dat we niet bij het beginpunt zijn, maar al bij knooppunt 39.

Behangen met camera’s

We zijn hevig teleurgesteld, want dat betekend dat we pas aan het einde van de wandeling door de Groene Jonker komen en we horen de vogels zo gezellig fluiten. Afgelopen vrijdag heeft Adriaan er een body bijgekocht en dit is de reden waarom het zolang duurt om zijn jas en schoenen aan te trekken. Het fototoestel met de groothoek zit aan een holster op zijn heup en het fototoestel met de telelens aan een tuigje om zijn nek. Ik kan niet eens meer dichtbij hem lopen zonder tegen een camera aan te botsen.

Bruggetje over de Kromme Mijdrecht.

Eigenlijk hadden we moeten besluiten om de wandeling andersom te doen, maar zo slim waren we zondag niet. We doen gewoon wat het horloge zegt. Het is heerlijk rustig en we lopen richting de Kromme Mijdrecht, die we een heel stuk gaan volgen. Het eerste stuk is nog toegankelijk voor fietsers, maar verderop loopt het dood en mogen er alleen wandelaars langs de rivier lopen. Altijd fijn!

Ha wat leuk hazen

Wielrenners aan de overkant van de weg.

Het is er prachtig en het water spiegelt mooi. Aan de overkant van de rivier is het drukker, daar rijden veel wielrenners en auto’s, maar daar hebben wij geen last van. We lopen langs een grasdijk met af en toe zo’n overstap hekje. Het begint al warm te worden. We hebben behoeft aan een bankje om iets te drinken en iets uit te trekken. Verderop zit een man op ons bankje, maar als we dichterbij komen blijkt hij op een overstapje te zitten. Adriaan is naar beneden gelopen om een grutto op de foto te zetten, maar ik ga gewoon bovenlangs. De man wijst naar de overkant, daar in het grasveld zitten wel tien hazen. Adriaan is zo blij met zijn fototoestellen, nu hoeft hij niet constant zijn lenzen te wisselen. Jammer dat de hazen zelfs voor de telelens te ver weg zijn.

Zo gaaf al die hazen.

Ik ben toch zo nieuwsgierig naar dat “Pietersenpad”

We lopen weer verder en net als het een beetje saai en lang begint te worden staat er een huis in de weg en moeten we daar omheen lopen.

Het huis dat in de weg staat, heeft luike leuken.

Wel opletten want je moet gelijk weer terug naar het pad. Verder maar weer achter de rode pijlen aan. We komen uit bij knooppunt 34, daar kun je het weiland in lopen en het “Pietersenpad” volgen. Wij moeten echter naar de Westveense molen. Dus wij lopen nog even door.

Er valt echt heel veel te zien. Vooral veel vogels: grutto’s, tureluurs, scholekster, kuifeenden, kluten, heel veel roofvogels en twee overvliegende lepelaars. Wat een genot.

Ondanks dat dure horloge lopen we toch verkeerd

De Westveense molen is een leuk molentje en wordt van alle kanten op de foto gezet.

De Westveense molen en wat spiegelt het water weer mooi.

Het horloge zwijgt of we horen haar niet dus blijven we rechtdoor lopen. We zien van alles en dit stuk hadden we zeker niet willen missen, maar we gaan zoals van ouds weer verkeerd. Bij een oud huisje zien we een leuk vogeltje, die voor ons poseert. Maar de vrouw des huizes wil ook aandacht en stormt haar huisje uit. Eindelijk mensen om tegen te praten. De vrouw is onverstaanbaar, maar ik begrijp helemaal wat ze zegt. Ilse en ik hebben daar een talent voor mensen verstaan die met volle mond of zonder gebit praten. Adriaan begrijpt er niets van.

We lopen weer verder totdat we eindelijk doorhebben dat we helemaal niet goed gaan. Terug maar weer. Eigenlijk is het wel handig deze omweg, want als we terug zijn bij het weggetje waar we in moeten is het bankje vrij dat eerder bezet was.

Als we niet verkeerd waren gegaan hadden we dit bruggetje gemist.

Even zitten en onze broodjes opeten. Tijdens het eten kijken we naar futen die een paringsdans uitvoeren en Adriaan maakt er foto’s van. Eigenlijk staat het bankje de verkeerde kant op. Ik krijg een stijve nek van het achterom kijken.

Een geweldig gezicht die paringsdans.

Het onvermijdelijke stuk langs de weg

We vervolgen onze weg. Op zich is het een leuk weggetje, maar ik denk dat het  “Pietersenpad” misschien ook wel erg leuk is. Je komt dan alleen niet langs de molen.

Koetje langs de Uitweg.

Als we aan het einde van het weggetje zijn, dan  komen we uit bij een wat drukkere weg. Aan de overkant zien we de Nieuwkoopse Plassen. We slaan rechtsaf en zijn op het onvermijdelijke stuk langs de weg beland. Toch is er nog heel wat moois te ontdekken. Een stukje verderop bij een kruispunt kun je iets eten. Bijna zwichten we voor een grote zak patat, maar we doen het toch maar niet. We moeten nog best een eind en met patat in de benen gaat dat niet zo goed.

Het eilandje met lepelaars (die otter is niet echt).

Het is weer niet zo duidelijk waar we heen moeten, als eerste kiezen we voor de Voorweg. Maar dat blijkt niet de juiste afslag te zijn. Het is ook een beetje druk. Aan de overkant van de weg zien we een leuk doorkijkje naar de Nieuwkoopse Plassen met verderop een eilandje met lepelaars. Wat leuk dat we dit nog even zien, maar we lopen toch maar terug om de Noordse Dorpsweg in te lopen. Daar zien we in een weiland een wulp staan en verderop ganzen en eenden met pulletjes. Wat schattig. De kleine lieve pulletjes schrikken zich het apelazarus van Adriaan omdat hij op de rand van de sloot gaat liggen.

zo ontzettend lief en wat zwemmen ze hard.

Er wordt hier niet geplast

Het Plashuis.

We lopen de Noordse Dorpsweg af tot aan het Plashuis. We maken nog grapjes tegen elkaar. Als je hier niet kunt plassen dan weet ik het ook niet, maar ook het Plashuis hoort niet op de route en is niet open voor plassers. We hadden voor de kerk linksaf moeten slaan. Dus we lopen weer een stukje terug, gelukkig niet zo ver deze keer. Het wandel/fietspad tussen de plassen door is prachtig en dat wil je echt niet missen.

Het paadje tussen de plassen door.

Oh zijn jullie van Westphilwandelt? Kom alsjeblieft mijn uitzicht bekijken

Aan het einde van het weggetje lopen we naar rechts de Voorweg weer op. Zoals ik al zei is dit echt een drukke weg, maar gelukkig kun je gewoon op de stoep lopen. Wat echter geweldig is, zijn alle doorkijkjes tussen de huizen door naar de Nieuwkoopse Plassen.

Doorkijkjes tussen de huizen.

We staan zelfs zo te gluren, dat een man die net zijn auto parkeert aanbiedt dat we wel even achter zijn huis mogen kijken. Dat willen we natuurlijk wel. Wat een prachtige plek om te wonen, wat een uitzicht en wat een vriendelijke man.

Wat een uitzicht.

Eindelijk de Groene Jonker in

Verder maar weer langs de drukke Voorweg, genietend van alle doorkijkjes, die er zijn. We lopen niet helemaal naar knooppunt 44, omdat we daar niet begonnen zijn. We gaan rechtsaf de Prolkade op richting knooppunt 47. Nog een klein stukje lopen en we zijn terug op de Hogedijk bij Zevenhoven. Eigenlijk moeten we nog een stukje over de dijk lopen, maar wij lopen meteen naar beneden het natuurgebied de Groene Jonker in. Wat een prachtig gebied en wat leuk al die vogeltjes. Als we bijna bij de parkeerplaats zijn zien we ook nog een blauwborst. We kunnen ons geluk niet op.

Vlonderpad in De Groene Jonker.

Als ik de route had verzonnen, dan had ik het ommetje door de Groene Jonker er aan toegevoegd en de wandeling afgesneden bij het “Pietersenpad”.

De bezoekers van de Groene Jonker zijn allemaal vroege vogels. Het parkeerterrein is lang zo druk niet meer als vanochtend.

We hebben genoten van deze route met hindernissen, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Extra info:

We zien fantastisch veel leuke huisjes met spiegelbeeld aan de overkant van het riviertje.

Wij zijn gestart bij  De Groene Jonker Hogedijk 2 in Zevenhoven, maar het startpunt van de GPX en knooppunt 44 is het parkkeerterrein tegenover de kerk in Noorden. Ik heb dit al doorgegeven aan de makers van de route.

Rode pijlen volgen vanaf wandelknooppunt 44, 47, 45, 39, 37, 36, 34 voor de Westveense Molen rechtsaf, 33, Noordse Dorpsweg, linksaf voor de kerk 46 en weer terug naar 44.

Tip van Westphilwandelt: Beginnen bij de Groene Jonker Hogedijk in Zevenhoven: 39, 37, 36, 34, 33, Noordse Dorpsweg, linksaf voor de kerk 46, rechtsaf bij de Prolkade, 47, 45, linksaf de Groene Jonker in, 17 en weer terug bij 39.

Ja zal er maar wonen.

Andere routes in de buurt zijn: Onthazen rondom Haarzuilens,  De 8 van Linschoten en Wandelen langs de Vecht bij Slot Zuylen

4 Responses

  • Hoi Arieth,

    Zo fijn dat je het weer gelezen hebt. Dat je er even tijd voor neemt en ook bedankt voor de complimenten.

    groetjes Laura

  • Wat leuk Maria dat je met ons meegeniet. Dankjewel voor de complimenten.

    groetjes Laura

  • Laura en Adriaan,
    Wat heb ik weer heerlijk genoten van jullie wandelavonturen in “het groene hart”.

    Bedankt, liefs en groetjes van Maria

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code