NS wandeling Den Haag-Scheveningen etappe 1

Het poortje naar het Binnenhof en door het ander poortje kun je er snel weer uit.

Start: Station Den Haag Centraal

Provincie: Zuid-Holland

Afstand: 8 km

Bewegwijzering: rood-witte markeringen

Link naar de kaart: https://www.ns.nl/binaries/_ht_1574241318493/content/assets/ns-nl/dagje-uit/wandelen/2019/routekaart-den-haag.pdf

Link naar de routebeschrijving: https://www.ns.nl/binaries/_ht_1576595916621/content/assets/ns-nl/dagje-uit/wandelen/2019/routebeschrijving-den-haag.pdf

Het begin van de route

Deze wandeling is eigenlijk 20 kilometer, maar wij doen hem in twee etappes. Zondag 5 januari liepen we het eerste deel.

We zijn het station nog niet uit, of Adriaan is alweer aan het fotograferen. Dat begint goed. We hebben de routebeschrijving uitgeprint, wat wel een aanrader is, want met de rood-witte markeringen alleen verdwaal je hopeloos.

Het plafond van Den Haag Centraal

Ik lees voor en we volgen braaf de route. Jammer genoeg hebben we geen mooi weer. Een stad met een stralende lucht, ziet er toch altijd een beetje mooier uit. We hebben nog maar een paar meter gelopen en dan ziet Adriaan een signatuur bankje. Die term heeft hij overgenomen van “Heel Holland Bakt”, want dat soort moeilijke woorden gebruiken wij niet.

Signatuurbankje, nu nog de technische opdracht en het spektakelstuk.

Ik moet zitten en Adriaan maakt foto’s van mij op een bankje, met een boom en het Haagse homomonument (of zoals Adriaan zegt homonument).

Leuk hè al die kleurtjes.

We lopen richting het Binnenhof en komen langs, het gebouw van het ministerie van Financiën. Er is een soort binnentuin die afgesloten is met gekleurde hekken. We maken er foto’s van op allerlei manieren. Daarna lopen we langs de Koninklijke Schouwburg. Aan de zijkant lijkt het een heel gewoon gebouw, maar aan de voorkant is het prachtig.

We deden een Adidas-uitzoom (naar de overkant van de weg lopen, om het hele gebouw op de foto te krijgen).

Het Binnenhof

Het is nog lekker vroeg als we bij de hofvijver aankomen. Er zijn bijna geen toeristen, alleen wij en een gezin met twee kinderen. De kinderen moeten poseren en de vader en moeder maken foto’s met hun smartphone. Wij maken ook foto’s van de vijver en van het Binnenhof en het Mauritshuis.

Oud en nieuw Den Haag.

We vervolgen onze weg en komen langs de ingang van het Mauritshuis. Er staat een bewaker voor, die we eigenlijk niet op de foto willen. Ik zeg tegen hem dat hij in zijn wachtershuisje moet, maar hij luistert niet. Hij staat daar alleen als het regent, zegt hij en blijft gewoon staan, de spelbreker. Maar Adriaan krijgt het toch voor elkaar om een foto te maken waarop je de bewaker haast niet ziet.

De technische opdracht, zo een foto maken zodat de bewaker niet opvalt.

Eindelijk gaan we onder het poortje door naar het Binnenhof. Net als we aan komen lopen wordt er een lading toeristen uit een bus gegooid. Hebben wij weer. Ze lopen een klein stukje het Binnenhof op en beginnen foto’s van zichzelf te maken. Het is echt een idioot gezicht. Ook het gezin dat we al bij de hofvijver zagen, is hier aan het fotograferen. De kinderen nemen de raarste poses aan en de ouders maken er foto’s van. Het ziet er heel vreemd uit en ik krijg er de slappe lach van. Ik vraag me af of de kinderen het wel leuk vinden.

Hier liepen geen toeristen.

Als we het Binnenhof weer uitlopen, komen we de buschauffeur tegen, die z’n klanten de bus weer in probeert te krijgen. Wij lopen gauw verder, straks belanden we nog in een bus. Maar niet voordat we een foto hebben gemaakt van het standbeeld van Koning Willem II, die ondergepoept wordt door een meeuw.

Respectloze meeuw.

Consulaten, standbeelden, mooie gebouwen en Harry Potter bomen

Wat een mooie stad is Den Haag toch, we komen langs prachtige huizen en statige lanen. Zoals gewoonlijk lopen we niet echt stevig door, alles moet op de foto.

Mooie Jeu de boule baan

We volgen het middenpad van de Lange Voorhout en ook hier staan signature bankjes. We komen langs gezellige winkelstraatjes en straatjes met rare bomen. Er staat op een bordje dat het paardenkastanjes zijn. Wij vinden het Harry Potter bomen. Een beetje spookachtig en griezelig, maar de boom van Harry is een beukwilg geen paardenkastanje.

De griezelige bomen.

We komen langs statige lanen met consulaten en een pleintje met een standbeeld. We maken een melige foto. Dit kind vindt het in ieder geval leuk om op de foto te gaan en wordt niet moe van poseren.

Poging tot imitatie van het beeld van Willem Frederik, ik bak er niks van.

Dan komen we bij het vredespaleis, wat een mooi gebouw. Ook hier maken we weer veel foto’s. Je kunt het ook bezoeken en het is gratis, maar het is zondag en dan is het Visitors Centre van het Vredespaleis gesloten.

Het Vredespaleis

De Scheveningsebosjes, we ruiken de zee al.

We lopen weer verder, op naar de Scheveningsebosjes. Hier lopen we voor het eerst verkeerd. Met een routebeschrijving heb ik altijd de neiging om het zinnetje voor zinnetje te lezen en dan komt het weleens voor dat je te ver rechtdoor loopt. Bij het beeld van Constantijn Huygens, moet je rechtsaf en niet rechtdoor. Gelukkig zijn hier de rood-witte markeringen goed aangegeven, want de beschrijving wordt hier wel erg ingewikkeld. Ook hier komen we signature bankjes tegen. Alhoewel het meer een groot stuk robuust hout is. Er staan meerdere bankjes, je kunt zelfs stemmen welk bankje je het best bij het parkbos vindt passen.

Wij kiezen voor dit bankje, want achter dit bankje lag een enorme plas en dat is leuk voor de foto.

Als we het bos uitlopen komen we bij een drukke weg, die we moeten oversteken. Er staan grote scheppen langs de weg. Je kunt beter scheppen langs de weg, dan in de weg vinden wij. Je kent het wel, het verkeersbord “werk in uitvoering” van een mannetje die schept in een weg. Op lange autoritten naar het buitenland zei ik een keer : “Gaan ze nu weer scheppen in de weg” en sindsdien noemen we wegwerkzaamheden zo.

Dat is beter scheppen naast de weg!

Parken en monumenten

Aan de overkant van de weg lopen we langs een vijver en langs het Nederlands-Indisch monument. Er liggen prachtige bloemen. We vragen ons af waar al die bloemen vandaan komen. Ik heb het even opgezocht: “Bij het Indisch Monument in Den Haag liggen altijd bloemen. Veel Hagenaars laten na crematies de rouwboeketten naar het monument brengen.” Er waren blijkbaar veel mensen gestorven de laatste tijd. Het grasveld lag er vol mee.

Ik had wel zo’n bloemetje mee naar huis willen nemen.

We volgen de aanwijzingen van de routebeschrijving en de rood-witte aanduidingen richting het Westbroekpark. Ergens over de grond loopt een vreemde vogel, maar als ik beter kijk zie ik dat het een eekhoorn is. Zo leuk, ze zijn met z’n tweeën, zo schattig en natuurlijk ligt de telelens thuis, want die heb je niet nodig in een stad. Een paar stappen verder zien we ook nog twee spechten. Wat een leuk stukje groen.

Foto uit ons archief: Twee eekhoorntjes bij een Landal huisje op Landgoed de Elsgraven.

Het Westbroekpark is wel mooi, maar kan niet op tegen 2 eekhoorns en 2 spechten. We maken foto’s van een beeld dat gemaakt is van drop en we gaan op zoek naar horeca waar we wat kunnen eten en waar we naar het toilet kunnen. We komen terecht bij Greens we bestellen alleen wat te drinken want het is iets te biologisch naar ons zin en ze gebruiken zuurdesembrood.

drop!

We zijn nu dichtbij Scheveningen en met ieder een half chocoladetaartje achter de kiezen lopen we lekker door. We komen ook geen mooie gebouwen meer tegen. Alleen een rode fiets, die dient als plantenbak.

Scheveningen

Weer eens wat anders dan een gewone plantenbak

We vervolgen onze weg, we zijn bijna bij het eindpunt aangekomen. Aan het einde van de weg zien we het Kurhaus. Prachtig natuurlijk, maar alle kitsch die er omheen staat maakt het hotel minder mooi. De wandeling is hier afgelopen, maar we zijn natuurlijk niet voor niets naar Scheveningen gelopen. We lopen het strand op en maken foto’s van de gekleurde palen aan de onderkant van de pier, van het reuzenrad en van de weerspiegeling in het water. Adriaan neemt z’n liggende positie weer aan.

Het Kurhaus, is prachtig maar die ijsbaan er voor is niet om aan te zien.

Schreef ik in één van mijn vorige blogs over de lelijkheid van Egmond aan Zee. Ik neem het terug, Scheveningen is ondanks het prachtige Kurhaus niet om aan te zien en dat terwijl het vroeger zo’n mooie badplaats was. Ga maar eens kijken naar Panorama Mesdag.

Wat doet Laura nou?
Die flats op de achtergrond kunnen ook wel een kleurtje gebruiken!

Toch weet Adriaan er weer een paar mooie foto’s van te schieten. Hoe doet hij dat toch?

De pier en het reuzenrad! Het spektakelstuk.

We nemen een broodje in één van de vele strandtenten. We zitten erg gezellig en hebben natuurlijk lol, als we naar buiten kijken loopt er een jong stel. Hij heeft een muts op in dezelfde kleur als het haar van zijn vriendin. We vragen ons af heeft zij nou haar haar geverfd in de kleur van zijn muts, of heeft hij de muts uitgezocht bij haar haar? We zullen het nooit weten. Als het broodje op is pakken we de tram terug naar het Centraal Station van Den Haag.

Strandtenten genoeg.

Erg leuk deze manier van wandelen en gelukkig hebben we de foto’s nog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code