Door de duinen van Goeree. De koploper (deel 2)

Duinen zijn altijd mooi.

Start: Parkeerplaats Kwade Hoek, 3252 LM Goedereede

Provincie: Zuid-Holland

Afstand: 7,44 kilometer

Bewegwijzering: Blauwe Pijlen

Link: https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/duinen-van-goeree/route/wandelroute-de-koploper-in-de-duinen-van-goeree-deel-2

Link naar ons komoot bestand: https://www.westphil.nl/download/routes/Koploper_2,_Duinen_van_Goeree.gpx

Een route uit twee delen

Vandaag wandelen we het tweede deel van de “De Koploper” een wandelroute van totaal 20 kilometer. Het eerste deel slaan we nog even over, want die is ietsje langer en Ilse is vandaag mee. Ilse houdt niet van lang wandelen en daar houden we rekening mee. Gelukkig zijn het geen twee etappes, maar twee rondjes. Alleen kunnen ze bij Natuurmonumenten niet tellen: 7, 44 + 10,76 is samen geen 20.

Kent u deze nog?

Alvast een voorproefje van de mooie plekjes, die we tegenkomen.

Wij rijden vaker deze kant op en altijd als we voorbij Rotterdam zijn en de Brielse Brug passeren voelt het alsof we op vakantie gaan. Vaak is dat ook zo. We zien het bord “OP Voorne Putten” staan en zingen een liedje op het wijsje van “Op volle toeren.” We zijn echt oud dat we dit soort wijsjes nog kennen.

Verkeerde parkeerplaats

Adriaan heeft een Komoot getekend vanaf het parkeerterrein de Kwade Hoek, maar ik heb de navigatie ingesteld op de Parkeerplaats Buitenhaven Stellendam. Zoals op de site van Natuurmonumenten staat. Als we de auto parkeren geeft Komoot aan dat we kilometers verwijderd zijn van het beginpunt van de wandeling. Dus stappen we maar weer in. Adriaan grapt dat we nu de wandelroute alvast doen met de auto. Gelukkig blijkt dat niet zo te zijn, maar daarover later meer.

Landelijke asfaltweggetjes.

Het juiste parkeerterrein is snel gevonden. Het eerste stukje lopen we langs landelijke asfaltweggetjes. We volgen de blauwe pijltjes richting de duinen en passeren een weiland met hooibalen, maar dat grapje mag ik niet meer maken van Ilse.

We komen uit in de duinen en daar is het veel te warm. Als het volgend jaar weer zo’n warme zomer is gaan we twee maanden wandelen op IJsland.

Kan er iemand met een snoeischaar langskomen?

Hier staan de struiken erg hoog.

De struiken staan heel hoog en ontnemen het zicht op de slikken, schorren en kreken van de Kwade Hoek. We mopperen dat Natuurmonumenten de struiken moet snoeien, maar gelukkig is de begroeiing niet overal zo hoog en als we verder lopen en de top bereiken hebben we een prachtig uitzicht.

We komen uit bij een Vogelkijkhut, waar heel wat te zien is volgens waarnemingen.nl, maar wij zien niet zoveel. Wel staan er verderop een groep witte vogels, misschien zijn het lepelaars? Zelfs met mijn verrekijker zie ik het niet goed, het zouden ook zilverreigers kunnen zijn.

Het uitzicht.

Als we de vogelhut verlaten, komt er een man aanlopen, die blijkbaar haast heeft. Hij loopt me bijna omver. Ik heb altijd geleerd dat je mensen die ergens uitlopen de ruimte geeft, maar deze man niet. Ik ga ook niet opzij, want aan de zijkant staan brandnetels. Dus dendert hij door de brandnetels met zijn blote benen. Je zal maar haast hebben.

Bij de vogelkijhut is het drukker dan bij de rest van de wandeling. De meeste mensen lopen alleen even naar het uitzichtpunt en haasten zich dan snel terug naar de auto met airco.

Waar is het pad?

We vervolgen onze weg richting het strandje. Deze route wordt erg weinig gelopen in de zomer, want het pad wordt steeds smaller en de begroeiing steeds hoger, maar wij zwoegen gewoon door.

Natura 2000

We komen daarna uit bij het strandje. Er staan allemaal bordjes met “natura 2000 verboden toegang” in het water. Tenminste daar waar het water zou moeten zijn.

Kunst?

Ilse zegt: “Ik ga toch in de drek lopen, dat loopt eventjes wat lekkerder dan dat mulle zand.” Waarop Adriaan en ik roepen: “Nee dat mag niet dat is natura 2000 gebied.” Ilse schrikt van ons en stapt snel het zand weer op. Het was natuurlijk een grapje Waarop Ilse zegt: “Volgers ze pesten mij.”

We maken wat foto’s op het strandje en vervolgen onze weg richting het parkeerterrein Buitenhaven Stellendam. Vanuit de duinen is het een grappig gezicht om mensen op de dijk te zien fietsen.

Grappig gezicht hè, die fietsers en de persoon met de step.

Hé hier waren we eerder

We komen uit bij het parkeerterrein waar we al eerder waren en beginnen na een korte pauze aan de terugweg. Een klein stukje is hetzelfde als met de auto, maar gelukkig mogen we al snel de weg oversteken om langs een wandelpad te wandelen richting Goedereede-Havenhoofd. Al denken sommige mountainbikers dat het een fietspad is.

Langs het Haveneind.

Het wandelpad komt uit bij het Haveneind. Voor de afsluiting van het Haringvliet vormde Havenhoofd de toegangspoort tot de havens van Goedereede. Nu merk je daar niets meer van er liggen nog maar enkele bootjes in de haven.

De Visserman in Goedereede Havenhoofd.

Toen ik de wandeling uitzocht dacht ik dat we door Goedereede zouden komen, maar dat is jammer genoeg niet het geval. Goedereede-Havenhoofd valt een beetje tegen. Als ik beter had gelezen had ik kunnen weten dat het dorpje na de oorlog geheel opnieuw is opgebouwd en dan had ik hele andere verwachtingen gehad.

Niet langs de weg

Mooi uitzicht.

Toch is het een hele fijne wandeling. De pijlen staan goed aangegeven en af en toe is het een verrassing waar de wandeling langs gaat. In ieder geval niet langs de weg, maar wel langs velden met andijvie (of een andere groente we weten het niet zeker).

Alleen het laatste stuk gaat weer over de landelijke asfaltweggetjes. Voordat we het weten zijn we terug op het parkeerterrein. Op naar Middelharnis waar we gaan eten bij ’t Vingerling.

Een teleurstelling bij ons favoriete restaurantje

Bootjes kijken in de haven van Middelharnis.

Elk jaar bezoeken we ’t Vingerling en dat doen we al zo’n 22 jaar. Altijd eten we er heerlijk en genieten we enorm. Ook dit keer smikkelen we van onze voorafjes, maar als het hoofdgerecht wordt geserveerd moeten we even slikken. Waar normaal de heerlijkste groenten liggen. Ligt nu een platgeslagen paprika, met een courgette en aubergine er op. Terwijl ik vooraf heb gezegd dat we geen paprika eten.

Als oplossing krijgen we een bordje om de groente op te leggen, geen andere groente of een salade. Alleen een bordje, die de hele maaltijd naast ons bord blijft staan geuren. Gelukkig is het eten verder erg lekker en de toetjes maken heel veel goed.

Mijn verjaardagsuitje is weer voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Wij lopen onderlangs de dijk.

Nog meer routes

Tijdens een weekje Zeeland brachten we ook een bezoek aan Goeree-Overflakkee. In dit blog staan leuke tips en twee wandelingen die 24 (Zeepeduinen en Slot Haamstede) en 46 (Damhertroute in Vrouwenpolder) minuten rijden zijn vanaf de Kwade Hoek. Het Vossenpad bij Barendrecht is 39 minuten rijden vanaf dit punt.

Je komt langs molen de Graanhalm tijdens de route: “Zeepeduinen en Slot Haamstede”

Op onze pagina kun je je abonneren. Dan hoef je geen blog meer te missen. Volg je ons al op Instagram of Facebook?

2 Responses

  • Wat fijn Ineke zo leuk om te lezen.

    Groetjes Laura

  • Bedankt dat ik weer even heb gelopen met jullie prachtige wandeling.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

code