Een weekje Zeeland

Vakantie in Zeeland begint bij ons altijd met een bezoek aan Zierikzee.

Damhertroute

Start: Koningin Emmaweg 22, Vrouwenpolder

Afstand: 6,5 – 8 kilometer

Bewegwijzering: groen bordje met een hert er op.

Link: https://www.hetzeeuwselandschap.nl/routes

Parkeren kost 2,40 € per uur (Van 1 april t/m 31 oktober). Entree voor het gebied 1 €

Zeepeduinen en Slot Haamstede

Start: Ring 2, 4328 AE Burgh-Haamstede

Afstand: 5,5 kilometer

Bewegwijzering: rode pijlen.

Link: https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/slot-haamstede/route/rode-wandelroute-zeepeduinen-en-slot-haamstede

Komoot: http://www.westphil.nl//download/routes/2021-10-05-Rode-wandelroute-Zeepeduinen.gpx

Het verkeerde weekend

Wij zijn dol op Zeeland, toch waren we er al een tijdje niet geweest. Dat komt door de eekhoorns in Twente, die winnen het altijd als we een huisje boeken. Maar afgelopen vakantie mocht ik van mezelf niet naar Overijssel en daarom gingen we een weekje naar België en een weekje naar Zeeland.

Het is zo fijn in Burg Haamstede, waar we de weg weten, de winkels dichtbij zijn en waar ze de mooiste vuurtoren van Nederland hebben.

Het fietsonderdeel van de kustmarathon was erg vermakelijk met al die palen op het strand.

We hadden alleen het verkeerde weekend gekozen. Ten eerste regende het bijna het hele weekend en was er een Kustmarathon, waardoor “ons” dorp druk was en voor een deel afgesloten. Toch hebben we genoten, want we hadden een fijn huisje, hebben leuke uitstapjes gemaakt en heerlijk gegeten.

Er is altijd een goede reden voor een bezoek aan Goedereede

Wat een prachtig stadje Goedereede.

Als je op Schouwen-Duiveland zit kun je veel kanten op. Wij zijn daarom ook vaak te vinden op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakkee. Dit keer brachten we een bezoek aan Goedereede.

Wat een gezellig leuk en fotogeniek stadje. We hebben daar een rondje gelopen en natuurlijk foto’s gemaakt. We zagen ook restaurantjes in de haven, maar wij hadden al andere plannen voor het diner.

Het was niet echt terrasweer.

Na een uurtje waren we uitgekeken, daarom reden we nog even door naar Vogelobservatorium ’t Tij.

Gedonder in de Scheelhoek

Niet omdat we er nog nooit geweest zijn, of om vogels te kijken, maar gewoon omdat het er zo mooi is. Bovendien was Ilse de vorige keer in de auto gebleven en nu gaat ze mee.

Vanaf de parkeerplaats is het ongeveer een kwartiertje lopen naar ‘t Tij. Ilse en ik zijn Adriaan, na 5 minuten al kwijt. Dus hij kan niet meelachen als wij rare gezichten trekken in de Scheelhoek. Ilse vindt het vooral heel grappig dat ik heel leuk met mijn ogen kan rollen, maar scheel kijken kan ik niet.

Het is en blijft een prachtige plek.

In het vogelobservatorium maken we heel veel foto’s en we kijken de andere mensen weg. Al is dat niet zo aardig van ons. Vervolgens heb ik op de terugweg weer een afspraakje met Ilse in de Scheelhoek en mist Adriaan weer alle lol.

Natuurlijk eten we die avond heerlijk in ’t Vingerling.

Damhertroute

De route is langer dan je denkt

Net de Amsterdamse Waterleidingduinen. Alleen mag je hier niet struinen.

Gelukkig hadden we ook af en toe mooi weer dus reden we naar Oranjezon om daar damherten te spotten. De route is 6,5 kilometer, maar met het lopen van de parkeerplaats naar het beginpunt wordt het 8 kilometer.

We zien als we aankomen al gelijk twee damherten staan en mensen die ze aan het fotograferen zijn. Wij gaan er vanuit dat we er straks nog veel meer te zien krijgen, want de route heet toch niet voor niets “damhertroute”, of zal het er maar één zijn?

Als we bij de ingang aankomen blijkt de automaat waar je een kaartje kunt kopen defect te zijn. Dat wordt weer een wandeling waarbij ik een beetje zenuwachtig zonder kaartje rondloop. We maken een foto van de defecte automaat, dan hebben we tenminste bewijs.

Goed kijken, maar daar staan ze.

Ja, je komt damherten tegen op de damhertroute

We volgen de bordjes met een hertenkop. De route is goed aangegeven. Ik zeg net tegen Ilse en Adriaan: “Dit is vast weer zo’n wandeling waar we alleen maar poep tegen komen”. Maar nee een stukje verderop zien we de hertjes staan. Ze zijn wel wat schuwer als die van de Amsterdamse Waterleidingduinen, want ze sprinten weg als ze ons in de gaten krijgen.

Wanneer mogen we lunchen?

We lopen veel rechte stukken langs het water, maar het verveelt niet. Dit was wel een heel bijzonder bruggetje.

We komen heel veel bankjes tegen en bij ieder bankje zegt Adriaan: “Hé daar kan ik mijn broodjes opeten.” maar het is nog te vroeg. Dus bij de volgende bankjes vraagt hij: “Hoe laat is het, kan ik al mijn broodjes opeten? ” Soms is het net een klein kind.

Prachtig duinlandschap.

Ik heb vanochtend brood gekocht bij de bakkerij waar ik eigenlijk niet heen wil omdat de andere bakker dicht was en nu hebben we grof volkoren en fijn volkoren. Ik vind het best te eten, maar Adriaan en Ilse vinden het niet lekker. “Het is net paprika” zegt hij , “ik moet er de hele tijd van boeren”. Eerst zeuren over wanneer hij eindelijk zijn brood mag opeten en vervolgens klagen over het “boerenbrood”.

een eenzaam konik paard.

Konik paarden

Het is een prachtige route door een duinlandschap, met veel water. We zien niet veel herten meer, maar wel een aantal konik paarden. Als we bijna aan het eind van de route zijn komen we langs een plas, waar veel konik paarden staan. Wat een prachtige plek, het water de lucht en de paarden net een schilderij.

Het hoogtepunt van de wandeling is deze plek.

Als we weer teruglopen naar de auto zien we op een veldje weer damherten staan. Het is jammer dat we daar niet mochten komen, maar we hebben toch genoten van deze wandeling.

Zeepeduinen en Slot Haamstede

Openmonumentendag valt laat dit jaar

Deze prachtige laan is altijd verstopt achter een dicht hek.

De volgende dag doen we een korte wandeling. Het regent weer de hele ochtend, maar in de middag klaart het op. Heerlijk een wandeling in de buurt in ‘t Zeepe.

De wandeling begint bij Slot Haamstede. Tot onze verrassing staan de hekken open. Dat hebben we nog nooit meegemaakt. De hekken blijken open te staan, omdat er geklust wordt aan het kasteel, er staat een steiger voor. We maken stiekem wat foto’s, want zo’n kans krijg je niet vaak. De poort is alleen open bij speciale gelegenheden.

Slot Haamstede is o.a. te bezoeken op openmonumentendag.

Gelukkig hebben we navigatie op de telefoon

De route is echt slecht aangegeven we kunnen nergens een pijltje vinden. Met behulp van de app. van Natuurmonumenten komen we er wel uit. Als je eenmaal in de natuur loopt kun je gewoon de rode palen volgen, maar voordat je er bent moet je het navigeren aan een app overlaten.

Toen alles nog groen was.

We lopen langs weggetjes en fietspaden, inmiddels zullen de bomen meer hun herfstkleuren laten zien, maar een maand geleden was het er nog heel erg groen en gen paddenstoel te bekennen.

Het uitzichtpunt.

We komen uit bij een lange steile trap waar we omhoog moeten. Boven aangekomen zien we een hele grote bunker en een uitzichtpunt. Het is heerlijk weer geworden en vanaf het uitzichtpunt kun je heel ver kijken. We zien de vuurtoren “West Schouwen” in de verte en we hebben een mooi uitzicht op ’t Zeepe.

Het uitzicht, even inzoomen voor de vuurtoren.

Tip van Westphilwandelt

Vanaf het uitkijkpunt moet je gewoon rechtdoor lopen. Steek de zandvlakte over totdat je bij een hekje uitkomt, daarna wijst het voor zich en kun je de paaltjes met rood geverfde koppen volgen.

Zie je er staan wel palen.

Ook hier heb je kans om damherten te zien, maar we twijfelen of dat vandaag gaat gebeuren. Het is best druk en er is een man die staat te vergaderen in de duinen. Hij praat hard in zijn telefoon terwijl hij driftig met zijn armen zwaait. We zijn blij als we voorbij hem zijn.

Volgende keer telelens mee

Gelukkig wordt het een stuk rustiger als we verder lopen. We zien van alles van hertjes tot en met tapuiten, maar Adriaan heeft zijn telelens in het huisje laten liggen. We zijn naar het startpunt gegaan op de fiets en dan kun je niet alles meenemen.

Als je heel goed kijkt zie je de damherten.

Je kunt deze route ook verlengen door de witte route erbij aan te knopen. Wij doen dat niet, want we willen voordat het weer gaat regenen bij het huisje zijn.

Een heel bijzondere vogel

Uitzicht vanaf de Vogelkijkhut.

Het is prachtig in ’t Zeepe, al lopen sommige stukken wel wat zwaar door het mulle zand.

We lopen langs een vogelkijkhut, waar natuurlijk weer niks te zien is. Op een paar aalscholvers na. Heel gewoon in Nederland, maar in Bretagne heel bijzonder. We deden een keer een boottrip naar Les Sept-Iles waar we Jan van Genten, papegaaiduikers, aalscholvers en zeehonden hebben gespot. Het leek wel of onze gids het enthousiasts was over de aalscholvers, maar we kunnen het natuurlijk verkeerd begrepen hebben.

Waar is het paaltje nou?

Eén van de vele vennetjes.

We komen langs kleine vennetjes, waar Adriaan  natuurlijk foto’s van moet nemen. Verderop zien we één man zitten en de andere is aan het ijsberen. Toch niet weer die vent, die aan het vergaderen is. “Nee” zegt Adriaan “Dit zijn anderen, die ene zoekt naar de paaltjes en de andere zit er op.”

De pannenkoekenmolen.

Na de heerlijke wandeling door ’t Zeepe komen we weer terug in Burg Haamstede en lopen we langs de pannenkoekenmolen. Het is een prachtige witte molen, de hortensia’s bloeien nog en er ligt een grote regenplas voor. Er hangt ook iets raars aan de schutting. Is het kunst?

We fotograferen de molen aan alle kanten en overwegen een pannenkoek te gaan eten met ijs, aardbeien en mascarpone, maar vinden dat te zielig voor Ilse die niet mee is.

Zo’n leuk huisje, die wil ik wel voor erbij.

We lopen terug naar het beginpunt langs nog een paar mooie pandjes. Bij het bloemenwinkeltje koop ik beeldige drinkbakjes voor de vogeltjes thuis en Adriaan zet nog een laatste keer het kasteel op de foto.

Normaal zie je alleen dit stukje van het kasteel.

Vuurtorens spotten

Vuurtoren het “Noorderhoofd”.

De volgende dag stormt en regent het alweer, daarom doen we een rondje met de auto langs een aantal vuurtorens. Vooral het “Noorderhoofd” staat op een prachtige plek als het stormt.

Er wordt ook nog gewandeld want het parkeerterrein van Dishoek is een heel stuk verderop. Hier komen we nog een keer terug, want we zien wel allemaal wandel mogelijkheden.

Er staan twee van deze vuurtorens in Dishoek en wat een leuk wandelpaadje.

Nog een vuurtoren

Dan maar een foto vanaf de andere kant.

Op onze laatste dag geen we wandelen in de verdronken zwarte polder. Eerst rijden we naar Breskens waar we de vuurtoren “Nieuwe Sluis” nog even op de foto zetten. Er staat een picknickbank voor de toren en natuurlijk zitten er mensen op, die het beeld niet versterken. Soms is het leuk mensen op de foto, maar deze zijn niet erg fotogeniek. Wie zet er ook een picknickbank voor zo’n mooie vuurtoren, dat is vragen om problemen.

Loods tien.

Daarna rijden we naar Loods Tien waar we lunchen. Het is een gezellige strandtent en het broodje smaakt heerlijk. Gelukkig hoeven we er niet van te boeren. We hadden ook daar de auto kunnen neerzetten en dan via het strand naar de vuurtoren kunnen lopen. Dan weten we dat voor de volgende keer, want een volgende keer komt er zeker.

Verdronken zwarte polder

De verdronken zwarte polder is fantastisch mooi, dat zie je al als je vanaf het parkeerterrein komt aanlopen. Het is echter geen duidelijke wandeling om over te bloggen en eigenlijk is alleen het beginstuk echt heel bijzonder. Een soort slufter met een mooi vlonderpad.

Echt prachtig de verdronken zwarte polder.

Verderop lopen we langs hoge bramenstruiken en dan zie je niet zoveel. Adriaan vraagt aan Ilse of ze bramen wil en ik reageer zoals altijd: “Nee dat is vies daar heeft vast een hond op gepiest.” Tot grote hilariteit van Ilse, die beeld heeft en mij uitlacht omdat geen enkele hond zo hoog kan piesen. Toch hoeft ze geen bramen.

Er komt geen eind aan de pijlen, die we volgen. Ik grap dat als we doorlopen, dat we dan weer in Breskens uitkomen. Gelukkig voor ons weet de Komoot mevrouw wel de weg en stuurt zij ons terug, over een mul paardenpad. Totdat we weer bij het vlonderpad zijn.

Zo gaaf dit vlonderpad.

We willen langs het strand teruglopen naar het parkeerterrein, maar het is opeens vloed en nu is het echt een verdronken polder, daarom kiezen we voor dezelfde weg terug.

We parkeerden trouwens bij de Radar Toren “Zwarte Polder” in Cadzand.

’s Avonds gaan we nogmaals uiteten bij Grand café de Werf in Zierikzee, waar een geweldig groot gratis parkeerterrein in de buurt is. De volgende dag rijden we weer naar huis.

Zo beginnen we en eindigen we met Zierikzee.

Nu is de vakantie echt voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Nog meer wandelingen waar wij herten of reeën hebben gespot

Het Weerterbos in Limburg, Amsterdamse Waterleidingduinen en in de buurt van Leyduin in Noord-Holland, Het Deelerwoud en Planken Wambuis in Gelderland.

Adressen

Landal Villapark Livingstone, Daleboutsweg 3, 4328 PN Burgh-Haamstede Niet het mooiste park, maar wel het fijnste. Lekker de auto bij de bungalow.

Grand café de Werf, Vissersdijk 2a, 4301 ND Zierikzee. Heerlijke lunch en zalig diner.

Brasserie ’t Vingerling, Vingerling 23, 3241 EB Middelharnis. Ik deelde dit adres al eerder. Altijd fantastisch om daar te dineren.

Loods Tien, Nieuwesluisweg 50, 4511 RE Breskens. Fijne strandtent waar je gewoon betaalbaar en lekker kunt lunchen.

8 Responses

  • Hoi Yvonne, wat super leuk dat je het blog herkenbaar vindt. Daar schrijf ik het voor. Ik wil ook weer terug naar Zeeland, maar dan met wat mooier weer. Wie weet volgend jaar lente 😀
    Als de eekhoorns niet te hard roepen ha ha ha.

    groetjes Laura

  • Wat een superleuk blog weer! En ook zo herkenbaar want wij zijn ook regelmatig op vakantie geweest naar Zeeland. Zierikzee en Burgh Haamstede staan ok altijd op ons lijstje.
    Zeeland is prachtig,misschien volgend jaar ook maar weer eens die kant op!
    Groetjes Yvonne

  • Ha Marian, zo leuk dat je hier reageert. Harstikke bedankt voor de complimenten, daar worden we blij van.

    groetjes Laura

  • Weer een geweldige blog, met super mooie foto’s!
    Echt van genoten.
    Gr marian

  • Danke Martina,

    Vielleicht kannst du Google Translate verwenden.
    Grüße Laura

  • Wunderbare Fotos, leider kann ich nur etwas verstehen, aber sicher super spannend

  • Wat leuk Karin, ja Zeeland is prachtig en we hebben genoten. Dankjewel voor je leuke reactie.

    groetjes Laura

  • Echt zo genoten van deze blog Laura en Adriaan, dank voor het delen! En wat is Zeeland toch mooi hè.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code