Wandelen rondom Naarden-Vesting

Net alsof je in een museum woont.

Start: Parkeerterrein Abri nabij de kapitein Meijerweg

Provincie: Noord-Holland

Afstand: 4 km

Bewegwijzering: gele pijlen

Afgelopen zaterdag deden we een wandeling rond Naarden-Vesting, dit is een wandeling van wandelnetwerk Noord-Holland en is te vinden op:

https://www.wandelnetwerknoordholland.nl/startpunten/route/ronduitroute-geel/80274/

De Vesting of is het vestiging

Als eerste lopen we vanaf het parkeerterrein naar de vesting, of zoals Laura het noemt de vestiging. Als je toch in de buurt bent ga je natuurlijk ook een kijkje nemen in de vesting zelf.

bunker

Dat Naarden bijzonder, één van de best bewaarde vestingsteden in Europa en beroemd is om zijn unieke stervorm hoef ik natuurlijk niet te vertellen. Als je dat soort dingen wil lezen, dan moet je Naarden maar even opzoeken op Wikipedia. We komen langs een bunker en beginnen gelijk met foto’s maken, daarna komen we bij de Utrechtse poort, die erg mooi is en daarom ook weer van alle kanten gefotografeerd moet worden.

Reizende fototentoonstelling #OpenJeOgen

Een reizende fototentoonstelling

Op het plein voor de poort staat de reizende fototentoonstelling van CoMensha dertig portretten en verhalen van slachtoffers van mensenhandel. Erg indrukwekkend! De foto’s staan in Naarden tot 13 december en reizen daarna weer verder. We maken foto’s van de poort met de foto’s en van een geel huisje.

Ondertussen worden we bijna van onze sokken gereden door een auto, want blijkbaar mag je hier auto rijden. Ik voel me net zo’n toerist op de Zaanse Schans, die ook niet begrijpt waarom ik op het fietspad fiets.

Hier kwamen in ieder geval geen auto’s uit.

We dwalen wat door het stadje op zoek naar het Militair Hospitaal, dat we niet vinden, maar wel allemaal andere mooie huizen. We lopen richting het stadhuis en naar de grote kerk. De kerk staat in de steigers, maar het stadhuis is prachtig en moet ook op de foto. Ook hier rijden er auto’s bijna over onze wandelschoenen.

het Stadhuis!

We lopen naar Het Spaanse Huis, dat nu een weegschaal museum is en nog even naar het Nederlands Vesting Museum Naarden. We gaan niet naar binnen, want we moeten nog wandelen, maar maken buiten wel wat foto’s van de kanonnen.

kanon

De rondwandeling

En dan is het eindelijk tijd om de wandeling te beginnen. We lopen terug en pakken bij knooppunt 33 de wandeling op. Voor het wandelen hebben we een broodje gegeten bij het Porterhouse iets verderop bij een jachthaven in Naarden. Prachtige plek! Althans Laura had een broodje en Adriaan had een soort van cracker met een salade er op. Dit keer heeft Adriaan nog honger en zit Laura een beetje te vol. Ze zegt: “Heb jij dat ook, dat als je zoveel eet dat dan je buik niet lekker loopt?” Waarop Adriaan het volgende antwoord: “Nee hoor ik loop niet met m’n buik, geen last van buikloop”. We liggen in een deuk.

Muur met wc-borstels

Het is meer een wandeling voor in de lente

Het is goed dat we zo’n lol hebben, want de wandeling is een beetje saai. We lopen leuk in een stervorm, maar daar merk je niks van. Dat is het nadeel van de herfst, als de blaadje van de bomen zijn en alles kaal wordt is er niet zoveel meer aan. Het stikt er wel van de vogels. We zien vooral veel roosborstjes en soms komen we nog langs kleurrijke herfstbomen.

Het water!

Het is een bijzondere plek, zo langs de gracht en het verdedigingswerk van de stad. We lopen afwisselend over wandelpaden en het fietspad. Als je boven loopt kun je beide kanten zien, beneden alleen het water aan de ene kant de muren en de bastions.

Louis moet op hondencursus

Er lopen veel hardlopers en mensen met honden. Waaronder een jonge man met een onopgevoede boxer met ADHD. De boxer “Louis” probeert steeds tegen Adriaan op te springen en een hap te nemen van z’n camera. We vinden Louis niet zo leuk en wachten maar even totdat hij voorbij is. Volgens ons moet Louis op hondencursus samen met z’n baasje, maar dat zeggen we natuurlijk niet.

Wachten tot Louis voorbij is,

We maken foto’s van de doorkijkjes van het stadje, van de muren in het water, van het water en van de bastions.

Doorkijkje naar het stadje.

Er zwemmen veel futen, misschien een keer terugkomen in maart als de futen baltsen. Dat is zo’n geweldig gezicht.

Een nieuwe volger?

We komen zoveel roodborstjes tegen, dat we gaan twijfelen of het niet steeds dezelfde is. Dat we gevolgd worden door een roodborst. We hebben niet zoveel aan deze volger, hij zit vast op twitter en wij op instagram.

Bij knooppunt 39 staat de pijl verkeerd, gelukkig hebben we dat gelijk door. Als je dat pad inslaat en je loopt door zit je voor je het weet in Muiderberg.

Dit is de goede afslag. Muiderberg is best een stuk lopen.

Verder maar weer, gelukkig zijn we snel bij knooppunt 38, waardoor we zeker weten dat we goed gaan. Hier kunnen we de gele pijlen weer volgen. Op een gegeven moment zien we een brug en denken we dat we dichtbij het parkeerterrein zijn. Maar we zijn er nog niet en we moeten nog een stuk. We komen langs een schattig huisje, waar we natuurlijk een foto van maken er liggen bootjes en dat is ook altijd leuk voor de foto.

Schattig Hans en Grietje huisje.

Jammer de dieren zijn al naar binnen

We lopen langs kinderboerderij de Pluimgraaf. De dieren grazen normaal op de vestingwallen en een bunker uit de eerste wereldoorlog doet dienst als geitenstal. Wij ruiken de dieren alleen maar, want het is na sluitingstijd. Jammer geen foto!

Zoek de fuut.

Als snel zijn we bij het parkeerterrein. De middag is weer omgevlogen maar gelukkig hebben we de foto’s nog.