Rondwandeling in Haarlem

Zoek Laura op de Grote Markt

Start: Station Haarlem of parkeergarage Interparking Station

Provincie: Noord-Hollland

Afstand: 7 km, maar wij maakten er 8,5 km van.

Bewegwijzering: Geen, wij hebben de GPS gedownload via onderstaande link. Hier kun je ook een kaartje en/of beschrijving downloaden.

Link: https://www.wandelzoekpagina.nl/wandeling/groene-wissel-haarlem/15013/

We komen van alles tegen: Mooie huisjes.

Stad in de steigers, of valt het mee?

Soms wil je weleens wat anders en daarom liepen we afgelopen zondag een rondje om en door de binnenstad van Haarlem.

Als we Haarlem binnenkomen rijden, staat het eerste de beste gebouw dat we zien “de Amsterdamse Poort” in de steigers. Adriaan zucht: “hebben wij weer”. Later blijkt dat de wandeling helemaal niet langs deze poort gaat. Dus voor niks gezucht, maar we komen nog genoeg gebouwen tegen die in de steigers staan.

Mooie steegjes.

Waar is hier de (nood)uitgang?

We zijn heerlijk vroeg. Er zijn nog heel veel plaatsen vrij in de parkeergarage. “Hier hebben we nog nooit gestaan.” Zeggen we voldaan. De keerzijde is dat we daarom ook niet weten hoe we er uit moeten. Ik wil al bijna de nooduitgang nemen, maar gelukkig vinden we toch een deur naar buiten.

Mooie hofjes.

We waren van plan om eerst foto’s te maken van het station, maar ik ben mijn OV-kaart vergeten en zonder kaart kom je het station niet in. Raar is dat eigenlijk, dus geen foto’s van het mooie station. Het gaat goed vandaag.

Wie is er nu de fotograaf?

Wat spiegelt het weer mooi.
Hier zou ik best een weekje willen doorbrengen.

We lopen om het station heen naar het pad langs de singel van de Bolwerken. Wat een leuk pad. We komen langs een prachtige villa. Je zou er maar wonen, zo mooi!  De huisjes aan de overkant spiegelen in het water en er zijn rozenbottels met druppels er aan.

Rozenbottel kunst

Bij het eerst de beste bankje zet ik de macrolens op mijn fototoestel. Je hebt nooit genoeg rozenbottel foto’s. Het pad slingert door en wij genieten nu al, maar ja wij hebben weinig nodig om ons te vermaken. Zelfs een doodgewoon bruggetje, moet bij ons van alle kanten op de foto. Zo vervelend dat Adriaan steeds in de weg staat.

En de molen heet?

Adriaan met tegenlicht.

Aan het einde van het pad komen we bij een drukke weg, daar gaan we naar rechts en lopen we langs het Spaarne met zijn vele woonboten en molen de Adriaan. Natuurlijk moet die molen, die naar Adriaan genoemd is , tig keer op de foto. Ondertussen kan ik mijn geluk niet op, want ik heb een bloem gevonden in één van de plantenbakken die langs het Spaarne staan.

Hier moet ik gewoon een keer naar binnen. Op zondag is het sowieso dicht.

Vanaf daar moeten we de binnenstad in. Het is af en toe even zoeken, waar we in moeten en soms lopen we een afslag voorbij. Daardoor komen we langs het Teylershofje, die op zondag gesloten is. Het is een prachtig hofje en daarom maken we foto’s door het hek. Veel hofjes zijn gesloten vanwege Corona maatregelen en/of in het weekend. Zo wordt onze lijst nooit korter. Ik weet nu al dat we nog een keer een dergelijke route door Haarlem gaan wandelen.

Het teilen museum

We vervolgen onze weg, als kippen zonder kop volgen we de aanwijzingen van het GPS-horloge op. We komen langs allerlei steegjes en langs de achterkant van de Bakenesserkerk. Wat een mooi torentje heeft die kerk toch.

De Bakenesserkerk van de achterkant.

Daarna lopen we weer naar het Spaarne en gaan we richting het Teylers Museum. Een tijdje geleden ging ik daarheen met Ilse. Pas toen we voor de deur stonden begreep ze dat het geen teilen museum was. Ha ha het idee een museum met allemaal teilen en dat ze toch met haar moeder mee wilde. Ik zal haar wel een broodje carpaccio hebben beloofd. Daar doet ze alles voor zelfs naar een super saai museum over teilen.

Het enige echte Nederlandse teilen museum.

De twee mutsen

We lopen langs de Gravestenenbrug en lopen een stukje verder om een foto te maken. We schieten weer niks op helemaal omdat er twee meiden selfies staan te maken op de brug. Vanaf dat moment komen we ze overal tegen, de enige twee toeristen in Haarlem. Overal waar wij een foto willen nemen zijn zij ook. Zij vinden ons superirritant, want wij staan op al hun plaatjes en wat wij van hun vinden zeg ik niet.

Een foto zonder de mutsen, die met komt op Instagram.

We lopen weer verder langs de grachten en worden bijna van onze sokken gereden door een tuck tuck.

Toet toet tuck tuck!

En daar is alweer de Bakenesserkerk. We lopen gewoon rondjes.

Hé daar is die kerk alweer.

Dat is natuurlijk niet zo, maar als we bij de Waalse Kerk zijn beland lopen we wel een rondje omdat we het pad niet kunnen vinden waar we langs moeten. Natuurlijk komen we ook hier onze vriendinnen tegen. We kibbelen gezellig wie er als eerste een foto mag maken en laten ze dan maar voorgaan. Hoelang kun je doen over een foto met een smartphone?

Rondje om de kerk (parkeerplaats voor dure auto’s).

Wat een uitkomst Ed Toilet

Inmiddels zijn we al uren onderweg en willen we naar het toilet en iets eten. We lopen bij de Hallen naar binnen, maar daar mogen we ondanks onze museumkaart niet even naar het toilet. Het meisje achter de kassa verteld dat er om de hoek een toiletwagen is en ja hoor daar staat hij zo van de kermis: “Ed toilet”. Dat hebben ze goed geregeld daar in Haarlem.

Voor 50 cent per persoon, kunnen we er weer tegenaan.

De Grote Markt zonder marktkramen

We lopen de Grote Markt op om iets te eten te kopen. Er is best veel keus, maar we zijn bang dat al die ingrediënten die op de broodjes zitten op straat belanden in plaats van in onze monden. Ik heb een briljant idee vroeger haalde ik met mijn ex altijd een patatje bij Friethuis de Vlaminck in de Warmoestraat. Daarna ben ik er nooit meer geweest, want een broodje in een restaurant eten is veel gezelliger dan een frietje op straat. Dat zei ik ook altijd tegen Adriaan als we langs de Vlaminck kwamen. Ik denk alleen dat ik nu met hem ook buiten op een bankje een patatje moet blijven eten. Ook als de horeca allang weer open is, want wat zijn die frietjes lekker echt om je vingers bij op te eten.

Heerlijke frietjes bij de Vlamick.

Terwijl wij op een bankje zitten te eten kijken we mensen. Het is gelukkig niet druk in Haarlem ondanks dat de winkels open zijn. Er loopt een jongen in een camouflagejas langs. Hij loopt te telefoneren en vraagt “Waar ben je.” Ik zeg heel flauw “hier” en Adriaan zegt “Waar dan ik zie je niet je bent gecamoufleerd.” Oh, oh wat hebben we weer een lol.

De vleeshal, locatie Hal van het Frans Hals Museum.

Na onze heerlijke lunch gaan we weer verder, of eigenlijk terug. We lopen nog even naar de Grote Markt om daar foto’s te nemen van het lege plein en de gebouwen er omheen. Natuurlijk staat het Stadhuis nog steeds of alweer in de steigers.

De Grote Markt is wel mooier zonder die lelijke marktkramen.

Een gemiste kans

We vervolgen onze weg en komen langs leuke tuintjes en Binnenhofjes We gaan de ene steeg in en de andere weer uit. Allemaal erg leuk alleen wel jammer dat we sommige hofjes niet mogen bezoeken. En dat we bij het Groot heiligland niet even richting het Frans Hals Museum lopen. Dat straatje is zo mooi echt een aanrader deze D-tour. Wij doen hem niet, omdat ik in de veronderstelling ben dat we er later nog langs komen. Niet dus! Hoe kun je een wandeling maken in Haarlem en het mooiste straatje overslaan?

Leuk hoor zo’n wandeling. We komen op plekken waar we nog nooit zijn geweest.

Toch nog twee hofjes bezocht

Dit poortje leidt naar het Frans Loenenhofje.

We lopen en lopen en dan komen we langs het Frans Loenenhofje. Wij maken een foto van de buitenkant. Er komt een vrouw aanfietsen die zegt: “Jullie mogen het hofje ook van binnen bekijken hoor.” We zijn helemaal blij. Je kunt de poort openen met een knop en als je er uit wil gaat de poort vanzelf open. Het hofje is erg mooi van binnen.

Aan de andere kant van de Lutherse Kerk is het Luthershofje en ook daar gaan we even naar binnen.

Leuk zo’n hofje van de binnenkant.

Aan het einde van de wandeling lopen we langs het Kenaupark. We lopen onder het spoor door en komen in het gedeelte van Haarlem waar ik vaak kom. Ik vang nog net een glimp op van mijn favoriete winkel (Vastenhoven Mode). Het is wel goed voor mijn portemonnee, dat ik er een tijd niet geweest ben, maar verder kan ik daar niets positiefs over zeggen.

Alweer een mooi spiegeltje.

Je hebt nooit genoeg foto’s

We maken nog een paar foto’s van de spiegelende huisjes en van Laura op een bruggetje, maar dan lopen we terug naar de auto.

je ziet er niet veel van, maar dat ben ik.

We zijn nog niet weg of we hebben alweer plannen voor een volgend rondje Haarlem en een avondshoot, want wij hebben nog niet genoeg foto’s.

Dan maar een foto van het station van de buitenkant.

Jammer dat we niet alle hofjes konden bezoeken, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

En nog een toegift. Met links een foto van onze “vriendinnen” en rechts een vrouw met een aardbei op haar hoofd.

4 Responses

  • Ja, ik hou ook van stadswandelingen. Natuur voelt nu alleen beter vanwege de corona. Doen we één keer een stad, gaat daarna het hele land in een lockdown. Nou ja dan maar wachten op betere tijden.
    groetjes Laura

  • Stadswandelingen zijn naast de natuurgebieden onze favoriet. Haarlem is fantastisch! Ik herken de plekken. Leuk!

  • Haarlem is leuk en voor ons heel dichtbij. Ze staan er maar heel klein op hoor. We willen geen mensen herkenbaar op de foto zetten. Leuk dat je het weer gelezen hebt. Bedankt daarvoor.

    Groetjes Laura

  • Heerlijk. Ik ben maar één keer in deze stad geweest. Sommige dingen herken ik. Vervelend dat die Adriaan steeds n de weg loopt zeg. Nu ga ik naar je Insta om de foto met de meiden op te zoeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code